Saplantı

Barıştan

                               🌼

Uyandığımda Salih amcanın balkonundaydım, herkes içerideydi, içeriden ağlama sesleri geliyordu. Hiçkimse hiçbir şey yapamıyordu, ne yapacağımı hiç bilmiyordum.

Burcu kim bilir ne haldeydi, o pislik kim bilir ne yapıyordu burcuma.

Telefonum çaldı arayan emniyetti.

"alo"

Polis "Alo Barış, Burcu'nun babasını getirip gelin."

çok heyecanlanmıştım.

"Yoksa Burcuyu mu buldunuz? Nasıl, iyimi?"

Polis "böyle söylemek çok üzücü ama ekiplerimiz ormanlık bir alanda Burcu'ya benzer yanmış bir ceset bulmuşlar, hastaneye gelip bakmanız gerekiyor."

"Amirim ne diyorsunuz ya, burcum ölmüş olamaz. Burcu ölemez..."

Polis "barış çok üzgünüm."

dünyalar başıma yıkıldı, bu gün Burcu'yla düğünümüz vardı. Bu gün Burcu benim gelinim olacaktı, sevdiğim kadınla düğünümüz olacaktı. Böyle bitemezdi Burcum bunları hak edecek hiçbir şey yapmadı.

Aysel ablaya seslendim

"Aysel abla bir dakika gelebilir misin?"

Aylinle yanıma geldiler.

Aylin "bir haber mi var?"

Aysel "Burcu bulundu mu?"

Gözyaşlarımı tutamıyordum, canım çok acıyordu.

"polis aradı."

söylemeye dilim varmıyordu. Ben bunu kendime söyleyemezken, onu düşünürken aklım çıkarken, ben onlara bunu nasıl söylerdim.

Aylin "kurban olayım bir şey söyle, barış susma bir şey söyle!"

ağlıyordu.

Sesimin kimseye duyulmaması için fısıldıyordum.

"Bir cesed bulunmuş ormanda."

devam ettiremedim. İçim yanıyordu, yere çöktüm. Bedenim beni taşınamıyordu, burcum ölürse bende dayanamazdım, peşinden giderdim.

Aysel abla sarıldı bana.

Barış "burcum, gelinim olamadan...
Burcum, sevdiğim kadın, evleneceğim kadın. Burcum, Aysel abla gitti burcum gitti. Aysel abla burcum öldü, gelinliğini giyemeden. Ben yaşayamam Aysel abla, bende ölürüm."

hıçkırıklarım sesimi bastırıyordu.

Aylin kendini zor tutuyordu

"Burcumuz ölmedi barış, ölmedi."

Barış "Aylin niye ağlamıyorsun niye bu kadar sakinsin sen? burcum, canım, kalbim öldü. Aylin neden kendini tutuyorsun Aylin. Beyaz gelinlik giyemeden öldü burcum. Evimizde oturamadan gitti benim burcum."

Kalbimdeki acının etkisiyle yumruklarımı yere vuruyordum, kalbimdeki dayanılmaz acı bir türlü geçmiyordu.

Bizi duyup yanımıza geldiler.

Salih babam "burcum, yavrum, babasının kuzusu, Kınalı kuzum."

Cafer dede yere çöktü konuşamadı,
Hamiyet nene dizlerine vurmaya başladı.

Hamiyet Nene "kuzum gitti, kuzum, nenesinin kuzusu."

Ayfer hala "ben ölseydim ben, daha ellerindeki kınalar silinmedi kuzumun."