Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 39

  NAKAUPO SILANG lahat sa salas habang umiinom ng malamig na lime juice. Nakakatuwa ang mga kapatid ni Hilaria kay Luntian na panay tanong sa kanila. Nalaman nilang edad bente otso na pala si Hunyo at Hulyo, magkakambal ito, pero iba ang mukha. Isang project engineer umano ang dalawa habang si Agusto naman ay edad bente singko na kakapapasa lang sa board exam bilang guro, ang panghuli ay si November na edad bente tres na nag-aaral pa bilang nurse.
 
  "Sobrang nagpapasalamat kami sa ate ninyo, kung 'di dahil sa kaniya, baka napahamak na ang kapatid ko," saad ni Flex.
 
  "Ah, akala namin, anak n'yo 'tong batang 'to." Boses ni November na medyo masayahin.
 
  "Tss.. pagpasensyahan mo na 'tong lokong 'to, tol. Kalog 'yan e," seryosong saad ni Agusto. Umiling si Flex saka pa ngumiti.
 
  "It's fine."
 
  Muling binalingan ni Natasha ang mukha ni Hilaria na noo'y titig na titig sa mukha niya.
 
  "Can I talk to you for a minute?" Ani ni Natasha kay Hilaria. Pinaunlakan naman iyon ng babae at agad na tumayo, medyo nagkakatuwaan naman sina Flex at mga kapatid ni Hilaria kaya hindi nila alintana ang pagiging seryoso ng dalawa.
 
  Sabay na pumunta sina Natasha sa may kusina.
  "Hmm..gusto mo ba ng pizza? May pizza pa kami sa oven, baka gusto mo?" Ani ni Hilaria kay Natasha.
 
  Umiling siya. "Thank you, pero..i just wanted to say something to you," pigil emosyong saad ni Natasha.
 
  "Ano 'yon?"
 
  "May..may kilala ka bang Czarina, Czarina Castillo?" mahinang saad ni Natasha.
 
  Umiling lang si Hilaria bago pa in-open ang oven, kumuha pa ito ng pizza saka pa sumubo at umupo sa upuang kahoy doon.
 
  "Bakit? Sino ba siya?" simpleng tanong ni Hilaria.
 
  "Kuwan..n-nanay ko...nanay natin." Sa sinabing iyon ni Natasha ay natigilan sa pagkagat si Hilaria at kumunot ang noo.
 
  "Ano?"
 
  "Nanay natin siya Hilaria..kapatid kita." Walang gatol na saad niya rito.
 
  Pumagitna ang katahimikan sa kanilang dalawa, tinitimbang ang bawat pintig ng puso na pumapagitna sa katahimikan.
  "Natasha.." ani ni Hilaria.
 
  "Hilaria," Natasha waited to feel her embrace. Kapwa sila nasa ganoong posisyon nang kumabig sila ng distansya sa isa't-isa. Hindi nila maitatanggi na may similarities sila sa appearance. Halos pinagbiyak nga na bunga ang hitsura nila.
 
  "I knew there's something about you, simula ng titigan kita kanina, it seemed I know you before..akala ko nga namamalikmata lang ako, pero hindi eh, nakikita ko ang sarili ko sa'yo.." Hilaria threw her words.
 
  "Alam ko ang tungkol sa'yo, pinahanap kita, pinahanap ko kayo ng kakambal mo."
 
  "Ha? May kakambal ako?"
 
  "Oo, nasa Davao siya."
 
  "Paano mo nalaman? Paano mo nalaman ang tungkol sa amin?" tanong pa ni Hilaria kay Natasha.
 
  "I hired an investigator, alam kung mayroon pang anak ang nanay natin, bago siya namatay nang maanak ako, sabi ng t'yang, tatlo tayong anak ni nanay. Pinaampon niya kayo, lalo pa't dalawa kayo ng kambal mo noon," paliwanag pa ni Natasha.
 
  Mapait na ngumiti si Hilaria.
  "Mabuti ka pa at nanatili ka sa kanila," dama ni Natasha na naghihinakit ito.
 
  "Huwag kang magsalita ng ganiyan, mas mabuti nga na nawala kayo roon, tingnan mo ang buhay n'yo, guro ka na, mabuti ang kalagayan mo, may mga kapatid kang nariyan para sa'yo, hindi ka nakaranas ng hirap.."
 
  "Bakit? Nahihirapan ka ba ngayon?" saad ni Hilaria habang tinitingnan ang kabuuan ni Natasha.
 
  "Yes. I'm struggling to my own company, ang daming problema sa buhay ko, Hilaria. Naiinggit nga ako sa inyo kasi, kahit papaano, hindi kayo nakaranas ng dinanas ko."
 
  "Bakit ngayon ka lang nagpakita sa akin? Kung 'di pa ako ang nakakita kay Luntian, hindi tayo magkakakilala?"
 
  Umiling si Natasha at mapait na ngumiti.
  "I don't want to bothered you anymore,"
 
  "But you need us, kapatid ka namin at hindi namin hahayaan na walang sumalo sa'yo, Natasha. Ang tagal kong hinintay ang araw na 'to, alam ko kasing, ampon lang ako nila mama at papa. Si lola ang nag-alaga sa amin, and she told me about everything. Hindi naging madali ang paglaki ko sa kanila, medyo strikta ang lola, parati niya akong dinidisiplina sa kahit ano, halos ako ang nakikita niya sa lahat ng bahay."
 
  "And you remain?"
 
  "Oo, alam ko na kahit papaano, mahal ako ni lola, kaya pinangako ko na kapag naging guro na ako, hindi ko pababayaan ang mga kapatid ko. I set aside even my own happiness.."
 
  "Ang swerte naman nila sa'yo," puna pa ni Natasha kay Hilaria.
 
  Ngumiti ito at hinawakan siya sa braso.
  "Mas swerte ka kasi kahit marami kang problemang kinakaharap, may taong nandiyan na hindi ka iniiwan.." sabi pa nito na ang tinutukoy ay si Flex.
 
  Ngumiti siya at niyakap si Hilaria. Alam niyang kahit papaano ay may nai-settle siya sa pagpunta doon. Not just for her help finding Luntian, but by Luntian helped her to meet her long lost sister.
 
  "Kaya mo 'yan, nandito lang ako, nandito lang kami para sa'yo, Natasha. Kahit anong mangyari, nandito lang ako, bilang kapatid mo.." dinig pa niya kay Hilaria. Naiiyak na niyakap ni Natasha ang babae.
 
  Hanggang may narinig silang boses.
  "Did I interrupt the two of you?" boses ni Flex.
 
  Kapwa nag-ayos ang dalawang babae at ngumiti.
 
  "No, you don't." Saad ni Natasha na umaliwalas ang mukha. Nagpahid pa ito ng mumunting luha bago pa humarap kay Flex at sumabay palabas ng kusina.
 
  Matapos ang kaunting salu-salo at walang katapusan na usapan ay masayang nagpaalam si Natasha, Flex at Luntian sa pamilyang Mandigma. Tanaw pa ni Natasha ang masayang ngiti ni Hilaria na noo'y kumakaway sa kanila. Sakay sila ngayon ng motor ni Flex habang pinapagitnaan si Luntian.
 
  They are satisfied on where they went out, they knew that all these incidents happened for a reason. First, to know who is the evil one, which is Gido, who tried to abduct Luntian. Second is to meet Natasha's long lost sister, Hilaria. And third, to found out that Natasha has someone to rely on, and that is her family, her loved ones and of course, the person who she holding on right now, Flex.
 
  "Hold on tight, baka mahulog ka." Si Flex kay Natasha.
 
  Ngumiti siya. "Don't worry, I've been fallen out already..to you."
 
  "Ayeee, nilalanggam po kayo, kuya, madam." Hirit ni Luntian sa dalawa.
 
  "Let's go." ani Natasha.
 
  ***
 
  Nang makauwi sa Esguerra ay tuwang-tuwa si Levi nang makita si Luntian. "Levi!"
 
  "Luntian—!"
 
  Tanaw nila Flex at Natasha ang masayang pakikipagkita ng mga paslit.
  "Oh, mabuti't nakita n'yo ere, ay naku. Sobrang nag-alala talaga kami sa'yo," sabi pa ni mamu Delia kay Luntian na agad na binuhat at hinalikan.
 
  "Ke gandang bata pala ito, hijo." Sabi pa ng ginang kay Flex.
 
  "Thank you po, nay!"
 
  "Ay naku, huwag mo akong tawaging nanay, hindi pa ako gorang baby girl, just call me mamu, mamu Delia, okey?"
 
  Bumungisngis si Luntian.
 
  "Ay okey po mamu, I like you po, mukhang mabait po kayo," ani Luntian na noo'y bumaba na at nakipaglaro kay Levi. Agad na pumasok ang dalawa sa bahay nila mamu Delia.
 
  "O, tara pasok na kayo, magdiwang tayo, para sa isang accomplishment!" ani mamu Delia sa kanila. Nakangiting tumugon naman sina Flex at Natasha.
 
  Nang makapasok sina Flex sa loob ay agad na inakbayan siya ni tatay Totoy.
  "Hijo, tara uminom tayo," ani nito habang hawak ang isang bilog ng san mig.
 
  Pinaunlakan naman iyon ni Flex na suminyas kay Natasha, tumango lang naman ang ginang na walang tutol sa pag-inom niya. They we're in that moment when they realized that there's nothing than a family they have. Iyon ang mahalaga at iyon ang dapat nilang ipagpasalamat.
 
