CH 65

17.4K 1.8K 98
                                        

Zawgyi

ဆုက်န္း ဆန္ဝိုင္ေတြေျပာင္ေနေအာင္ေသာက္လိုက္ပါတယ္။

ထမင္းစားၿပီးေတာ့ သူတို႔ေတြဧည့္ခန္းမွာ TV ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အန္ရီဇဲ.. သူ႔ေဘးမွာကပ္ထိုင္ေနတဲ့ဆုက်န္းကိုၾကည့္လိုက္တယ္၊ ဆုက်န္းကေတာ့ TVထဲအာ႐ုံေရာက္ေနၿပီး ပါးစပ္ကလဲစပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔။ အန္ရီဇဲ ဆုက်န္းအၿပဳံးကိုမခြာႏိုင္ပဲ ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ေနတာကို အေမဆုကျမင္ေတာ့... နဲနဲေတာင္ရွက္မိသြားတယ္၊ ေအာ္.. သူ႔သမီးကိုသိပ္ဂ႐ုစိုက္တာပဲဆိုၿပီး။

"သမီးပင္ပန္းၿပီလား? သမီးတို႔ခရီးပန္းလာတယ္ဆိုေတာ့ ေစာေစာနားလိုက္ၾကပါလား"

ဆုက်န္းမလႈပ္မယွက္ TVေငးေကာင္းေနတယ္၊ မၾကားဘူး။ အန္ရီဇဲ သူ႔ကိုလႈပ္လိုက္တယ္။

"က်န္းက်န္း?"

ဆုက်န္းအဲ့ခါက်မွ သတိဝင္လာတယ္။ အန္ရီဇဲကိုၾကည့္လိုက္ၿပီးမွ အေမဆုကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္။

"သမီး ေရွာင္အန္ကိုေခၚၿပီးနားေတာ့ေလ.. အိပ္ရာျပင္ထားၿပီးသား အဆင္သင့္ပဲ"

ဆုက်န္း "...."

"ေရွာင္အန္ေရ အိပ္ရာကနဲနဲေတာ့ေသးတယ္ေနာ္၊ ျဖစ္သလိုၾကည့္ၾကပ္အိပ္ၾကကြဲ႕"

"ဟုတ္ကဲ့ အေမ"

အန္ရီဇဲကေတာ့ ဆုက်န္းအတြက္ပူေနပါတယ္၊ ဆန္ဝိုင္ေတြေသာက္ၿပီး တခုခုျဖစ္မွာကိုပဲ စိုးရိမ္ေနတယ္။ ဆုက်န္းတခါမူးဖူးၿပီးကတည္းက သူ ေတာ္ေတာ္မွတ္သြားတာေလ။ ဆုက်န္းကိုတြဲၿပီး အခန္းထဲေခၚသြားလိုက္ေတာ့တယ္။

မိန္းခေလးဆုက်န္းရဲ႕အခန္းက သိပ္မက်ယ္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေတာ့ရွိတယ္။ အခန္းထဲက ငါးေပေလာက္သာရွိတဲ့ကုတင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးကိုျမင္ေတာ့ အန္ရီဇဲနဲနဲေတာ့စိတ္ညစ္သြားတယ္။

ဆုက်န္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့.. အတူတူအိပ္ဖို႔ကိုဘာမွမေျပာဘူးဆိုေတာ့ လက္ခံတယ္ဆိုတဲ့သေဘာပဲေလ။

ဘာမွေတာ့မေျပာေသးတာ ဆုက်န္းအမႈအရာက နဲနဲေတာ့မူးေနာက္ေနာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ သူတို႔ေျခလက္ေဆးၿပီး အိပ္ရာေပၚမွာထိုင္ခ်လိုက္ၾကတယ္။

ကြၽန္ေတာ္သည္ သူ့ရဲ႕မိန္းမ ကျွန်တော်သည် သူရဲ့မိန်းမOpowieści tętniące życiem. Odkryj je teraz