"C-Clai... g-gising ka na pala," nauutal na sabi ni Illy kay Clai.
Napakunot ang noo ko sa eksena. Ano bang problema niya?
"Ate, anong pinag-uusapan niyo ni Ate Avia?" tanong ni Clai, nakatingin kay Illy.
"Ah... w-wala... A-Avia, umuwi ka na. Ako na ang bahala kay Cl—" naputol agad ang sasabihin ni Illy nang biglang niyakap ako ni Clai.
"Ate... wag ka umuwi," malungkot niyang sabi, halos maramdaman mo ang bigat ng emosyon sa boses niya.
"Pero Clai, kailangan na umuwi si Aviana," alalang sabi ni Illy.
Mas lalo niyang hinigpit ang yakap niya sa akin.
"Ate... ayaw ko umalis ka. Diba, you promised na hindi mo ako iiwan?" halata sa kanya ang takot at selos.
"Pero babalik rin naman ako, Clai," nakangiti kong sagot sa kanya, pilit na pinapalakas ang tono ko.
"Ayaw ko... dito ka lang," seryoso niyang sabi, hindi nagbibiro.
"Clai, kailangan na niyang umalis. Baka kailangan siya ni tita sa bahay niya," paliwanag ni Illy.
"No! Dito ka lang, diba ate? You promise me na hindi mo ako iiwan," sabi niya, habang ang mga luha niya ay nag-uumpisa nang bumuhos.
Umiwas ako ng tingin sa kanya, napangiti nang pilit. "Umm... ayos lang, Illy. Babantayan ko na lang si Clai dito," sabi ko, tinatago ang kaba sa boses ko.
Matagal siyang sumagot, parang nag-iisip. Sa wakas, nagpasya siyang tumango.
"Sige... ako na ang bahala kay doc," sabi niya, at umalis na siya.
Huminga ako ng malalim, at napatingin kay Clai.
⸻
"Ate... dito ka lang sa tabi ko matulog," malambing niyang sabi.
"No, Clai... maliit lang 'yung kama. Matulog ka na, dito na lang ako sa sofa," sagot ko.
Ngunit bago ako nakagalaw, hinila niya ako papunta sa kama, pinapahiga ako sa tabi niya.
Nasa tabi ko siya. Nakatingin sa akin.
Bata pa, pero ang lakas niya. Saan niya nakuha 'yang lakas na 'to?
"See, ate? Kasya tayo sa isang kama," sabi niya, malambing at parang kampante.
"Pero Clai, wala ka nang space—" naputol ang sasabihin ko nang mas dumikit siya sa akin.
Isang maling galaw lang... at baka dumikit na talaga ang labi namin.
"Edi ito... may space na," sabi niya, parang inosenteng nagbiro.
Napalunok ako, naramdaman ko ang init ng pisngi ko, kaya napalingon ako sa kabilang side.
"Goodnight," sabi ko, at pinikit ang mata ko, pilit na iniiwas ang gulo sa utak ko.
⸻
Nagising ako dahil may humaplos sa buhok ko.
"Clai?" napangiti ako nang makita siya.
"Good morning, ate," sabi niya, nakangiti na parang wala lang ang nangyari.
Bumangon ako at tinignan siya. "Clai... ayos na ba ang pakiramdam mo?"
"Medyo... mukhang kaya ko nang umuwi, pero..."
"Pero?" tanong ko, halatang nag-aalala.
"Need ko pa ang pag-aalaga mo, para tuluyan na talaga akong gumaling," nakangiti niyang sagot.
"Nandyan naman si Illy para alagaan ka," sabi ko.
Biglang nagbago ang ekspresyon niya, naging seryoso.
"Bakit ate? Ayaw mo ba akong makasama?" tanong niya, may halong galit at lungkot sa mga mata niya.
"H-hindi naman sa ganun. I think kailangan mo rin makasama si Ate Illy. Minsan lang kayo nagkakasama," paliwanag ko.
"Hayaan mo na siya... masaya naman siya doon kay Kuya, diba?" Napatingin siya sa akin, halong selos at galit.
"Ate... hindi ka ba masaya sa akin?" tanong niya, parang sugat na humihingi ng ginhawa.
Huh? Anong klasing tanong 'yun?
"Masaya naman... bakit?" tanong ko, medyo naguguluhan.
Niyakap niya ako, mahigpit.
"Then don't leave me. Stay with me," sabi niya, halos namumuo ang boses niya sa dami ng emosyon.
Napangiti ako. "Clai... wag mo sanang isipin na nag-iisa ka lang. Hinding-hindi kita iiwan, nandito lang ako sa tabi mo."
Napatingin siya sa akin at ngumiti, malambing.
"That's why... I like you, ate," sabi niya, ang boses niya parang musika sa tenga ko.
⸻
Nasa bahay na kami ni Illy. Habang tinutulungan ko siya mag-ayos ng gamit, lumapit si Clai.
"Ate... hali ka, may ipapakita ako sa'yo," sabi niya.
Hinawakan ako ni Illy sa braso. "Mamaya na, Clai. Tinutulungan pa ako ni Avia dito," paliwanag niya.
"Ate... please~" nag-puppy eyes siya, halatang makulit pero cute.
Napahinga ako ng malalim at tiningnan si Illy. "Ayos lang," sabi ko.
Tumango siya at binitawan ako.
Pumasok ako sa kwarto ni Clai at umupo sa kama.
"Bakit tayo nandito, Clai?" tanong ko.
"Dito na lang tayo... alam kong pagod ka na, matulog ka muna. Babantayan kita," nakangiti siyang sagot.
"Nako... wag na, napapagod rin ang ate mo. Kailangan ko rin tulungan siya," paliwanag ko.
Napailing siya. "Ayaw kong mapagod ang prinsesa ko," sabi niya, seryoso pero may halong lambing.
"What?" tanong ko, naguguluhan.
"Clai... i think—" naputol ako nang mapansin kong baka mag-panic siya.
"Ate?" napailing siya.
"Wala," sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili.
"Umm... Clai... pwede ko bang malaman kung ano ang sakit mo?" tanong ko, curious lang.
Nagulat siya sa tanong ko.
"A-anong sakit?" tanong niya, nagtataka.
Napailing ako, napangiti. "Wala, Clai."
Napahawak siya sa kamay ko, tinitigan ako.
"Ate... a-anong alam mo?" tanong niya.
"Huh? Wala akong—" naputol ako nang magsalita siya ulit.
"Sinong may sabi sa'yo na may sakit ako?" tanong niya, parang nang-aalangan.
"Huh... umm... narinig ko lang kay Illy at sa doctor. Sorry Clai, nag-alala lang ako sa'yo. Pero promise, aalagaan kita hanggang gumaling ka. Hinding-hindi kita iiwan hangga't hindi ka pa okay," sabi ko, may halong pangako at lambing.
Tumigil siya, nag-iisip. Maya-maya, ngumiti siya.
"Sinabi mo 'yan ha," sabi niya.
Tumango ako, pinisil ang kamay niya.
BINABASA MO ANG
Obsessive Love Disorder 1
Romance(Completed) Aviana is a 14 year old girl, who live in japan. Nang dahil lamang sa divorce ng parents niya, kailangan niyang sumama sa mama niya sa pilipinas. Pagkatapos ng isang taon, uuwi na naman siya sa japan para makasama niya ang papa niya. But...
