Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 60

  IT'S A SUNNY SUNDAY that time, ang araw kung saan napagdesisyunan nila Flex at Natasha na bendisyunan bilang katoliko. Masayang-masaya silang dalawa lalo pa't kompleto ang mga napili nilang ninang at ninong.
 
  Nandoon sina Donatela at Gido na naging ninong at ninang, since they officially announced that they are in a relationship na, naroon din si Farhan na naging ninong, si Mori, at ang lalaking nagngangalang Rise, cousin umano ito ni Mori. Ang mga makikisig na ninong ni Naxine. Ang mga ninang naman ni Naxine ay si ma'am Bebang na may-ari ng paborito nilang restaurant, ang nobya ni Flair na nagngangalang Monique, at ang isang kaibigan ni Fiona na nagngangalang Lulu.
 
  They are now having the pictorials, nasa gitna sila ng altar ng simbahang iyon, tabi-tabi sila habang pinagpapasa-pasahan si Naxine ng mga ninong at ninang.
 
  "Ang swerteng bata, ang ganda.."
 
  "Ay oo, may pinagmanahan."
 
  "Ang cute cute!" Iyon ang mga puna ng nakararami sa sanggol. Nakasuot ito ng kulay pink na cotton dress na may style na feathers, may suot din itong headband na bulaklak.
  "Congrats! Bro, you made it!" tapik pa ni Gido kay Flex na masayang-masaya para rito.
 
  "Congrats," nilahad pa ni Gido ang kamay kay Natasha. Ngumiti naman si Natasha saka pa tinanggap ang kamay nito. Wala nang naiwan na guilt, sama ng loob o galit sa pagitan nila, mas nangibabaw ang pagtanggap at pagmamahal nila sa isa't-isa.
 
  "Salamat." Tipid na responde ni Natasha.
  Matapos magpictorial ay agad silang pumunta sa venue, nasa Denver pa rin sila and officially, they announced that Carnacion Group of Companies is now rising in States. Ipinag-merge ni Flex at Natasha ang kompanya nila, gayundin ang carshow ng mga vintage cars ng mga Carnacion.
 
  Nasa venue na sila habang nakatayo sa may stage. Dala ni Flex si Naxine, habang nasa kaliwang kamay naman ang isang wine glass. Ganoon din si Natasha na hawak ang wine glass.
  Nagsimulang kunin ni Flex at Natasha ang atensyon ng madla.
 
  "Good afternoon to everyone, salamat sa pagpunta ninyo rito, masaya akong makita kayong lahat." Bungad pa ni Flex sa nakararami.
  "We're happy to have y'all here, and to this once in a lifetime memory of our dearest daughter, Naxine, I appreciate all of your presence," sabi pa ni Flex. Tiningnan pa niya si Natasha na masayang nakatingin sa kaniya.
 
  "To my dearest wife, I'm so happy you came to my life, and give me the greatest gift of all, thank you so..much." Ngiti pa niya habang pinipigilang maiyak. He is smiling while staring her, holding their daughter, seeing the people infront of them who beleive that destiny do come true.
 
  "Feliciano.." Natasha handed her microphone just to hear her voice out.
 
  "I am not this showy to public, and you all know I've been cold, pathetic woman before, I've been depressed, drained and lost, ni hindi ko nga alam if I deserve a love for myself, dahil ang alam ko noon, if I do have a power, I can do whatever I want, and I do please all people to demand..but I'm wrong. When I met my husband, Feliciano, he showed me how cruel I am. He believed in me even I pushed him so hard. Sa kaniya ko nalaman kung paano ngumiti ulit, sa kaniya ko naramdaman kung paano maging normal ulit, kung paano makisalamuha at makinig. He even had that guts to punish me, all of my life, all I know is to be right, hindi ko alam na sa pagiging manhid ko, marami na pala akong mga taong nasasaktan. But he never fade his trust to me, nanatili siya sa mga panahong lugmok ako, nariyan siya sa mga panahong hinang-hina na ako, all the time that I choosed to die and gave up...he picked me up." Natasha was very emotional while saying those words.
 
  Muli pa siyang tumingin sa asawa niya at nagsalita.
 
  "Flex..thank you, thank you for accepting me, for loving me, and for saving me back again. Salamat sa lahat, salamat sa oras at atensyon na binigay mo. You do believe that I can do change, that I can learn to love again, that i deserve to be love.." naiyak na siya sa pagsasalita kaya agad siyang inalo ni Flex at niyakap, naka-pagitna sa kanila si Naxine na mahimbing na natutulog. Agad namang lumapit si Levi sa kanila at niyakap ang mommy niya.
 
  Naging emotional ang lahat, lalo pa sa confession ni Natasha, alam nilang hindi ito showy, at open to say those words, kaya't naiyak sila ngayon lalo pa't tagos sa puso ang mga sinasabi nito.
 
