Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Napakuyom ang kamao ni Thunder habang hawak hawak ang maliit at malamig na bagay sa kamay niya.
Lumingon siya at nakita niya ang likod ni Elle na papalayo sa kanya. Di niya napigilan at napahakbang siya papunta kung saan si Elle.
Isa...
Dalawa..
Magtatatlong hakbang siya pero kusang tumigil ang mga paa niya. Napapikit siya at agad inihakbang papalayo sa kung saan gusto niyang pumunta.
He was scared.
Habang naka upo si Thunder sa gilid ng kamay niya ay nakatitig siya sa singsing na hawak. Napahawak sya sa parte ng kamay niya kung saan hinawakan ni Elle kanina.
The warmth of her hand, it was the same warmth that he was used to hold before.
Di namalayan ni Thunder na tumulo na pala ang luha niya.
The feeling that he thought was gone was still there. PAIN, akala niya wala na pero pag nakikita niya si Elle ay kusang bumabalik lahat ng sakit.
He was about to go after her but suddenly the memories of the past flashed back. The pain, the longing, the struggle of living without her in his life came back. Remembering how she left him alone with their son was killing him inside. The feeling of not knowing what to do because he was used of having her beside him. Cold lonely nights and the silence of their home was deafening.
Remembering the excruciating pain na si Elle lamang ang nagparamdam sa kanya made him think na walang wala lang ang sakit na naramdaman ng babae ngayon.
He wanted to hear the truth but was scared that the truth wasn't enough reason why'd she have to leave and he will hate her more because of that.
Pero bakit nasasaktan siya sa nakita niya kanina? Bakit ang hirap hirap parin tanggapin?
She's just the mother of my son.
Yan ang laging itinatanim niya sa isip niya. Pero kanina gustong gusto na niyang bumigay sa harap ni Elle lalong lalo na nung naramdaman niya ang yakap nito. Ang matagal niyang pangungulila tila ba bumalik dahil sa yakap na yun. Gusto niya itong sumbatan at sabihin dito lahat ng sakit at paghihirap na naranasan niya tulad ng ginawa niya kagabi. Pero sa pagkakataon kanina ay di niya ma atim gawin iyon kaya mas pinili niyang itikom nalang ang bibig.
Tumayo si Thunder at itinago sa drawer ang singsing na ibinalik ni Elle. Lumabas siya para mamasdan ang anak niya na laging nagpapawi ng lahat ng bigat na nararamdaman niya. His son was his morphine from all the pain she caused. He was his strength when he wanted to give up. Ipinagpatuloy niya ang kanyang buhay dahil sa anak niya. He need to live, even without her and he did.
Pero nung lumabas siya ay nanlumo siya dahil nakita niya ang anak na kumakain sa mesang mag isa.
He never eat alone and he never let Me eat alone pag nasa bahay kami. But there he was, eating without me.
