Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Nagbonding kami ni Margo, pilit kong isinisiksik sa isip ko na dapat maging masaya ako dahil sa tagal naming di pagkikita ni Margo. I know I'm happy that finally after a very long time we had a chance to see each other again. Pero di parin nalubay sa isip ko si Thunder.
Kung bakit ganun sya kababaero, kung mahirap bang maging sapat sa kanya ang iisang babae lang, kung bakit kaya di nya ako nakita.
Tsssss.. napailing ako sa huli kong sinabi, mahirap naman talaga makita ng isang alta ang katulad ko. Sino ba kasi ako diba? Ako'y isang Letlet lang sa buhay nila na anak ng kanilang kusinera.
I am nothing compared to the girls she dated. I have beauty and brain pero siguro tama yung mga clowns sa school namin that i hve no class. Di naman sa gustong kong maging classy noh i love myself right now pero kasi iba ang mundo ko sa mundo ni Thunder.
Never ko pa nabalitaan na ang isang Thunder Elliott Sarmiento ay umibig sa isang anak ng kasambahay nila or kusinera. Lahat ay kilalang model at may mga pangalan sa industriya ng showbiz or sa industriya ng business.
Ang maipagmamalaki ko lang naman ay ang aking paninindigan, paniniwala, pangarap at ang aking talino. I love myself kasi sabi ni Mamang na mas mahalaga daw na lagi naing uunahin ang pag bigay halaga sa sarili. Pero pagdating kay Thunder ay natitibag ang mga paniniwala kong yan.
I don't even know where exactly i started to feel this way for him. Nagising nalang akong hulog na hulog na, wala pa syang ginagawa nyan huh? Paano nalang? Sus nako ewan ko baka mawalan na ako ng malay.
" hey? You look troubled may problema ba? Masyado ka na bang napagod sakin? Do you want to rest?" Magkasunod na tanong ni Margo na nagpagising saking diwa.
"Huh? O-okay lang ako Margo may naalala lang" ngumiti ako sa kanya, buti nalang talaga at magaling akong artista.
"Ahhh okay, so punta tayo doon? I'll treat you now, grabe ang haba na kaya ng panahon na di tayo nagkita." Sabi ni Margo na tila ba excited sa naisip nitong gawin.
Dahil sa kakaisip kung ano na bang ginagawa ni Thunder at ng scarlet na yun ay di ko namalayang marami nakong bitbit na paper bag.
Ang gastos talaga nitong si Margo parang si Thunder lang din..
"Margo tama na yan sobra na kasing dami eh" ngumuso ako.. tumawa lang si Margo at pinisil ang pisngi ko.
"Now that I'll be able you buy you some clothes don't stop me okay? I still remember the times that we used to play the curtains at ginagawa nating mga gown or damit, i told you before that i will buy you someday kung mag wowork na ako sa company ni Daddy. And now that Im working on Dads company i guess its time to fulfill my promise"
Napangiti ako, ngayon ko lang kasi naalala yung pinangako nya sakin dati. Akala ko naman kasi laro laro lang namin yun, di ko naman ini expect na totohanin nya.
