Wala naman siyang ganang tumango, parang lutang. Napahinga ako nang malalim bago muling nagsalita.
"Hindi na ba talaga magbabago ang desisyon mo?" tanong ko sa kanya, medyo umaasa.
"Hindi na," matigas at seryoso niyang sagot.
Nagkatitigan kami ng ilang segundo bago siya bigla na lang sumandal sa balikat ko. Nagulat pa ako lalo na nang maramdaman ko ang pag-uga ng balikat niya—umiiyak na pala. Isa 'to sa bihirang pagkakataong makakita ako ng lalaking umiiyak.
"Waaaaa! Ang sakit magmahal, Avia! Waaaaa!"
Buti na lang talaga walang ibang tao rito. Diyos ko, kung meron, lulubog ako sa hiya. Ang lakas niyang umiyak, parang batang five years old na naagawan ng laruan. Hindi mo aakalain na ang nineteen-year-old na si Nathan ay ganito kung umiyak.
Napatawa tuloy ako nang mahina sa naisip ko, at doon siya dahan-dahang tumigil.
Napatingin siya sa'kin, naghihinala. Nakatingin lang ako nang inosente.
"Pinagtatawanan mo ba ako?" tanong niya, naka-kunot ang noo.
Tumingin ako sa itaas—mga ulap, stars, kahit ano, wag lang sa kanya.
"Ako? Hindi ah," deny ko pa kunyari.
Paglingon ko ulit, nakatitig pa rin siya sa akin na para bang hulihuli niya 'ko. Sinampal ko siya ng mahina, parang birong hampas.
Napangiti siya at tumawa nang bahagya. Nagkatitigan pa kami tapos ay sabay kaming tumawa.
Para kaming mga tanga.
"Alam mo, para kang hindi fourteen-year-old," sabi niya habang pinupunasan ang luha niya.
"Tsk. Kasi matanda mukha ko," sagot ko nang walang gana.
"Hindi 'yung mukha. 'Yung kilos mo. Pang eighteen pataas," sagot niya.
"Tsk. At least mabilis akong makakahanap ng gwapong boyfriend niyan."
Halos mapakagat ako sa labi nang makita ko siyang maluha na naman. Nakalimutan ko na bagong break nga sila ng jowa niya.
"Okay lang 'yan, Nathan," sabi ko habang pinalalakas loob niya.
Bigla niya akong niyakap nang sobrang higpit at halos mabingi ako sa sigaw niya sa mismong tenga ko.
"Tang*na!" napasigaw ako at agad ko siyang itinulak habang tinatakpan ang tenga ko. "Ano ba?! Kawawa naman 'yung ears ko!"
Napout pa siya na parang bata. Napairap na lang ako.
•••
"Ate, totoo bang naghiwalay na si Ate Illy at si Kuya Nathan?" inosenteng tanong sa'kin ni Clai.
Nasa park kami ngayon, nakaupo sa bench. May pinaalagaan daw si Mama sa akin, anak daw ng kaibigan niya, at dito raw kami magkikita. Hindi ko inaasahang sasama si Clai.
"Yes, Clai. Nakakalungkot nga, eh," sagot ko. Napatingin ako sa kanya. "Pero dapat masaya ka, wala ka nang kaagaw."
"Well, wala naman akong problema kung sila ang nagkatuluyan," sagot niya.
"Huh? Pero diba hindi ka tutol dati?"
"Nung hindi pa kita kilala, Ate." Tumingin siya sa'kin at ngumiti.
Hinawakan pa niya kamay ko—tuloy parang boyfriend ko siya. Napailing ako sa naisip ko. Nakakaloka.
"Excuse me, ikaw ba si Princess Aviana Salazar Ramos?" tanong ng babaeng nasa forty-ish.
Tumayo ako. "Yes po, bakit po?"
May batang babaeng nakasalamin sa likod niya, around seven or eight years old, mukhang matalino.
"I'm a friend of Mrs. Ramos," sabi niya. "And this is my daughter, Alexa."
"Hi po."
Si Alexa naman ay inayos ang salamin niya bago tumingin kay Clai.
"And you are?" tanong niya.
"Claiborne Accius Villamor De la Cruz. You can call me Kuya Clai."
Tumango si Alexa, pero hindi man lang nagpakita ng emosyon—parang robot si ate girl.
"So Alexa, iiwan muna kita kay Ate Avia mo, okay?" sabi ng mom niya. Tumango ang bata.
"Be careful ha, mahilig mag-experiment 'yang anak ko," dagdag pa niya.
"Huh? Marunong siya?" tanong ko.
Napatango siya. "Very."
"Okay po... noted."
Nagpaalam na siya at hinalikan si Alexa sa noo bago umalis.
•••
Habang nakahiga ako sa sofa nagse-cellphone, si Clai naman ay nag-aalaga kay Alexa sa kusina.
Napatayo ako nang marinig kong may nabasag. Tumakbo agad ako roon.
Naabutan ko si Clai na namumula, hingal na hingal, at halos matumba kung hindi siya kumapit sa mesa.
"Clai?!" lapit ko.
May basong may natirang likido sa mesa. Unknown, weird color.
"Alexa... what is this?" tanong ko sa batang mukhang may ginawang kababalaghan.
Ngumiti si Alexa—yung creepy slow smile na parang kontrabida sa movie.
"That is a fatal attraction drink. Anyone who drinks it will feel body heat rising at gusto niyang—" nagpa-cute pa siya, "makipag-*** sa taong una niyang makita. If I were you... tumakbo ka na."
At umalis siya na parang wala lang.
NAPALUNOK AKO.
Paglingon ko kay Clai, nakatingin siya sa akin with half-lidded eyes, pawis, at hirap huminga.
"A-Ate..."
"Wag ka lalapit!" sigaw ko.
Pero hindi siya nakinig. Tumitinding yung paghinga niya kaya natakbo ako papasok sa kwarto at nilock ang pinto.
"Ate... ang init ng katawan ko..."
Napapikit ako. Diyos ko. Nathan! Help!
Tinawagan ko siya.
MISS ME?
Nathan! Wala akong time, I need help!
Bakit?
May inaalagaan akong bata, si Alexa. Mahilig mag-experiment. Pinainom niya si Clai ng fatal attraction drink! Hinahabol na 'ko ngayon!
WHAT?! Yung drink na nakakapa—?? Okay! Pupunta na ako diyan! Wag ka lalabas, Avia! Malalagot ka kapag lumabas ka!
Pinatay niya agad ang tawag.
"Avia! Nasaan ka?!" sigaw niya mula sa labas after ilang minuto.
Agad akong lumabas. "N-Nath—"
Bigla akong tinulak ni Clai, mainit ang balat niya at parang wala na siya sa sarili.
BINABASA MO ANG
Obsessive Love Disorder 1
Romance(Completed) Aviana is a 14 year old girl, who live in japan. Nang dahil lamang sa divorce ng parents niya, kailangan niyang sumama sa mama niya sa pilipinas. Pagkatapos ng isang taon, uuwi na naman siya sa japan para makasama niya ang papa niya. But...
