Kabanata 26
"Kielle? How is she?" I didn't answer.
"Hey, how's Margaux?" I didn't answer again. Naririnig siya ng tenga ko pero ayaw sumagot ng bibig ko.
"Kielle?how is she---"
"What?! Ano ba?!" I yelled. Bumuka ang kanyang bibig at nanlaki ang kanyang mga mata.
"O, sorry. Pardon me,Eury. I'm just.. argh. Sorry." Hingi ko ng tawad. Nanatili lamang siyang nakatingin sa akin. I felt sorry for her.
"Sorry,please?"
"Yeah. Don't mention it."
"Thank you." Sabi ko tsaka muling nanahimik. Binalik ko ang pag iisip sa mga nangyari kanina. Ang reaksyon ng doktor na iyon at ang kanyang huling sinabi. Nang marinig ko iyon ay bigla na lamang lumuwag ang pag kakahawak ko sa kanyang kwelyo. Ngumiti pa siya sa akin at umalis.
How did he know that? How did he find out about my job? Is that what he meant?
Many more questions are forming in my brain. But I don’t know how to answer those. I have a feeling that doctor knows what is going on. And I won’t allow myself not to know that. I need to know what he’s not saying.
***
MARGAUX'S Point of View
I hate this. This freaking gauze on my head. Required ba talagang lagyan ako nito? At isa pa. Itong kaliwang braso ko na nag mukhang sushi. Ang pangit! Ang sakit sa mata.
"Argh! Tanggalin niyo lahat ng 'to sakin!" Sigaw ko. Sinubukan kong tanggalin ang nasa ulo ko at napag tagumpayan ko naman. Sinunod ko ang nakakabit na bagay sa braso ko. Pero nasaktan lang ako ng subukan kong galawin iyon.
"Shit, nabalian ba ako ng buto?!" I tried to move that but I couldn’t. I just lift it as if my body is numb from the extreme pain of feeling.
"Alisin niyo 'to! Alisin niyo!" Binato ko ang unan na nasa aking kama. Pati ang mga bagay na nakita ko sa side table ay pinagbabato ko rin.
Saglit lamang ay pumasok ang doktor. Una niyang tinignan ang mga gamit na nakakalat. Sunod niyang idinako sa akin ang kanyang tingin.
"Miss,kumalma ka."
"Ano ba?! Alisin mo 'to!"
"Hindi pwede,Miss."
"Ano--doktor ka ba talaga?!"
Nag labas siya ng gasa at kinadkad iyon. Dahan-dahan niya iyong inilalapit sa ulo ko pero iniiwas ko.
"Kailangan mo nito kung ayaw mong matanggal 'yang ulo mo at ma-panot." Banta niya dahilan upang ako'y tumigil sa pag galaw.
Bwisit naman. Ayaw ko nga nito! Feeling ko ang pangit ko tignan ngayon dahil sa kung anu-anong mga bagay ang naka kabit sa akin. Paano ma-aakit si Kielle sa akin niyan? Baka mas pag tuonan niya ng pansin ang babaeng si Eury---o.
I looked at the doctor who was now fixing the gauze on my head. He stopped for a moment when he felt me looking at him.
"Why?" Tanong niya pero hindi ako sumagot. Pinag-aaralan ko ang detalye ng kanyang mukha. Tinitignan ko kung may kakaiba roon.
"Bakit kung makatingin ka ay parang lulunukin mo ako ng buo?" Nag patuloy siya sa kanyang ginagawa. Kumunot naman ang aking noo sa kanyang sinabi. Mukha ba akong aswang? Halimaw? Dragon? Dinosaur? Tss.
BINABASA MO ANG
Invisible Line ✓
Teen FictionTo those of us who are just normal creatures, it is painful when we find out that the person we love is not feeling well. We see them complaining from pain in their body. Sometimes, we think and say, "sana ako na lang. Sana ako na lang ang nahihirap...
