Napaupo ako sa kama ko, hawak-hawak ang sarili habang nakatitig lang sa harap. Ang nangyari kanina... hindi ko pa rin ma-process.
"Masakit pa ba?" tanong niya, halatang nag-aalala.
Akmang hahawakan niya yung pisngi ko, na kanina ay sinampal ng nanay niya, pero agad akong umiwas.
"Ganun ba talaga ugali ng nanay mo?" seryoso kong tanong.
Napailing siya.
"Ganyan lang siya... kapag lasing," sagot niya at napahinto ako sa sinabi niya.
Na-amoy ko rin kanina ang alak ni Ma'am Rosita.
"Nangyari na ba ito sa'yo... marami na bang beses?" tanong ko, bahagyang nanginginig ang boses.
"Yes," sagot niya, mahinahon.
Napatingin siya sa akin, blangko, pero malinaw sa mukha niya ang lungkot—parang may bigat na pinapasan.
"A-are you okay?" tuloy ko sa tanong. "A-anong ginawa niya sa'yo... nung lasing siya?"
"She touched me." Humigpit ang dibdib ko sa narinig. "At minsan, she hurt me... and sometimes, sinasabi niya na gusto niya ako."
"What?!" Halos sumabog ang ulo ko sa galit at pagkabigla. "Nababaliw na ba 'yang si Rosita na iyan?!"
"But it's not her fault. Hindi niya alam ang ginagawa niya at that time," paliwanag niya, at sa mukha niya, kitang-kita ko ang kalungkutan at panghihina.
Agad akong lumapit at niyakap siya.
"I'm sorry," iyan lang ang nasabi ko.
Hindi ko na siya pinatuloy sa kwento. Baka lalo ko lang siya masaktan kung marinig pa niya ang iba ko pang iniisip.
•••
"Hey! Wake up!" sigaw ko nang nakatulala siya sa kama.
"Mmmh... 5 more minutes."
Paano ako maniniwala niyan? Agad ko siyang hinila, pero dahil sobrang lakas niya, ako ang nahila. Sa loob ng ilang segundo, nakahiga na kami magkatabi sa kama. Tumahimik lang ako at nakatitig sa kanya.
"Hey... pag hindi ka pa bumangon diyan hahalikan kita," seryoso kong babala.
Biglang ngumuso siya at dahil sa inis ko, sinapak ko siya gamit ang unan.
"Aray!"
"Tinatawag tayo ni Ma'am Rosita sa ibaba. Kakain na raw," sabi ko, sabay bangon. "Geez! Ang landi mo talaga!"
Napatawa siya, marahang tawa, at nakangiti habang tinitingnan ako.
•••
"We'll be back," nakangiting sabi ni Ma'am Rosita habang naglalakad palabas.
"Sigurado ba kayong okay lang kayo dito?" tanong ni Papa, halatang nag-aalala.
Agad akong naakbayan ni Wilder habang nakatingin siya kay Papa at ngumiti.
"Opo, ayos lang po kami dito ng kapatid ko," sagot niya at lumingon siya sa akin. "Diba?"
"A-ah... oo," sagot ko, nag-aalala pero pinilit maging kalmado.
Bumaling ako kay Ma'am Rosita. Mukhang wala nga siyang iniisip. Pupunta lang sila sa Thailand, mamamasyal lang, kaya hindi ko na sinama ang sarili. Ayokong makialam sa lovey-dovey nilang dalawa. Yuck.
"Sige, aalis na kami," nakangiting pamamaalam ni Ma'am Rosita.
"Bye, Ma, bye, Pa!" masiglang bati ni Wilder.
Hindi na ako nag-bye. Tumalikod lang at naglakad papalayo.
•••
Habang nakaupo ako sa sofa, naglalaro sa cellphone. Nakatingin lang si Wilder sa akin.
"Anong tinitingin-tingin mo diyan?" irita kong tanong sa kanya.
"Don't mind me. I'm just enjoying the view," nakangiting sagot niya at hindi ko maiwasang mapangiti sa casual na confidence niya.
"Bakit hindi ka sumama sa kanila?" tanong ko, curiously.
"Ouch! Ayaw mo ba akong makasama?" Napairap ako sa sinabi niya.
