Cliche (Candy Stories #5)

Chapter 07 part 3: First of everything

***

Tukso ang number ni Maxwell sa cellphone ko. I often stared at it. I often daydreamt of calling him or texting him. Gusto kong ibalita sa kanya 'yong mga nangyayari sa school festival, pero hindi naman ako ang tamang tao para gumawa niyon. He has his own set of friends to tell him of everything that he missed. Ayokong magsisi siyang naibigay niya sa'kin 'yong number niya.

Si Cal, bukod sa pagrereklamo sa Sue Your Crush, weirded out din sa madalas kong pagtitig sa cellphone ko. I couldn't dare to tell him of Maxwell's number. Baka masira lalo ang mood niya.

Faithful akong magbantay sa record ni Maxwell sa Eating Contest. May ilang muntikang maka-break pero hindi kinakaya pagdating sa 20th plate. Maanghang siguro talaga 'yong noodles.

When the last day of the festival came, I was dispirited. There's nothing new to see. Absent na 'yong mga madadalas ma-Sue Your Crush. Kahit si Calyx, a-absent na sana kung hindi lang nagwo-worry na wala akong kasama. Fireworks na lang sa official closing ang inaabangan ng lahat.

Tumambay ako sa harap ng Eating Contest, praying silently na may maka-break ng record ni Maxwell. The 2:00 p.m. contest answered my prayer. A new record of twenty-five plates took over.

"Calyx, mag-C.R. lang muna ako," paalam ko kay Cal.

Tamad na siyang ngumunguya ng corndog na pinapapak namin sa mahabang table. We're both bored.

"Take your time," flat na sabi niya.

I hurried to the restroom to use my phone. Nag-text agad ako kay Maxwell.

Aurora Arranza:
Maxwell, si Aurora to.
May naka-break na ng
record mo sa Eating Contest.
25 plates. Pupunta ka ba?

I already sent the message before reading it again and noticing how I sounded eager with the 'pupunta ka ba?'. Stupid! I should have ended the text with the number of plates!

I waited for a few minutes. Pagpalo sa limang minuto, naa-anxious na 'ko na wala siyang reply.

Napakagat-kagat ako sa kuko ko.

Should I text him again? Para magmukha akong mas eager? Hu-hu.

Pa'no kung naka-silent o vibrate ang phone niya at late niyang mabasa 'yong text tapos hindi na siya makapunta sa school? Pa'no kung importante talaga sa kanya na maging record-holder sa Eating Contest? I should be more supportive of his goals, as a… friend.

Hu-hu. Nagdadahilan lang yata ako.

Pumikit ako nang mariin at pinindot ang call button.

"Hello, Aurora," sagot niya sa kabilang linya.

I bit my lip. He picked up on the first ring!

When I was about to speak, may pumasok sa restroom. Naitikom ko bigla ang bibig ko.

"Aurora? Si Aurora 'to, 'di ba?" aniya pa.

Anxious akong naghintay ng mababakanteng cubicle.

"Calyx? Are you calling on her phone?" dagdag niya.

Nangunot ang noo ko. Bakit niya iisipin na si Calyx ang tumatawag?

Pumasok ako agad sa nabakanteng cubicle at bumulong, "Hello. Sorry, hindi ako nakasagot agad. Si Aurora 'to."

"It's nice to hear your voice, Aurora," magaan nang sabi niya.

"Ano kasi… tumawag lang ako kasi baka lang hindi mo mabasa agad 'yong text ko. May naka-break na kasi ng record mo sa Eating Contest." I gulped. Pupunta ka ba? "Uh, 'ayun."