မြတင့်

(၈)

ျမတင့္သည္  လြန္းေမာင္ေရြးေပးထားသည့္ ပန္းႏုေရာင္ရင္ဖံုးအက်ႌႏွင့္ထမိန္ကို ဝတ္ဆင္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ မ်က္ႏွာေခ်မႈန႔္ပါးပါးလိမ္းသည္။ ႏႈတ္ခမ္းကိုေတာ့ ရဲေနေအာင္ေဆးတင္မျွဖစ္မည္။ အေၾကာင္းမူကား ျမတင့္၏ ႏႈတ္ခမ္းတို႔သည္ ေဆးလိပ္ေသာက္လြန္း၍ ျပာႏွမ္းေနေခ်ၿပီျဖစ္ေလ၏။

ပုလဲဆြဲႀကိဳးကို လည္ပင္းႏွင့္ အံကိုက္ဝတ္ဆင္လိုက္သည္။ ဆံပင္ရွည္မ်ားကိုမူ တစ္ပတ္ရစ္ဆံထံုး ထံုးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပါးလ်ေသာ ကတၲီပါဖိနပ္ ပန္းေရာင္ကို စီးလိုက္သည္။ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးသၫ့္အခါ ျမတင့္ လြန္းေမာင္တို႔ဆြမ္းကပ္ကို သြားရန္ျပင္သည္။

ဤသည္မွာ ျမတင့္ မႏၲေလးသို႔ေရာက္သၫ့္အခ်ိန္မွစ၍ ယေန့တိုင္ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ သူစိမ္းအိမ္ကို ဝင္ထြက္သြားလာျခင္းျဖစ္သည္။

ျမတင့္ လြန္းေမာင္တို႔ၿခံထဲေရာက္သည့္အခါ လြန္းေမာင္က ျမတင့္ကို အေျပးလာႀကိဳသည္။ လြန္းေမာင္က ဉီးေဆာင္၍ ျမတင့္ကို အိမ္ထဲေခၚသြားသည္။ ျမတင့္ အိမ္ထဲဝင္လာသည္ႏွင့္ တစ္အိမ္လံုးရိွဧၫ့္သည္မ်ားက ျမတင့္အား ရြံရွာအထင္ေသးေသာ အၾကၫ့္မ်ားျဖင့္ ၾကၫ့္လာၾက၏။

ျမတင့္စိတ္ထဲတြင္ ေၾကာက္စိတ္၊ ရွက္စိတ္ဝင္လာမိေသာ္လည္း လြန္းေမာင္၏ "ေမာင္ရိွေနပါတယ္"ဟူေသာ စကားေၾကာင့္ ထိုအၾကၫ့္မ်ားကို သိမ္ေမြ့စြာလ်စ္လ်ူရႈထားလိုက္ေတာ့သည္။

လြန္းေမာင္သည္ ျမတင့္အတြက္ေတာ့ ရဲရင့္ပစ္လိုက္ရန္ အင္အားပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့၏။

"ျမ ဒီမွာလာထိုင္ေလ"

လြန္းေမာင္က လူရွင္းေသာစားပြဲဝိုင္းေလးထံသို႔ ျမတင့္ကို ဆြဲေခၚသြားေလသည္။

"ထားေမ ၊ ဒီမယ္ ျမကို မုန႔္ဟင္းခါးဟင္းရည္ လာထၫ့္ေပးစမ္းပါကြာ"

မထားေမသည္ ဟင္းရည္ခ်ိဳင့္ကို သယ္လာၿပီးေနာက္ ျမတင့္၏ ပန္းကန္ထဲသို႔ ဟင္းရည္ထၫ့္ေပးေလသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ အျခားစားပြဲဝိုင္းမ်ားထံ ထြက္သြားေတာ့သည္။

"ျမ မ်ားမ်ားထၫ့္စားေနာ္"

ျမတင့္က လြန္းေမာင္အား ၿပံဳးသာၿပံဳးျပလိုက္သည္။ လြန္းေမာင္ ျမတင့္အား ဧၫ့္ဝတ္ျပဳေနစဉ္တြင္ ေဒၚစိန္က အနားေရာက္လာၿပီး လြန္းေမာင္အား ခပ္လွမ္းလွမ္းသို႔ ဆြဲေခၚသြားေတာ့သည္။