Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Di ko namalayan na nagpipigil na pala ako ng hininga. Di kasi ako maka paniwala, si Thunder talaga tong nasa tabi ko. After my graduation di ko na sya nakita ulit. It's been two months, ano kayang ginagawa nya dito?
Natulala ako habang nakatitig sa makinis nyang mukha. Lumabas naman ang biloy nya sa pisngi na tila ba tuwang tuwa akong pinag masdan. So pala ngiti na pala sya ngayon, unlike before.
Napakapit ako lalo sa mga daliri ko na nakayakap sa box ng rice cooker.
"Done che king me out?"
I snapped.. teka kung maka checking me out to, di pa nga ako tapos eh!!
I blinked and acted like I didn't froze a while ago. Diniretso ko ang tingin ko at di umimik.
"So, you're ignoring me now huh?" May nakakalokong tingin sya sa akin. Kumusta naman ako? Kahit galit nga to sakin parang kilig na kilig parin ako.
"Hala to, nasa pinas ka oyyy, tamaan na ang English" pabulong kong sabi.
" binulong mo pa talaga, naririnig ko naman"
" ay marunong naman pala mag tagalog eh!!!"
Napatingin sya sa hinawakan ko.
"Honestly you don't have to bring that, there will be enough food in the dormitory canteen, no limit"
Wowwww!!! Wala palang limit? Nilikob ng saya ang dibdib ko, syempre food is life para sa akin.
"Talaga? Pati kanin?" May pagtataka ang mukha nya pero sumagot naman ito ng maayos.
"Yeah, as long as mauubos mo sya at di ka mag sayang. That's one of the privileges of being a scholar"
I clasp my hands together and rub it, di ko mapigilang mapakagat sa labi ko.. kung anime lang ako ay hugis bituin natong mga mata ko.
"You're funny" komento ni Thunder. Nawala kasi ako sa katinuan pag pagkain na ang pag uusapan.
"Syempre, pagkain na yun eh.."
"That's why you don't need that" turo nya sa box na bitbit ko at napatingin naman ako doon.
Nakaramdam ako ng lungkot, kasi naman pinag hirapan to ni Papa at regalo nya to.
