ချစ်တယ်မောင်🖤

29🖤

#unicode

"ဆက် လက်အဆင်ပြေလား"

ရှိန်းဆက်လက်မောင်းကိုအသာကိုင်ရင်းမေးလိုက်သည်

"ဆက်အဆင်ပြေပါတယ်မောင် ဘာမှမဖြစ်သွားပါဘူး မောင်ပစ်လိုက်တာက သိပ်မနာပါဘူး"

ညိုပင်ညိုသွားတဲ့ ဒဏ်ရာကို ဆက်ကတော့ ရှိန်းကိုစိတ်မကောင်းမဖြစ်စေချင်တာကြောင့် မနာဘူးဟုသာ ပြောလာသည်

"မောင်အားပါသွားတာ သိပါတယ် မောင်တောင်းပန်ပါတယ်နော် မောင်အရူးတစ်ယောက်လို စိတ်လွှတ်သွားတယ်"

လက်မောင်းကအင်္ကျီစကိုလှန်ကာ ညိုနေတဲ့နေရာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ရှိန်းရဲ့ပါးနှစ်ဖက်အား ဆက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆွဲမော့ကာ အကြည့်ချင်းဆုံစေသည်

"မောင်ရာ တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူးဆို ဆက်ကတကယ်အဆင်ပြေနေပြီလေ အဲ့လောက်လဲမနာတော့ပါဘူးဆို မောင်အခုလိုလုပ်နေရင် ဆက်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်လေ မောင်ရာ"

ရှိန်းမျက်နှာမှာ ဆူပုတ်နေတုန်းပင် သူ့ကြောင့် ဆက်ဒဏ်ရာရသွားတာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ သူ့ကိုယ်သူလဲဒေါသထွက်နေလေသည်

ဆက် ရှိန်းရဲ့နှာတံသွယ်သွယ်လေးထံ ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းတို့ကွေးညွတ်ကာပြုံးပြလာသည်

"မောင်နားသင့်ပြီနော် စိတ်ရှုပ်ထားတာလေ"

"......"

ရှိန်းမျက်ဝန်းတို့သည် အနည်းငယ်လေးနက်သွားသည် တစ်ခုခုကိုတွေးတောနေဟန်ဖြင့် ဆက်ထံမှအကြည့်တို့ကိုခွာလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်

"‌ေမာင်နားနေလို့မဖြစ်ဘူး မောင်ရှင်းစရာရှိတဲ့ကိစ္စတွေရှင်းရမယ်"

ဆက်လဲချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်

"မောင် အစောတလျင်မလုပ်ပါနဲ့မောင်ရယ် နှစ်ရက်သုံးရက်လောက်တော့ မောင်နားပါအုန်း အခုထိတောင် မောင့်အဖျားကကျသေးတာ မဟုတ်ဘူး မောင်သက်သာသွားမှ လုပ်လဲနောက်မကျပါဘူးမောင်ရာ နော်"

ဆက် ရှိန်းရင်ခွင်ထဲမျက်နှာအပ်ကာ ခါးအား ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားလိုက်သည်