  "Shhh, don't cry." Pag-aalo pa ni Flex sa asawa.
  "Flex.." she catch her tears with a smile. Alam niyang luha iyon ang kaligayahan.
 
  They we're standing in that moment when Natasha wiped her tears and stand to finished her speech.
 
  "Feliciano, you've asked me before if I can wish one thing in my life, what should it be, alam mo ba ang isasagot ko?"
 
  He shake his head.
 
  She smiled and holds her microphone, seeing the faces of the people listening to her. "I wish that whoever believes in love, should stand it, I wish that our love story will be an example that love doesn't based by age, doesn't based by standard, and doesn't based my people who critisized. I wish that our kind of love will remain in all your hearts. And that is my wish, not for me, not for us, but for all of you.." She smiled with a tears in her eyes.
 
  Masuyo itong inabot ni Flex at pinunasan iyon. Nakatingin si Flex sa mukha ng asawa niya at masuyong dinampian ito ng halik sa labi. Alam nilang hindi karaniwan ang pagmamahalan nila, na alam nilang madalas ngayon sa reyalidad ay binabatikos ang gaya ng agwat nila, but it doesn't matter for them right now, ang mahalaga ay napatunayan nila sa lahat na mas matimbang ang pamilya kaysa sa kung anumang bagay o estadong mayroon ka pa sa buhay.
 
  "I love you.." He said after kissing her.
 
  "I love you too..Feliciano." Hilam ang luha ni Natasha habang binibigkas iyon, ang luhang nagpapatunay na wala na siyang mahihiling pa.
  Mayroon na siyang mapagmahal na asawa na tanggap siya, mayroon siyang mga kapatid na mahal na mahal siya, mayroon siyang dalawang anak na mamahalin niya habang-buhay. Mayroon siyang mga tapat na kaibigan na handang tumayo at alalayan siya kapag siya'y mahina. At higit sa lahat, nanatili ang tiwala niya sa sarili niya na kahit anuman ang pagsubok ng buhay na dumating, she will remain standing. She was once a slut behind her name as Natasha before, who never believes in love..who never taste happiness, and the woman who had nothing.
 
  But today, she can proudly stand that Once upon a Natasha, there's a girl who learn to believe that every wish do come true.
 
 
  Flashback
  (noong nagdadalaga si Natasha)
 
 
  Nasa paliparan ng eroplano sila ng tiyang Delia niya, may susunduin kasi silang customer nito sa club, edad kinse siya sa mga panahong iyon nang may nakita siyang bata na umiiyak sa tabi ng kalsada.
 
  "Hoy bata, nawawala ka ba?" pag-aalo pa niya rito. Pero nagpatuloy pa rin itong umiyak. Hinawakan niya ito para sana dalhin sa guard, edad otso anyos ito, nakasuot ng polo ang bata at magandang pantalon, pati ang rubber shoes nito na halatang may-kaya sa buhay. Nang biglang may lumapit sa kanila, isang dalagita na tantya niya'y edad sampu.
 
  "Hey, it's my brother.." saway pa ng bata na kinuha ang batang lalaki. Pinagpag pa nito ang braso ng bata at pinagsabihan ito. "I told you not to be silly again! Mommy is looking for you!" sabi pa nito saka pa naglakad. Nang papalayo na ang dalawang bata ay nilingon siya ng batang lalaki at matamang tinitigan. Sa pagkakataong iyon, kinawayan siya nito.
 
  Kumaway na rin siya bilang pamamaalam. Ang isang kaway na hindi niya man lang niya ito nakilala.
 
  Sana tinanong ko ang pangalan niya. Sumiksik sa isipan niya ang kuryusidad.
 
  Nagbalik sa kasalukuyan ang muni ni Natasha, natapos na ang salu-salo ng binyag. Nasa bahay na sila ni Flex, pero ihahatid muna ni Flex sa airport sina Fiona, kaya naman heto siya ngayon habang nakatayo sa kanilang bukana. Tinatanaw niya ang asawang naglalakad habang hawak siya ni Fiona paalis at papunta sa sasakyang nakabukas.
 
  "Good-bye, hon. Gotta go!" kumaway pa ito sa kaniya.
 
  At doon mismo, sa kinatatayuan niya'y bigla siyang naiyak. Napahawak siya sa sariling bibig. Naalala niya ang sandaling nakita niya ang batang kumakaway noon sa kaniya. Ang batang nakita niya sa airport, ang batang hawak-hawak ng dalagitang babae. Ang batang kahawig ni Flex.
 
  "Jesus Christ..." usal niya sa sobrang tuwa.
  Alam niyang hindi nagkakamali ang kutob niya, that boy once she met before was Flex. Ang lalaking hiniling niyang makilala ay iisa, at ngayo'y asawa na niya.