"Boring kasi kapag wala ka," dagdag niya, na parang innocent lang.
"Ay ganun? Ako pala yung happy pill mo," mataray kong sabi.
"Oo," sagot niya, simple.
"Tsk."
"Bakit ang harsh mo sa'kin?" tanong niya, halos humihingi ng paliwanag.
Napatingin ako sa kanya. Oo nga... bakit nga ba ako harsh? Siguro... dahil pinapaalala niya sa akin si Clai. Ayaw kong maulit ang nangyari nine years ago.
"Wala, trip ko lang," sagot ko sa kanya.
"Hindi ka ba kinakabahan?" tanong niya, halatang nag-aalala.
"Bakit naman ako kakabahan?" tanong ko habang nakakunot ang noo.
"Tayo lang dalawa dito..." sinabi niya, parang may ibig ipahiwatig.
"Get to the point," irita kong sabi.
Napangiti siya, nakakaloko. Napatawa ako kahit halata sa mukha ko ang pag-aalis ng init ng pakiramdam ko.
"B-baliw ka!"
"Huh? Wala pa naman akong ginagawa ah," sagot niya, halatang inaasar ako.
"Ang ngiti mo... grabe! It makes me shiver!" sabi ko bago naglakad papalayo.
"Ate... saan ka pupunta?" tanong niya.
"Pwede ba, don't call me ate," inis kong sabi.
"Why? Si Clai nga... tinawag kang ate," sagot niya, dahilan para huminto ako sa paglalakad.
Napatingin ako sa kanya, nakakunot ang noo. Bakit kilala niya si Clai?
"Why do you know him?" seryoso kong tanong.
"Pagkatapos mong banggitin ang pangalan niya, may tao akong inutusan para alamin ang background niya," nakangiting paliwanag niya.
Nagkakamali kaya ako? Hindi ba siya si Clai? Siguro trauma lang ako sa nangyari nine years ago.
"Ah... that..." Hindi ko gusto alalahanin.
"Well... Clai and I... we're the same." Biglang napatingin ako sa kanya, gulat na gulat.
"W-what do you mean?!" tanong ko, halos di makapaniwala.
"Pareho kaming gwapo," nakangiting sagot niya, at napangiwi ako sa sinabi niya.
Last nalang... babatukin ko na talaga itong lalaking ito. Nagsimula akong maglakad.
"Hey! Where are you going?" tanong niya.
"Pupunta ako sa kwarto ko. Wag mo akong sundan," sabi ko.
"Ano naman gagawin mo doon?"
"Edi... matutulog duh!"
•••
Nagising ako dahil uhaw. Nag-stretch ako bago lumabas ng kwarto. Kailangan kong dumaan sa kwarto ni Wilder para tuluyang makababa, pero napahinto ako nang makita itong bukas.
"Bakit nakabukas ito?" tanong ko sa sarili ko. Kumatok ako.
"Wilder, nandiyan ka ba?"
Wala namang sumagot kaya napakunot ang noo ko. Hindi ko mapigilang pumasok sa loob, curiosity killing me.
Napatingin ako sa envelope sa mini table niya. Binuksan ko... at nakita ang isang long bond paper.
Ano ito?
Nagulat ako nang mabasa: Obsessive Love Disorder.
Pumili pa ako ng isa pang paper... DNA test? Hindi nag-match ang dugo ni Ma'am Rosita at Wilder.
"Kung ganun... hindi siya ang anak ni Ma'am Rosita?" tanong ko sa sarili ko, nanginginig.
"Alam mo bang masamang mangialam sa gamit ng iba... ate," seryoso niyang sabi, at bigla akong napalingon sa kanya.
Hindi ko maitatago ang shock sa mukha ko.
"You... who are you?" tanong ko, halos bumulong, habang tinitingnan siya nang diretso sa mata.
BINABASA MO ANG
Obsessive Love Disorder 1
Romance(Completed) Aviana is a 14 year old girl, who live in japan. Nang dahil lamang sa divorce ng parents niya, kailangan niyang sumama sa mama niya sa pilipinas. Pagkatapos ng isang taon, uuwi na naman siya sa japan para makasama niya ang papa niya. But...
