Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 16

  WALANG IMIK si Natasha sa oras na iyon, kakarating lang nila sa mansion nila habang si Flex naman ay buhat-buhat si Levi na natutulog.
 
  "Just take him upstairs," walang emosyon na sambit ni Natasha sa binata. He did what she said, alam niyang mainit pa rin ang ulo nito.
 
  Pumanhik si Flex sa taas dala si Levi. Sinisipat ng mata niya si Natasha na nasa sala habang nakaupo sa couch. She seemed stress. Napabuntung-hininga na lamang si Flex knowing that he did something na nagkakaganiyan ngayon ang ginang. He's been out his temper kanina, hindi niya sinasadyang magselos at magduda, wala silang label. He didn't own that woman. Mali siya, at inaamin niyang hindi niya mapigilan ang damdamin sa ginang.
 
  Nang marating ang kwarto ni Levi ay agad niya itong pinahiga sa kama at kinumutan. Madali niyang pinatay ang lampshade nito at nang makalabas siya'y marahan niyang sinara ang pinto. Napatiim-bagang siya nang mga sandaling iyon, bababa siya at alam niyang makikita niya si Natasha. He don't know how to talked to her right now, baka kung anong magawa niya lalo pa't he's now under control of his emotion towards her.
 
  "Come here." Tawag ni Natasha sa kaniya nang makita siya nitong bumaba.
 
  Agad siyang lumapit at umupo sa harapan nito. Ipinag-isa niya ang kaniyang kamay, he is obviously tense.
 
  "I just wanna clear things, about us.."
 
  "I understand." Putol pa niya.
 
  "Flex, you're my employee and I am your employer. Ang namamagitan sa atin ay sa trabaho lamang," ani Natasha na kinakalma ang boses. Nakataas ang sopistikadang kilay nito habang naka-kibit-balikat.
 
  "I understand, I am just..im sorry, hindi na mauulit." Ani Flex. He bitterly smiled.
 
  "Kailan ka magsisimulang tumuloy dito?"
  Tanong ni Natasha sa kaniya. Nabigla siya, anong ibig sabihin nito?
 
  "Pardon?"
 
  "I am asking...when will be the day you'll stay here, you accept my offer to be my driver, right? I want you here, as stay in driver." Walang prenong saad ni Natasha sa lalaki. Napa-awang ang labi ni Flex, hindi niya akalain na ito pala ang magiging set-up ng isang driver ng Hettleworth.
 
  "So?" ani Natasha.
 
  He cleared his voice, he is pinning the body of the woman infront of him. He is being nuts right now, hindi naka-focus ang isip niya sa sinasabi nito kundi sa kaniyang suot. Natasha is beautiful!
 
  The thirty-five years old woman had these sexy appeal he couldn't resist. Flawless skin, innocent yet fierce face, kissable lips and heavenly eyes. Idagdag pa ang alindog nito na hindi aakalaing may anak na ito. Perpekto ang pagkakakurba ng beywang nito at ang malalaking biyayang nasa kaniyang harapan. She's having alluring legs he wanted to part between his thighs. That bum he wanted to pull closer inside.
 
  "Flex?" tawag ni Natasha. He blinked his eyes, alam niyang nawawala na naman siya sa kaniyang katinuan.
 
  "What?"
 
  "Are you listening?"
 
  "I'm sorry," paumanhin niya kay Natasha.
 
  "I don't know but you seemed sweating, are you fine?" dagdag pang tanong ni Natasha na mas nagpalala sa nararamdaman niya.
 
  "Siguro'y uuwi muna ako para makapag-ayos at makapag-paalam kina tatay." Ani ni Flex na halatang aligaga habang tumayo at tinungo ang labasan.
 
  "Wait," tawag pa ni Natasha but he didn't stare back. Tuloy-tuloy si Flex sa parking space nila Natasha sa may basement ng mansion nila. He's sweating like hell!
 
  Napahawak siya sa sariling ulo nang maalalang hindi niya dala ang susi, naiwan niya ito sa sala. At lalong wala ang motor niya sa mansion dahil naiwan iyon sa building.
 
  "Shit!" litanya niya na halatang tuliro.
 
  "Naiwan mo," halos mapatalon sa gulat si Flex nang marinig ang boses ni Natasha sa gilid.
 
  "Shit! Nariyan ka pala, ginulat mo ako." Trapo pa niya sa sariling noo. Pawisan siya.
 
  "Are you fine?"
 
  "I am."
 
  "No you're not!"
 
  "No, I am, okey lang ako." Pilit pa ni Flex na ikinangiti lang ni Natasha.
 
  "You want to drive me, somewhere? I want to show you my relaxing place." Ani Natasha na hindi naman pinansin ni Flex.
 
  "Ano?"
 
  "Let's go somewhere," sambit nito sa kaniya. Ang ipinagtataka lang ni Flex ay hindi na ito nagbihis. Naka-satin dress lang ito na parang pangbahay at suot ang flip flops nito. Siya rin ay gan'on din, suot lang niya ang shirt na sinuot niya last time sa biyahe. He feels stinky, pero dahil pumasok na si Natasha sa loob ng kotse'y hindi na siya naka-hindi. "Damn it," mahinang litanya niya nang pumasok na siya sa loob.
 
  Agad niyang pinaandar ni Flex ang sasakyan at hinayaan lang si Natasha na mag-mando sa daan. Doo'y na-realize lang ni Flex na papunta pala sila mismong building ng H Modelling Agency.
 
  "Dito?" puna niya sa ginang na natatawa sa expression ng mukha niya.
 
