Wala na si Clai dito dahil sinundo na siya ng ate niya. Umupo ako sa kama ko dahil wala naman akong ibang magawa. Sabado ngayon—pinakatahimik na araw.
Bigla namang tumunog ang cellphone ko, halos mang-agaw ng kaluluwa. Kinuha ko ito at binasa ang text ni Nathan.
Nathan: Free ka ba ngayon?
Ako: Oo, bakit?
Nathan: Punta tayo sa mall. Libre ko.
Ako: Bakit hindi na lang girlfriend mo ang imbitahin mo?
Nathan: Busy kasi siya.
Ako: Okay fine, saan tayo magkikita?
Nathan: Nandito na ako sa labas ng bahay mo.
Napakurap ako sa huling message. Binagsak ko ang phone, literal, tapos bumaba ako ng kwarto parang may sunog. Pagbukas ko ng pinto, bumungad sa'kin si Nathan.
"Hi," bati niya.
"Pasok ka muna, mag-aayos lang ako." Tumango siya agad, parang sanay na sa pagiging biglaan ko.
Pagkatapos kong mag-ayos, diretso kami sa mall.
_____
Nasa mall na kami ngayon. I swear, this place feels like home. Ang daming tao, ang daming ingay—pero nakakagaan ng loob.
"Mas masaya sana kung nandito si Clai at Illy," sabi ko habang nililibot ang mga mata ko.
"Oo nga," malungkot niyang sagot.
Napalingon ako sa kanya. May kakaiba. Mabigat.
"Ayos ka lang?" tanong ko.
Umupo siya sa bench, dalawang kamay nasa noo niya habang nakayuko. Bumili ako ng ice cream muna bago siya lapitan—pero sa unang tingin pa lang, halata na may dinadala.
Umupo ako sa tabi niya at marahang hinaplos ang likod niya.
"Minsan na lang may time sa'kin si Illy," bulong niya. "Minsan nagseselos na ako sa kapatid niya. Lahat ng oras napupunta na ro'n. Eh paano naman ako? Kailangan ko rin siya, Cess."
Oh. Kaya pala ako ang niyaya. Relationship problems na naman.
Minsan talaga, hindi ko sure kung tulay ba ako or tao. Shunga moments.
"Tan, intindihin mo si Linlin. May reasons naman siya. At least mahal ka niya, diba?"
Tumingin siya sa'kin. May sakit sa mata niya—hindi physical, kundi 'yung tipong pagod na emotionally.
"At paano naman ako? Kahit isang araw lang... sana bigyan niya ako ng time. Gusto ko rin siyang makasama. Mahawakan. Mayakap."
Naiwas ako bigla ng tingin. Awkward much?
"Nathan—"
Ngunit tumayo siya at naglakad palayo.
Napatingin ako sa ice cream na hawak ko.
"Sinong magbabayad nito?" bulong ko sa sarili ko. Wala akong pera, besh.
Hinabol ko siya agad.
"Tim!" tawag ko.
Hindi siya lumingon.
"Hoy! Bayaran mo muna 'tong ice cream!" sigaw ko. Ayun—napahinto siya.
Lumapit ako. Tumingin siya sa'kin, tapos biglang ngumiti at tumawa nang mahina.
"Nakakatawa ka, Bunny."
Bunny? Sino daw?
"Bunny?" kunot-noo kong tanong.
"Sa tuwing nakikita kita, para kang rabbit," nakangiti niyang sagot.
"Tsk." Inabot niya sa'kin ang pera.
Binayaran ko agad kay manong para hindi ako makulong.
"Uuwi na tayo?" tanong ko.
Tumango siya. Napahinto ako sa paglalakad kaya napatigil din siya.
"Boring," sabi ko with matching dead eyes.
"What?"
"Timmy, hindi sa lahat ng bagay si Ria ang happy pill mo. Maghanap ka rin ng ibang bagay na kayang magpasaya sa'yo."
Napatingin siya sa paligid, parang ngayon lang niya naisip 'yon.
"Hindi ko alam kung ano pa ang magpapasaya sa'kin."
Ang drama. Pero fine.
"Akong bahala!" Hinila ko siya.
"Aviana! Saan tayo pupunta?" gulat niyang tanong.
"Basta. Trust me."
•••
"Arcade?" tanong niya.
"Yep."
Nakataas baba ang kilay ko habang nakatingin sa entrance ng arcade. Na-miss ko bigla Japan at 'yung weekly namin ng friends kong maglaro rito.
"Marunong ka mag-video games, diba?" tanong ko.
Umiling siya.
Napakunot ako. "Seriously?! Galing ka ba sa mars? Hindi ko alam na may tao pa palang hindi marunong maglaro ng video games."
Tumawa siya, at napatitig ako. First time ko siyang nakitang ganung ka-relaxed.
"Hayst, mababaliw na ako sa'yo," bulong ko.
Hinila ko siya papasok at tinuruan. After ilang minutes—surprisingly, ang bilis niya mag-adapt.
•••
Game Over!
Napatingin ako sa screen. Hindi ako makapaniwala.
"Yes! Panalo ako!" proud niyang sigaw.
"Hindi ko lang 'to sineryoso kasi beginner ka pa. Next game seryoso na ako," sagot ko, naka-kunot-noo.
Tawa lang siya nang tawa.
•••
Game Over... AGAIN.
"WAH! Ayoko na!" sigaw ko.
Tumawa siya nang malakas, as in nakakairita level.
"Sigurado ka ba na hindi ka gamer? Parang niloloko mo lang ako," inis kong sabi.
"Calm down, Avia. Tanggapin mo na natalo ka," sabi niya sabay tawa ulit.
Grabe. Feeling ko magkakaroon ako ng wrinkles sa stress. Pero nang mapansin kong genuinely masaya na siya, nalamigan ako.
"At least masaya ka na ulit," sabi ko.
Napatigil siya. Tumingin sa'kin. Ngumiti.
"Thanks, Aviana."
"Wala 'yun," sagot ko.
"Next time, laro ulit tayo."
Nanlaki mata ko. What next time?!
Ginulo niya pa buhok ko bago lumakad palabas ng arcade.
Ayoko na. Walang next time!
BINABASA MO ANG
Obsessive Love Disorder 1
Roman d'amour(Completed) Aviana is a 14 year old girl, who live in japan. Nang dahil lamang sa divorce ng parents niya, kailangan niyang sumama sa mama niya sa pilipinas. Pagkatapos ng isang taon, uuwi na naman siya sa japan para makasama niya ang papa niya. But...
