"Farklı acı"
"Farklı acı" dedi o da benim gibi
"Acımız da aşkımız da farklı bizim"
Tepki vermedim.
Biraz zaman sonra Kağan kalktı, biraz ilerleyip hemşireyi çağırdı.
Serumum bitmişti.
Hemşire geldi, koluma bağlı olan serumu ve açtığı damar yolunu çıkardı.
Küçük bir bant yapıştırdı, kısaca bize baktı
"Geçmiş olsun"
Yanımızdan uzaklaştı.
Kendimi kaldırdım, ayaklarımı yere basıp ayağa kalktım.
Kağan sırtımdan destek verdi,
"Tamam iyiyim" dikleştim.
Kağan hafifçe çekildi geri
"Gene başladı yani?"
Dönüp yüzüne baktım
"Bu tavırların" kafamı iki yana salladım.
"Yanlış birşey yapmıyorum"
Acilin çıkışına yürüdüm.
"Doğru da yapmıyorsun"
Sessiz kaldım.
Hastaneden çıktık, Kağan arabanın ön kapısını açıp binmem için yardım etti.
Bindim, kendisi de hızlıca sürücü tarafına geçti.
Bindi. Arabayı hızlıca çalıştırdı.
Dönüp ona baktım, yüzüne.
"Gözlerin ve hareketlerin çok çelişiyor"
"Bakamam yani sana?"
Omzunun üzerinden baktı, geri döndü yola bakıyordu.
"Bakabilirsin," yüzünü buruşturdu.
"İstediğin kadar" gözleri tekrar bana döndü.
"Ama bakıp bakmak istemediğini söyleyemezsin"
Koltuğa kendimi yasladım
"Bakıyorsam, bakmak istediğim için"
Gülümsedi,
"Mimiklerinden bahsediyorum" gözlerim yola çevrildi.
"Onlar benim kontrolümde değil"
Elimi kaldırıp çeneme bastırdım.
"Bilinçsiz oluyor, mutlu olduğum bir yerde bile yüzüm çok tepkisiz kalıyor"
"Seni tanıyorum"
Gözlerim arabanın penceresine çevrildi.
Daha fazla konuşmadım.
Beş on dakika içerisinde eve gelmiştik,
Kapının koluna uzandım.
"Sınav haftası" dedi Kağan ben inmeden önce,
Kafamı çevirip yüzüne baktım.
"Bu hafta sınav haftası" yüzüne baktım bir süre
"Evet, biliyorum"
Kağan kafasını salladı,
Yüzüme bakıyordu hala
"Ben tekrar gideceğim, bizim olan heryeri alacağım"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
FARKLI ACI
Teen Fiction"Ben normal değildim, acım normal değildi" ~"İnsanların inandıkları genelde doğru olan değil de doğru olmasını istedikleridir. Bunu belki size ilk söyleyen ben değilim ama hayatım içerisinde bunu anlayan ve anlatabilen ilk benim. Bunu anlamanın bir...