  Alas diyes na ng gabi nang matapos ang inuman nila sa baba. Nagpaalam na si Flex kay tatay Totoy at pumunta na sa kwarto nila Natasha. Nang nasa hagdanan siya'y nasilip niya ang kwarto ng dalawang matanda. Naroon sina Levi at Luntian na mahimbing nang nakatulog katabi si mamu Delia. Napangiti siya sa nakita. Kahit pa medyo nahihilo ay minabuti niyang puntahan agad si Natasha. Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto, doo'y nakita niya ang magiging esposa niya.
 
  Mahimbing itong nakahiga sa kutson habang nakakumot. Naka-full ang aircon na halatang sinadya. Alam niyang gustong-gusto ni Natasha ang klima ng London, kaya hinayaan lang niya ito.
 
  Dahan-dahan siyang kumuha ng kaniyang damit at isang towel. Maliligo muna siya para mapreskohan ang katawan. Ayaw niyang tumabi kay Natasha na ganoon ang amoy. Nagtapis siya ng towel para lumabas muna sa banyo. Tuloy-tuloy siya roon habang dala ang mga napiling susuotin. It took ten minutes just to take a bath, halatang nagmamadali siya sa oras na iyon, mahirap na baka maudlot ang binabalak niyang plano.
 
  Nang makapasok sa loob ay agad niyang pinatay ang ilaw, naiwan lamang ang sinag ng buwan mula sa labas ng bintana na naka-salamin. Dahan-dahan siyang tumabi kay Natasha at doo'y masuyo niya itong hinalik-halikan sa batok.
 
  "Hmm.." ungol ni Natasha. Halatang naalimpungatan.
 
  "Do you mind, spending an hour with me, tonight?"
 
  "Nasaan sina Luntian?"
 
  "Don't mind them, nasa kabilang kwarto sila."
 
  Marahang humarap si Natasha sa binata na noo'y nakahubo't-hubad. Nabigla pa siya nang mabilis siyang kabigin ni Flex. He kissed her torridly. A kissed that leads them onwards and more seductive. He pulled her closer, more aggressively while tempting not to be harsh.
 
  "Ohh, what are you doing, Flex." Naghahabol na hiningang saad ni Natasha.
 
  "Shh...let me show you how I loved a woman, especially that woman is you."
 
  Marahas na kinuha ni Flex ang kaniyang tuwalya at itinakip sa mata ni Natasha. Mariing napabuntung-hininga si Flex nang hawakan siya nito sa magkabilang kamay at may kung anong tali itong nilagay sa magkabilang gilid. Gayundin ang mga paa niya na pinabuka ng lantaran para malayang malawayan ni Flex.
 
  "Oh.. god, Flex what the hell are you planning?"
 
  "Nothing, I'm just hungry."
 
  "Ahh, shit shit shit!" bulalas pa ni Natasha nang maramdamang lumapat ang labi ni Flex sa kaniyang hita. Hinahalikan nito ang bawat balat na madaanan n'on, napasigaw pa si Natasha nang wasakin ni Flex ang panty niya.
 
  "Better.." He added.
 
  "Ohhh..Flex...please."
 
  "Just count with me.."
 
  "One," anas ni Flex na noo'y hinuhubaran ang suot ni Natasha. He listen how Natasha take a deep breath.
 
  "Two," anas ulit ni Flex na malayang pumuwesto sa harapan ni Natasha. Tanaw pa niya ang pag-alon ng dibdib nito.
 
  "Three," he said while arching his body to kiss Natasha's lips. Showing more affection than ever, dahan-dahan pa niyang hinalikan pababa sa leeg nito ang babae.
 
  "Four," he added while reaching Natasha's breasts, halos dinig niya kung paano magpalabas ng ungol at malalalim na hangin si Natasha sa harap niya.
 
  "Oh god...count it now." Hindi mapigilang sambit ni Natasha na noo'y naliliyo na sa ginagawa ni Flex sa kaniyang dibdib.
 
  "Five," he centered his long shaft to her wet femme, taking a straight road deep down to her.
 
  "Ahhhhh, ahhh, fuck me me, Flex. Fuck me hard!" litanya pa ni Natasha. She feel how he stroke some movement inside of her, feeling the intense and hard sword of Flex. They don't care whatever the sound they make.
 
  "Count with me, Natasha..count with me.."
 
  "Ahhh, shit, ayoko nang magbilang, Flex. Nabobobo ako sa math dahil sa'yo."
 
  He giggles.
 
  "Then let's study biology," anas pa nito habang malakas na umiindayog sa ibabaw nito.
 
  "W-what..do..you mean?" Hinihingal na tanong ni Natasha.
 
  "I'm saying..this.." may naramdaman si Natasha sa ilalim niya. "—ahhh god damn it! You're very addictive!" sambit pa ni Flex na parang nagpakawala ng kaniyang likido.
 
  "What did just happened?"
 
  "I just give you my seed."
 
  "Oh god? What?"
 
 
  ...itutuloy.