#unicode
"အာကာ ခဏစောင့်နော် အကိုအာကာစားဖို့ပြင်ဆင်ပေးမယ်"
"ရပါတယ် အကိုဆက်ရာ အောက်မှာဒေါ်နှင်းရှိတယ် သူ့ကိုပဲလုပ်ခိုင်းလိုက်တော့မယ် အကိုက ဆရာနဲ့နေပေးလိုက်ပါ"
"ကောင်းပါပြီ"
"အဲ့ဒါဆို ကျွန်တော်သွားလိုက်အုန်းမယ် အကိုလိုတာရှိရင်ေခါ်လိုက်နော်"
"အင်းပါ..."
အာကာအခန်းထဲကထွက်သွားတာနဲ့ ဆက်လဲကုတင်ပေါ်က ရှိန်းကိုအသာကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလေသည်
"မောင်ရာ...."
ဆက် ရှိန်းအဝတ်အစားတွေကို လဲပေးပြီး ရေပတ်တိုက်ပေးလိုက်သည် တစ်ချက်တစ်ချက် မျက်ရည်တို့စီးကျလာကာ ရောင်ရမ်းနေတဲ့ ရှိန်းကို ဆက်မှာစိုးရိမ်နေရသည်
ရှိန်းကအမေကိုအရမ်းတမ်းတတဲ့သူလေ အဲ့တော့သူဒီကိစ္စကို မဖြတ်ကျော်နိုင်မှာလဲ စိတ်ပူမိတယ်
ရှိန်း အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာလိုက်သည် အာကာကတော့ ဧည့်ခန်းထဲထိုင်ပြီး ကုမ္ပဏီအခြေအနေကို လှမ်းမေးနေပုံပင် ဖုန်းတစ်လုံးနှင့်အလုပ်ရှုပ်နေလေသည်
ဆက်မီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားလိုက်တော့ ဒေါ်နှင်းက တိုက်ချွတ်ဆေးကြောနေလေသည်
"အန်တီနှင်း!"
"အော် အကိုလေး အကိုလေးစားဖို့ပြင်ပေးမယ်နော်"
"မလုပ်နဲ့တော့ အန်တီနှင်း ကျွန်တော်မစားတော့ဘူး ကျွန်တော့ကို ဆန်ပြုတ်လေးပဲ ပြုတ်ပေးပါနော်"
"သခင်လေးအတွက်လား ဒေါ်နှင်းလုပ်ထားပြီးပြီ အကိုလေးယူသွားလို့ရပြီနော်"
ဆက် ဒေါ်နှင်းထည့်ပေးတဲ့ ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကိုယူကာ အပေါ်ပြန်တက်လာခဲ့လိုက်သည်
စားပွဲပေါ်ဆန်ပြုတ်ခွက်လေးတင်ပြီး ရှိန်းဘေးကို ဆက်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်
ဆက် ရှိန်းမျက်နှာအနှံ့ စမ်းလိုက်မိသည်
"မောင် ကိုယ်ပူနေပြီ!"
ဆက် ရှိန်းကိုယ်ပေါ်ကစောင်ကိုအပေါ်ကို ပိုတိုးကာ ခြုံပေးလိုက်သည်
VOUS LISEZ
ချစ်တယ်မောင်🖤
Fiction Généraleမောင် ဆက်ကိုမမုန်းလိုက်ပါနဲ့ေမာင်ရယ် ဆက်ကိုရွံလဲမရွံပါနဲ့ ဆက်ကမောင်မုန်းမှာဆိုးလို့မပြောခဲ့မိတာပါ မောင်🖤~~~~~ရှိုင်းဆက်ရာ သံယောဇဉ်မတွယ်မိစေနဲ့လို့ မောင်အတန်တန်မှာတယ်လေကွာ ဘာလို့ ဘာလို့များမောင့်စကားကို နားမထောင်ရတာလဲ🖤~~~~~ရှိန်းခန့်မောင်
