Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
A/N: This chapter is dedicated to @reypam14 belated happy birthday to you and thank you sa lageng pagsuporta at sa pagtatyagang mag antay ng update ko. I've bee caught up with work kaya di ako masyadong nakakapagsulat. Enjoy this chapter and comvote ☺️
His head was pounding at feeling niya mabibiak na ang ulo niya sa sakit.
"Shit! What happened?" Bulong ni Thunder sa sarili habang ngumingiwi siya sa sakit.
He wanted to lift his hand to massage his temple pero di ito makagalaw.
"Damn! Am I still drunk? Am I even home?" Tanong niya sa sarili dahil wala na siyang maalala maliban nalang sa nagpalunod siya sa alak sa loob ng paborito niyang bar.
"Damn it! I can't even open my eyes" he guessed he had too much drink that it made him paralyzed sa sobrang kalasingan. He's so knocked up.
But wait? He tried his best to move ang open his eyes but it seems like his hands were tied.
Pinakiramdaman niyang mabuti ang sarili at kumalma at tama nga siya nakatali ang mga kamay niya. He can feel the rope in his hands, nakaramdam din siya ng sakit dahil sa mahigpit na pagkatali nito.
"He's awake" isang boses lalaki ang narinig niya. Kinalma niya ang sarili para makapag isip ng maayos. Nahinuha na niya ang nangyari sa kanya because this is not the first time na nangyari sa kanya to. He was kidnapped when he was still seven years old. The reason why kung bakit ang Mommy Sunshine niya ay mahigpit sa siguridad niya dahil sa nangyari dati.
His heart was pounding hard on his chest, may trauma siya dito dati but he overcomes it. He was not that weak now kaya nag isip siya ng mabuti.
He wondered kung paano nakalusot ang mga to sa mga gwardiya niya. They must be very good kaya mas kailangan niyang mag ingat.
"What do you want?" Kalmado niyang tanong sa mga ito, di nababakasan ng ano mang emosyon ang boses niyang yun. Not even fear.
Naramdaman niya ang pangtanggal nito sa piring niya. He blinked a few times para makaadjust ang paningin niya dahil nanlalabo ito.
Napamura pa siya sa isip dahil kumirot na naman ang ulo niya.
"We are just following orders" sabi ng pinaka matangkad sa lahat.
Masasabi niyang di basta basta ang mga ito because they were heavily armed. Malalaki ang katawan at makisig ang mga tayo nilang lahat.
Lima ang tao sa loob ng kinaroroonan niya. The place looked like a warehouse dahil sa mga malalaking kahon na nandito. Di tulad ng madalas na napapanood aa movie na nasa abandonadong warehouse siya because it looked like the warehouse was still operating dahil mga bago pa ang mga gamit doon. He can even hear some trucks moving outside.
