Chapter 35

2K 63 1
                                        

"Clai!" tawag ko sa pangalan niya, kinakalabit ang kaba sa dibdib ko.

Masigla naman siyang lumingon sa akin.

"Yes?"

"Nasaan sina Ken at Nathan?!" tanong ko agad, halatang nag-aalala.

"Ah sila... hinahanap ka nila," sagot niya na may bahagyang ngiti sa labi.

"What? So... does that mean hindi sila napahamak?" Lumingon ako sa kanya, halatang nag-aalala. "Wala kang ginawang masama sa kanila, diba?"

Lumapit siya sa akin, hinaplos ang pisngi ko, dahilan upang mapaiwas ako. Ngumiti naman siya.

"Bakit? Gusto mo bang patayin ko sila?" tanong niya, halatang naglalaro.

"No, hindi iyon ang ibig kong sabihin," sagot ko, pilit na kinokontrol ang emosyon ko.

Napakagat ako ng labi. Nakakatakot siya, kahit mas matanda ako sa kanya. Alam kong wala akong laban sa kanya.

"Clai? Bakit ako pa?" tanong ko, halos nanginginig sa galit at takot.

"What do you mean?" tanong niya, parang hindi maintindihan.

"May iba pa naman babae diyan... bakit ako pa ang napili mo?" sabay tanong, pilit na humihinga nang malalim.

"Dahil... alam kong ikaw lang ang para sa akin," sagot niya, may ngiti na parang kayang sumira ng mundo.

"Do you really love me?" tanong ko, mas seryoso ngayon.

"Yes... I love you," sagot niya, matatag.

Umiling ako.

"Hindi mo ako mahal, Clai," sabi ko sa kanya, naglalarawan ng mismong takot ko sa nararamdaman ko.

"What are you talking about?" tanong niya, halatang naguguluhan.

"Akala mo lang mahal mo ako... pero hindi... may sakit ka. Iyong tinatawag na Obsessive Love Disorder. Hindi mo talaga ako mahal... sakit mo lang iyon. Kaya please... Clai, set me free," sabi ko, pilit na nagpipigil sa luha.

Agad siyang tumawa, dahilan upang mapakunot ang noo ko.

"Ate... naniniwala ka talaga diyan? Halos hindi na nga iyon nag-eexist dito sa mundo. I truly love you. Hindi dahil sa sakit... mahal talaga kita," paliwanag niya nang may seryosong ngiti.

"But Clai—" naputol ang sasabihin ko nang agad niyang tinakpan ang dalawang tenga niya.

"Shut up!" sigaw niya.

Pagkatapos marealize niyang sumigaw siya, hinawakan niya ang parehong kamay ko nang mahigpit.

"A-ate... I'm sorry, I didn't mean to shout at you," sabi niya, may halong kahihiyan.

Baliw na talaga siya. Ayoko na.

"You're crazy!" sigaw ko sa kanya, sabay hakbang palayo. "Lumayo ka sa akin! Hindi ikaw ang dating Clai na nakilala ko!"

"What? I'm still me, ate," sagot niya, halatang hindi nawawala ang charm niya. "And you're right... I'm crazy... because you're driving me crazy, my princess."

Agad siyang lumapit sa mukha ko at, bago ko ma-react, hinalikan niya ako. Sinampal ko siya, kaya napaatras siya.

"I hate you!" sigaw ko, halatang galit na galit.

"I love you too," sabi niya at nag-wink. Akmang aalis na siya, pero agad rin siyang tumingin sa akin. "I love the feeling of your soft lips on mine."

Agad siyang umalis. Napahawak ako sa labi ko. Tang*na! Siya ang unang humalik sa akin.

Obsessive Love Disorder 1Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon