"Sinabi ko na sa'yo na wala akong babae! Ilang beses ko bang uulitin para maniwala ka?!" sigaw ni Papa mula sa itaas ng bahay.
"Eh ano 'yung lipstick na nakita ko sa kotse mo?! At 'yung bite mark sa leeg mo?! Ha?!" ganting sigaw ni Mama.
Hayst. Ang ingay nila. Kung ganito rin pala magiging married life ko balang araw... mas mabuti pang magtandang dalaga na lang ako.
Napahinto ako sa pag-scroll sa phone nang bumaba si Mama — dala ang dalawang maleta. Bigla akong tumayo sa gulat.
Hindi na ito magandang biro.
Agad niya akong hinila.
"Ma, saan tayo pupunta?" naguguluhan kong tanong habang halos matapilok pa ako sa pagmamadali niya.
"Aalis na tayo dito," malamig na sagot niya.
"Ma, wait! Paano si Papa?"
"Magkikita rin kayo after one year."
One year?! Grabe naman.
Pagkasakay namin sa kotse, pinaandar niya agad iyon nang mabilis.
"What? One year? Ang tagal nun!" reklamo ko.
Hindi niya ako sinagot. Kaya napasandal na lang ako sa bintana habang pinipigilan ang luhang ayaw ko sanang ipakita.
Isang iglap lang... wasak na 'yung pamilya ko.
Ako nga pala si Princess Aviana Salazar Ramos.
14 years old.
Maganda (sabi nila), sexy, matangkad, maputi, may bluebell eyes, at black-blue hair.
Pure Filipina ako — talagang ganito lang lahi namin. Namana ko sa Papa ko ang mata ko, at 'yung buhok ko ay pinakulay ko lang.
And BTW... nasa Japan pa kami ngayon.
Papunta kami sa—
"Ma?"
"Ano?!" iritado niyang sagot.
Ay galit, gustong manakit?
"Umm... saan po tayo pupunta?"
"Sa Pilipinas."
"What?! Akala ko sa hotel lang! Bakit sa Pilipinas pa?!"
"Pwede ba?! 'Wag masyadong madaming tanong!" sigaw niya.
'Tinikom ko na lang ang bibig ko. Wala rin namang mananalo sa debate na 'to.
⸻
"Omg! Aviana! Ang laki mo na!" agad akong niyakap ni Illy pagdating namin.
"Ikaw rin, ang laki mo na," sagot ko nang walang gana.
Kumalas siya at napakunot-noo. "O, anong nangyari sa'yo? Para kang hindi kumain ng isang linggo."
"Hindi pa rin ako makapaniwala, Illy. Divorced na sila Mama at Papa. Tapos bigla na lang kaming lumipad dito sa Pilipinas. Ni hindi man lang ako nakapamili ng kahit anong remembrance sa Japan..." reklamo ko habang naka-cross arms.
"Saklap nun."
Biglang may lumapit na hindi pamilyar na lalaki.
"Sino 'to? Boyfriend mo?" tanong ko.
Namula si Illy. "Hindi no! Ano ka ba?!" sabay palo niya sa braso ko.
"Aray! 'Di mo naman kailangan paluin. Masakit kaya," sabi ko.
"Ay sorry! Ayos ka lang?" nag-aalala niyang tanong.
"Syempre hindi. Pinalo mo ko eh."
Ngumisi siya. "Btw, ako nga pala si Nathan James Garcia Torres, 19. You can call me Tan, Tim, or Timmy."
"Hi Tim. Ako naman si Princess Aviana Salazar Ramos, 14. Just call me Cess or Avia," nakangiti kong sagot.
"Hey Cess," singit ni Illy, "dapat kuya ang tawag mo sa kanya. Mas matanda siya."
"Like duh. Kilala mo naman ako. Hindi ako tumatawag ng ate or kuya sa mga kaibigan ko. Kahit ikaw," sabay irap ko.
"Hayst. Hindi ka talaga nagbago," nakataas-kilay niyang sagot.
Tinawag ako ni Mama kaya iniwan ko muna sila.
⸻
Third wheel na naman ako. Tingnan mo sila o, nagdilikit na parang magnet. Halatang may gusto sa isa't isa, pero parehong torpe.
Hmmm... What if... pagkatuluyan ko sila?
Nice idea, Avia.
"Hoy Avia, bakit ka nginingiti-ngiti diyan?" tanong ni Illy.
"Ah... wala. May naisip lang ako."
"Yiee, crush mo 'yung iniisip mo no?" tukso ni Timmy.
"Luh hindi! Bili nalang tayo ice cream. Ako pa 'yung na-o-op sa inyo." Umalis na ako bago pa sila makapagtanong pa.
⸻
"Sige Ria, mauna ka na sa loob. Kakausapin ko lang si Tan saglit."
Ay oo nga pala, si Illyria Laylin Villamor De la Cruz, 18 years old. Tawag ko sa kanya: Illy, Ria, Ly, Linlin—bahala ka.
Huminto ako at humarap kay Nathan.
"Hey Tim... umamin ka nga, may gusto ka ba kay Illy?"
Nagulat siya pero maya-maya ay tumango nang seryoso.
Ngumiti ako. "Gusto mo... tulungan kita?"
Napatango siya na parang batang nanalo sa raffle.
"Talaga ba?!"
"Of course."
⸻
Naglalakad kami ni Illy habang naka-blindfold siya.
"Ano bang kalokohan 'to, Avia?" tanong niya.
"Basta. Trust me," sabi ko habang hawak kamay niya. Baka matumba pa.
Pagdating namin sa spot, tinanggal ko ang blindfold niya.
At nandoon si Nathan — may hawak na flowers, medyo kinakabahan, pero gwapo pa rin kahit pawis.
Lumuhod siya.
"Illyria Laylin Villamor De la Cruz... pwede ba kitang ligawan?"
Napatakip ng bibig si Illy, halatang gulat. At tumango siya.
Niyakap siya ni Nathan. "I promise, I won't hurt you."
Wow.
Sarap magkaroon ng love life ah?
Buti pa sila.
"Ehem!"
Agad silang kumalas.
Lumapit si Nathan sa akin at niyakap ako. "Thanks, Avia. Kung hindi dahil sa'yo... baka hindi ko nasabi 'to."
"Welcome. Libre mo ko Jollibee mamaya, ha?" biro ko.
Tumawa siya.
⸻
Patuloy kong tinulungan si Nathan sa panliligaw niya kay Illy. Mas lalo pa kaming naging close ni Nathan.
Hanggang sa...
Sinagot siya ni Illy.
Akala ko happy ending na.
Pero hindi ko alam...
Na doon na pala magsisimula ang pinakamalaking problema ng buhay ko.
At hindi ko pa alam kung makakaya ko.
BINABASA MO ANG
Obsessive Love Disorder 1
Romance(Completed) Aviana is a 14 year old girl, who live in japan. Nang dahil lamang sa divorce ng parents niya, kailangan niyang sumama sa mama niya sa pilipinas. Pagkatapos ng isang taon, uuwi na naman siya sa japan para makasama niya ang papa niya. But...
