Journey To Another World

Chapter 54

*ASTRED*
Pumasok ako sa kwarto para makapagpahinga. Bukas ko na iisipin ang tungkol sa parusa. Itutulog ko nalang to.

'Astred'

What the! Nandito na naman ako.

'what am i doing here again?'

She is gracefully sitting on a meadow habang nakapalibot ang mga bulaklak.

'i called you here, Astred'

Naupo ako sa harap niya habang nakangiti siyang nakatingin sa'kin.

'why? Why are you doing this?'

Hinawakan niya ang kamay ko habang nakangiti.

'i'm the one who called you in this world'

Namilog ang mata ko kasabay ng pagtambol ng kaba sa dibdib ko.

'what? You're the one who keeps on calling me here? You're the one who grab me in that mirror?'

Pero umiling siya.

'i just called you. I'm not the one who tried to kill you'

Lalo akong nabigla sa sinabi niya.

'kill me? Who tried to kill me?'

Kinabahan ako bigla. Sinong gustong pumatay sa'kin.

'he's a King ruled in a faraway kingdom. He's an enemy, Astred. Gusto ka niyang patayin para sa plano niya'

Chikushō!

Sunod-sunod namang kamalasan ang nangyayare sa'kin.

'you can call your friends here. Walang makakakita sa kanila dito'

Napakunot ang noo ko sa pagtataka.

'friends?'

Tumango siya bago tinuro ang dibdib ko.

'your friends'

She knew?

'how?'

Ngumiti lang siya ng pagkatamis-tamis.

'because i'm always watching you, Astred. Because you're important to this world'

Important?

'Blaze, Dromir'

Bigla nalang silang lumabas.

'sa wakas!'

Sigaw ni Dromir. Mukhang masaya siya dahil sa wakas ay nakalabas siya ulit.

He's...huge!

'makinig ka Astred'

Nilingon ko si Ariah dahil sa pagkaseryoso ng boses niya.

'mahalaga ang gagampanan mo sa mundong to. Magiging mahirap ang landas na dadaanin mo kaya dapat maging matatag ka. Matuto kang magpatawad at makinig sa paliwanag'

Ginapang ng kaba ang katawan ko dahil sa sinabi niya.

'what do you mean? May alam ka ba kung anong mangyayare?'

Umiling lang siya.

'alam ko lang na makakaranas ka ng sakit na hindi mo naranasan sa mundong kinalakihan mo'

A-anong ibig niyang sabihin. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko tungkol sa sinabi niya.

'find who you are, Astred. May parte ka sa mundong ito. Alamin mo kung sino ka, kung bakit nabilang ka sa mundong puno ng mahika'

Huling sinabi niya bago nagdilim ang paningin ko.

"hah!" hingal na hingal akong napaupo sa kama habang ramdam ko ang butil ng pawis sa noo at katawan ko. Tinataasan ako ng balahibo.

"a-anong-" napasapo ako ng noo at mariing pumikit habang inaalala ng lahat ng sinabi niya.

Who am i? May alam ba si tanda? Bakit ba ako napunta sa mundong to? Tao lang ako pero...pero bakit ako napunta dito. Imposibleng isa ako sa kanila. My dad is human...he's human. I'm human...my mo-

"damn!" iwinaksi ko nalang ang huli kong naisip. Ayokong isipin yun.

-

*GRANITE*
"grabe, wala man lang pasalubong?" naiiling nalang ako sa kulit nila.

"ang daya"

Hanapan daw ba kami ng pasalubong.

"Gran" nabaling ang tingin ko sa pinto ng kusina.

"hi Red"

Napakunot noo ako dahil hindi niya pinansin ang iba. Seryoso lang siyang nakatingin sa'kin.

"dōshitano ojōu? (what's the matter?)"  nagtaka din ang iba sa pagkaseryoso niya.

"i need to talk to you" tumalikod na siya at umakyat.

"ang weird, bakit parang sobrang seryoso niya?" takang tanong ni Kaden habang seryoso lang si Loki sa tabi niya. Kahit yung iba nagtataka.

Kumatok muna ako bago pumasok sa kwarto niya. Nakaupo siya sa kama at parang kinakabahan.

"ojōu?" lumapit ako at naupo sa tabi niya.

"what's the matter, Red?" kinakabahan ako sa pagkaseryoso niya.

"i'm human, right?" binalingan niya ako ng tingin.

"i'm human, right Gran? I mean, i'm not one of you, i don't have powers like you" i held her hand. Para kasing anytime iiyak na siya.

"yes you are, but...hindi ka makakapasok sa mundong to kung hindi ka isa sa'min" napatayo siya at pabalik-balik ng lakad.

"no Gran. I'm not one of you. Dad is human. He's a yakuza. I'm human" tumayo ako at lumapit bago siya yakapin.

"yes he is...but what about your mom" she stopped and turned her gaze on me. Huli na ng mapagtanto na mali ang sinabi ko.

"i-i mean-"

"don't ever mention her Gran, please"

"ojōu!" hinabol ko siya nang mabilis siyang lumabas ng kwarto.

"wait! No i did'nt-"

"stop!" napahinto ako dahil sa sigaw niya. Humarap siya habang nakakuyom ang kamao. Halatang pinipigilan niya ang luha niya.

"i-i'm sorry, i did'nt mean to say it"

Lumabas pa ng kusina ang iba at tumingin sa'min.

"she's dead, Gran. Don't ever mention her again"

Hindi ko na siya hinabol pa.

"damn!" i ran my fingers through my hair. Ayaw niya sa lahat ay yung pinag-uusapan ang mommy niya.

Paano nga kaya kung dito nagmula ang mom niya kaya siya nakapasok dito.

It's possible.

A/N:
Don't forget to vote, comment and of course, follow me at my account.

Thank you in advance!