Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Dalawang buwan nalang at lalabas na ang munting prinsipe namin.
Yes, it's a boy.
Hanggang ngayon di ko parin makalimutan kung paano umiyak si Thunder nung makita ang ultrasound ng baby namin. I was crying too but I didn't expect him to cry with me kasi nga diba lalake sya.
I was once saw him cried. It was too painful for me to see him like that. He cried because of his one true love MIRACLE.
But the tears i saw that fell from his eyes that moment were tears of joy. I wanted to capture that perfect moment where he was crying but smiling widely at the same time. He was so lit up, lahat ng saya at kulay sa mata nya na nawala mula ng maghiwalay sila ni Miracle ay bumalik sa tuwing nahahawakan nya ang tiyan ko at nakatitig sya sakin.
I am happy, dahil kahit papaano the disaster that we were into lead us to this happy moment of our lives. It changes everything, its like a magic that took away every pain he felt because of the past. It's indeed a gift specially for Thunder.
I know most of the time i made impulsive decisions, I didn't think twice basta gusto kong gawin ay gagawin ko. Being with him at his weakest, sleeping with him without assurance was one of that decision.
Walang kasiguraduhan kung ano ang kahihinatnan ko pero sugod parin ako ng sugod dahil nag mahal ako. But right now wala akong ni katiting na pagsisi. Oo nasaktan ako, nagtiis ako pero tingnan mo nyo naman kung saan ako dinala ng pagiging impulsive ko diba? Di lang ako ang masya kundi pati narin ang taong mahal na mahal ko.
The pain i always saw in his eyes were no longer there. Saya. yun lang ang nakikita ko pag magkasama kami. Something that I didn't expected these past months. Masaya ako sobrang saya na yung tipong nakakatakot na dahil sa sobrang kasiyahan ko ay baka may kabayaran. Ganun naman diba? Pag sobra mong saya madalas may hindi magandang mangyari. Pero sana naman wag ganon, marami pa akong haharaping problema kaya sana wag ng dumagdag pa.
Sana tuloy tuloy na ang saya.
Pero alam mong di pwede Elle. Di pa pwedeng ituloy tuloy. Bulong ng isipan ko.
Napahinga ako ng malalim at ngumiti.
Ang importante ang ngayon, saka ko na poproblemahin ang kasalukuyan pag dumating na ito. I need to treasure every happy moment that we have.
That's one thing that i love with my attitude. Kaya kong sumaya kahit alam kong may kaakibat na sakit at lungkot kalaunan. I always treasure and seized every moment. Yun naman ang importante diba? Mahirap na kasi magsisi sa bandang huli dahil di mo binigyang pansin ang bagay bagay. We don't know what will happen next, so we better enjoy the moment.
"Hmmmm morning sweetheart" napalingon si Elle kay Thunder na pinulupot ang kamay sa umbok nyang tiyan at hinalikan sya sa pisngi tapos inamoy amoy ang leeg nya.