Kabanata 25
PATALON-TALON at pakanta-kanta pa ako habang nag lalakad papasok sa school.
Halos lahat ng madaanan ko ay binati ko ng good morning. Pati ang mga halaman na aking nadaraanan.
When I got to the classroom, I greeted them all and sat down in my chair. Pure positive vibes are all over my body now.
Habang nag ka-klase ay panay rin ang pag taas ng kamay ko at pagiging aktibo sa recitation. Pansin ko ang pag tataka ng mga naka paligid sa akin. But, I am not weird. I'm just happy.
Natapos ko ang buong klase ng ganado. At ngayon ay nag hahanda na ako para puntahan siya.
Ano kayang gagawin niya? Ano kayang gagawin ko? Magiging weird ba ang atmosphere sa loob ng kwarto niya? Hay. Ang dami na namang tanong sa isip ko.
Mas binilisan ko pa ang lakad palabas ng eskwelahan ng sa gayon ay makarating na ako sa ospital at masagot ang mga katanungan kong iyon.
"Sir,hindi naman po halatang masaya kayo,ano?" Bati sa akin ng guard nang makarating ako sa ospital. Binigyan ko siya ng malawak na ngiti tsala tinapik pa ang kanyang balikat.
"She likes me too. Ahihi." Kinikilig na saad ko tsaka nag patuloy sa pag lalakad. Para akong nabigyan ng dahilan ipagpatuloy ang bawat araw na lilipas. Mas ginanahan ako na gawin ang goal ko. Mula ngayon, goal na ang tawag roon at hindi na job.
Habang nag lalakad sa pasilyo ay tumunog ang aking telepono. Huminto ako at dinukot ang telepono sa aking bulsa. Lumitaw rito ang pangalan ni Nyx.
Ano na naman kayang kailangan ng siraulong 'to?
"Yes?" I asked.
["Nasa byahe parin ako,Kielle."] Sabi niya sa kabilang linya. Hindi ko pa gaanong maintindihan iyon dahil maingay sa lugar kung nasaan siya.
"Until now?"
["Yeah."]
"O,I see."
["I already miss you guys. Especially her."]
'Especially her.'
'Especially her.'
'Especially her.'
Nag paulit-ulit ko iyong narinig,dahilan upang matagal ako bago makasagot.
["Kumusta siya? Nahihirapan ka ba sa kanya?"]
"Ah,she's fine." Tanging sagot ko lang.
["Alagaan mo siya,huh? Para sa akin."]
"Okay." I ended the call after that.
Dahan-dahan ang naging lakad ko patungo sa kanyang silid. Sabi ko na, mali ito. Hindi tama ang mga nangyayari ngayon. Panay ang pakawala ko ng malalalim na pag hinga. It was as if the positive vibes that had been in my body before, went down. Like a phone battery that gradually depletes until the battery is low. At first it was just really fun. And here I have proven that, it’s not good to be too happy because it has a substitute that is distraught.
Nang makapasok sa loob ng silid ay dumeretso ako kaagad sa madalas kong inuupuan at hindi na nagawang lingunin ang pwesto ni Eury.
"Kielle?" Narinig ko siya pero hindi ako sumagot.
"Kielle?" Tumingin lamang ako sa kanya.
"Hey,what happened?" Umiling lamang ako at iniwasan ang kanyang pagtitig.
BINABASA MO ANG
Invisible Line ✓
أدب المراهقينTo those of us who are just normal creatures, it is painful when we find out that the person we love is not feeling well. We see them complaining from pain in their body. Sometimes, we think and say, "sana ako na lang. Sana ako na lang ang nahihirap...
