EPILOGUE.
The End.
"Gusto kita," I was surprised to hear those words from her but obviously, I did not let her see it. Hindi ko din alam kung paano siya sasagutin.
She actually looked brave infront me though but I can see hint of fear in her eyes. She likes me? She don't have to say it. Halatang-halata naman sa kilos at tingin niya na may gusto siya sa akin. But I don't know why... I felt so happy to confirm that she really likes me.
"Felix... wala ka bang sasabihin?" nahihiyang tanong niya at umiling lang ako. I have nothing to say at all.
Bumuga siya ng hangin at umirap. Silence ate between us and after that, tinalikuran ko na siya. Doon ko na nilabas ang malaking ngiti na kanina ko pa tinatago. She looked so adorable confessing her feelings to me.
Pero bigla kong naalala kung paano siya umiyak habang yakap niya ang Daddy niya. I felt so guilty. Parang sasakalin ko na talaga ang sarili ko kapag makikita ko siya ulit na umiyak na ganoon. While walking away, I did not look back. Better if I will hide my feelings for now.
Ayaw ko siyang masaktan ulit.
"You like my granddaughter?" it sounds like a thunder together with a lightning as her grandfather, the highest of the highest of Sadelma clan asked me.
Iyon ang unang pagkakataon na napalunok ako nang mariin. "Y-Yes..." I stammered like an idiot.
He suddenly played his throwing knife using his hand. Para siyang si Villamon kung umakto sa tuwing nang-uusisa. Damn it! Is he going to kill me? I still want to talk to Kathy!
"If you like her..." binitin niya ang mga sasabihin at tinutok ang patalim sa akin. "Why did you hurt her?!" he's really going to kill me.
Wala akong salitang maisasabi kaya nanatili akong tahimik. I didn't mean to hurt her... Hindi ko sinasadyang saktan ang apo niya pero... bakit nga bah? I already saw her cry so hard. I already saw how she laugh and smile genuinely. I have her first night. I heard her soft moans and pleas.
Ah... fvck. Every time I remember how she beg for me turns me on.
VII VI IIVI
Sa una ay hindi ko naintindihan ang tattoo niya sa may ilalim ng kaliwang dibdib pero nang titigan ko ito nang mas matagal ay unti-unti ko itong naiintindihan.
A smirked slowly crept in my lips.
"Felixio Danity el Savero," saad ko at nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya.
"Ano naman ngayon?" mataray na saad niya. "Pakialam mo bah?" she added then looked away.
I chuckled softly. "So hindi mo dinideny na tama ang hula ko?" pang-aasar na tanong ko. She rolled her eyes. "You liked me that much aye? No wonder I couldn't sleep properly every night because someone keeps thinking of me--" she cut me off
"Woah woah woah... hinay-hinay lang. Masyado ka nang nagiging feelingero," tamad na aniya. "At isa pa, 'di ko alam na naniniwala ka pala sa mga ganiyan?" taas ang isang kilay na sabi niya
Mas lalo akong natawa. "It was Yza who told me that. I believe her."
She blinked twice. "How about me? Do you believe in me?" I stiffened when she asked that. Bumuga siya ng hangin at umiwas muli ng tingin. "Huwag mo na sagutin." I can sense pain the way she said it.
Bigla akong natauhan. How many times did I hurt her unintentionally? It feels like a billion times.
Napatingin ako sa tinapon niyang kwintas na gawa sa bulaklak. I get it and watched her walking away. Napalunok ako at hinayaan nalang siya na lumayo.
BINABASA MO ANG
He'll Be Mine (Mine Series #2)
AksiPublished: June 10, 2022 Finished: June 10, 2023
