Unicode
" စားပြီးပြီမလား
ရော့ ဆေးသောက်...."
လာပြန်ပြီ ဒီဆေး....
မနက်လဲတိုက် ညလဲတိုက် ခေါင်းလေးတခါမူးတာ ဆေးကသောက်မဆုံးတော့ဘူး
ငါကဥစားကြက်လား နွားမကြီးလား
"ဝမ်ရီပေါ် ... မင်း ငါ့ဥစားချင်နေတာလား..."
"! ! "
ဝမ်ရီပေါ် လက်ထဲကရေခွက်တောင် လွတ်ကျမတတ်ပင်
ခု ဘာကြီးကြားလိုက်ရတာလဲ
"ဒါမှမဟုတ် ငါ့နို့သောက်ချင်နေတာလား..."
"...."
ဘေးက အစောင့်တွေရော အန်တီရင်းပါ အသက်မရှူရဲတော့
ခုငါတို့ ဘာတွေကြားနေရတာလဲ...
"ရှောင်...ကျန့် !
ခများ.....ဘာစကားတွေ ပြောနေတာလဲ..."
"ဘာလဲ ငါ့စားချင်နေတာလား..."
ဝမ်ရီပေါ်မျက်နှာတွေပူထူလာသလို နားရွက်တွေဆို အငွေ့တောင် ဖြစ်နေပြီလားပဲ...
"ဒုန်း...."
ဝမ်ရီပေါ်လက်သီးက စားပွဲတောင် တုန်မတတ်ပင်
"ပေါက်ပန်းလေးဆယ်ကားတွေ ကြည့်လာတာလား
ဘယ်ကောင်လက်ချက်လဲ ...ဟမ်..."
သက်တော်စောင့်တွေလဲ တယောက်မျက်နှာ တယောက်ကြည့်ကုန်သည်။
ဘယ်ကောင်မှ အသက်အပိုမပါပါဘူး ...
သခင်လေးစစ်ကျွေးလဲ မရှိပါဘူး...
ရှိလဲ ဒါမျိုးတော့မချွန်ရဲလောက်ပါဘူး...
"ဘာလို့စားပွဲကို ထုတာလဲ
မင်းပဲ ထမင်းစားတောင် မသံမထွက်နဲ့ဆို ရိုင်းလက်ထှာ..."
"ရှောင် ... ကျန့်..!"
ဝမ်ရီပေါ့်အသံက ဟိန်းထွက်လာတာမို့ ရှောင်ကျန့်လဲ လန့်သွားမိသည်။
ဘာလဲ ငါဒါလေးပြောမိတာကို...
ဘေးဘီကြည့်တော့လဲ အကုန်လုံးက သေရတော့မလို မျက်နှာတွေပျက်လို့
" ရှောင်ကျန့် ငါ့ကိုကြည့်စမ်း...
ဒီစကားတွေ ဘယ်ကတတ်တာလဲ..."
"TVထဲကလေ..."
"ဘယ်ကောင်က အဲ့ဒိဟာကိုပြတာလဲ..."
YOU ARE READING
Green Grass in Afternoon လိမ္မော်ရောင်မြက်ခင်းစိမ်းလေး
Fanfictionချစ်ခဲ့ဖူးပေမယ့်လည်း သူ့ကိုလိမ်ညာသွားခဲ့သူဟာ ... ကလေးသာသာ အတိတ်မေ့နေသူအဖြစ် သူ့ဆီပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်.... တချိန်ကတော့...ခများဟာ ကျတော့အတွက် သိပ်ကို လှပ အေးမြ ခဲ့တဲ့ ရွှေရောင်မြက်ခင်းပြင်လေးပါပဲ ဒါပေမယ့်... အခုတော့ ..... ခ်စ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္လည္း သူ႔ကိုလိမ္ည...
