Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
My hands were shaking while waiting at the lounge where parents and Nanny's waiting for their child.
After Tito Eli introduced me with the guards i was sent to fetch my son at school.
I endured weeks to see him again. No i can finally see him, touch him and if im lucky enough mayayakap ko ulit ang anak ko.
Ilang beses akong nagdasal na sana magkaroon ako ng pagkakataon na mapalapit at makasama ulit ang anak ko.
And God answered my prayers nung pumayag si Tito sa aking hiling.
Earlier......
Its about time to show up. Dapat matagal na sana pero dahil may kailangan pa akong pagtuonan ng pansin ay nadelay ang pagpapakita ko ulit sa kanila.
Kinakabahan ako habang naglalakad sa mahabang hallway papunta sa library ni Tito Eli dito sa ranch nya sa California.
I set a meeting using different reservation para di ko sya magulat sa pagbabalik ko. Gusto ko muna syang maka usap ng masinsinan.
I breathe deep while staring at the hardwood door in his library. It took a lot of courage for me to knock three times on his door.
"Come in" rinig ko galing sa intercom ng silid.
Agad kong binuksan ang pinto at doon nakota ko si Tito Eli na nagbabasa ng libro sa isang couch ng silid.
Nakatayo lang ako sa harapan nya, halos di ako maka hinga sa sobra sobrang kaba.
Namalayan siguro nito ang aking presensya kaya inayos nito ang salamin na suot at nag angat ng tingin.
Shock was written in his face when he finally got to see me.
"ANAK?!" Agad itong tumayo at lumapit sakin. Niyakap agad ako nito ng mahigpit.
"Tito" yun pang ang nasabi ko at gumanti ng yakap sa kanya.
"Oh God im so relieved and happy to see you again. You're fine. Where have you been? I-i been searching for you for all this time and i cant believe you're here with me now" madamdamin nitong sabi.
Ramdam ko ang pangungulila at pagmamahal nito sa akin. Lalong tumaba ang puso ko para sa kanya dahil sa pinaramdam nya sakin. Napangiti ako ng maalala ko kung bakit ganito nalang ito kabait sa akin at sa amin ni Mamang noon paman.