  "Bakit, saan mo ba gustong pumunta?"
 
  "I taught.." hindi niya dinugtungan iyon.
 
  "Dito ang gusto ko, nakaka-relax ako sa lugar na 'to," ani Natasha.
 
  "Seriously? Sa busy at magulong building na 'to?"
 
  "You don't know that there's something place where it's quiet and nice here." Ani ni Natasha na agad lumabas. Sinundan lang ni Flex ito, papasok sa underground basement na may elevator. Doo'y napansin niya ang isang guard na nagroronda, hindi lang sila nito pinansin, parang wala lang ang presensya nilang dalawa, or nasanay na yata ito sa presensya ng amo niyang si Natasha na pumupunta rito gayong dis-oras na ng gabi.
 
  May pinindot si Natasha sa gilid at bumukas iyon, agad na pumasok si Natasha, gayon din si Flex na nag-aatubiling pumasok. Nang sumara na iyon ay ramdam nilang paakyat ang kilos ng sinasakyan nila.
 
  Tanaw lang nila ang isa't-isa na parang nag-uusap sa bawat pagpilantik ng kanilang mga mata. They we're distant apart pero halos hindi makahinga si Flex sa presensya ni Natasha. All she do is stare to him, animo'y sinusuri ng ginang ang kaniyang kaluluwa, from his head to his face, down to his body, his waist and to his toes.
 
  Ano naman kaya ang pinag-iisip ng lokaret na 'to? Tanong ni Flex sa sarili na tumikhim. Sakto namang bumukas ang elevator at doo'y niluwa sila sa mahangin na rooftop. Agad na lumabas si Natasha na sinayaw ng hangin ang suot nito.
 
  Tama ang sinabi ni Natasha, tahimik lang doon at matatanaw ang iba't-ibang kulay ng ilaw sa kamaynilaan. Mahangin at payapa. Nasa may railings si Natasha habang yakap-yakap ang sarili.
 
  "I'm always going here, dito ako nakakapag-isip-isip." Ani ng ginang.
 
  "Kaya ba hindi ka na tinanong ng guwardiya sa ibaba?" tanong ni Flex.
 
  Ngumiti si Natasha. "Si mang Popoy 'yon, he know I come here to relax," ani ni Natasha sa binata. Namangha si Flex sa other side ni Natasha. Tanaw niya ang pagiging kalmado nito ngayon, ibang-iba sa mukha nito kanina.
 
  Naiisip niya tuloy ngayon na parang may double personality ang ginang ngayon, pero sa personalidad niyang iyon, iisa lang ang nagugustuhan niya, iyon ay ang pagiging totoo ng babaeng hinangaan niya. Being herself, her total self, her vulnerable side.
 
  "Anong gagwin natin?" tanong ni Flex.
 
  "Nothing, I just want to feel the cold air, I want to hear nothing but the silence of being alone...here with you." Ani ni Natasha na nakatingin lang kay Flex.
 
  Dahan-dahang lumapit si Flex sa distansya nito. Slowly, he cupped her face, staring her fragile eyes. Slowly, he sealed her lips with his sinful kiss. Mali man ang ginagawa niya ngayon, he don't wanna missed this moment where he felt nothing but his heart pounding the beat of Natasha's name.
 
  Masuyo niyang ginawaran ang labi nito habang tanaw ang nakapikit nitong mukha. Masuyo niyang tiningnan ang mukha nito habang sinusuri ang emosyon nito. Tanaw niya ang mumunting luha sa kaniyang mata na lumilibis sa kaniyang pisngi.
 
  He slowly wipe those tears, holding her face as if he used to do it his entire life. Ngayon lang siya nagkakaganito sa isang babae, at sa isang kagaya pa ni Natasha na kaedad lamang ng kaniyang nakakatandang kapatid.
 
  "Please don't cry," he said hummily, with his deep voice within. He is not like this, sa tanang buhay niya, ngayon lang siya naging possesive at submissive sa isang babae.
 
  "Please...don't make me fall for you," usal ni Natasha sa lalaki. Hindi niya kayang tikisin ang sarili na noo'y halatang nahuhulog sa ginagawa ni Flex. Marupok siya, oo, inaamin niya, mahina siya. Pero sa lalaking gaya ni Flex, nararamdaman niya ang seguridad, ang pakiramdam na nadama niya lang kay Flex. This man kissing her lips, whole-heartedly. They we're in that position, alone in the rooftop, beneath of the evening moon, wrapped by the cold breeze of the evening.
 
  Kung saan hindi nila kailangang itago ang nararamdaman sa isa't-isa. Sa maikling panahon, they're sure that they both feel the same beat of their heart. Mali man sa mata ng nakararami, they will continue it, even on that four corner of rooftop they're into.
 
  He started to undress her. Where he confess his feelings, less than a words, nothing but an action.
 
  "Make me your own." Iyon ang saad ni Natasha sa kaniya na ginawaran niya agad ng mahigpit na yakap.
 
  "I.." hindi iyon natuloy ni Natasha dahil sinakop na iyon ni Flex.
 
  Dahan-dahan nilang sinabayan ang ritmo ng kamunduhan, they know what could possibly be the outcome of this, and they were both ready on that. Pinagnasahan ni Flex ang malulusog na dibdib ni Natasha. Napasinghap naman ang ginang na halatang naliliyo sa ginagawa ng binata. He's a good sucker! Sinipsip nito ang bawat utong ng ginang na malayang nagpapa-ubaya.
 
  "Tell me you like it, and I'm ready to enter.."
  she heard from Flex whose busy licking her navel that time.
 
  ...itutuloy.