Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 46

  KASAMA NI FLEX ang mga kapulisan nang puntahan ang sitio Sto. Tomas, nandoon umano kasi nagtatago si Gido, at sa tulong ng mga imbestigador ay nasikop nito ang eksaktong lugar.
 
  "We're here, sir." Sabi pa ng isang pulis na kasama niya.
 
  Tumango siya saka pa ibinaba ang bintana ng kotseng sinasakyan. Medyo malayo ang posisyon nila mula sa naturang bahay na 'sing liit lamang ng kubo ng baboy. Malayo ito sa mga kabahayan, at puro mga talahib ang nandoon, isa-isang bumaba ang mga kapulisan.
 
  "Sir, please hold your fire, huwag n'yong paputukan.." ani ni Flex na nakikisimpatya sa kapatid.
 
  "Yes, sir." The police responded. After what he instruct, the policemen went for their posistions and covered the perimeter of the area. They wait for the exact time until they heard some banging of the door, Gideon was in his feet standing as shock upon seeing the operatives pointing the guns to him.
 
  He immediately raise his two hands as his surrender. Two men hurrily run to demo their turn, instruct to lay down and handcuffed him as it went out. Parang sinadya yata nitong magpadakip as a matter of fact, walang ni isang kilos nito na nanlaban man lang. A second after as he walked. They we're devastated as a huge explosion sorrounds the crowd.
 
  Kung hindi sila nagkakamali. Mga bomba 'yon na nakapalibot sa kanilang lahat. Flex manage to run and hide to that tree, he was been hitted in blasted stones. Tumama 'yon sa ulo niya, kaya nagdurugo iyon. Habol-hininga siya sa pangyayari lalo't halos ng kasamahan niyang pulis ay tumilapon sa sobrang impact ng bomba na parang nakatanim sa barong-barong nito.
 
  "Fuck these shits!" Litanya pa ni Flex na noo'y hawak-hawak ang ulo. Nilinga niya ang iilang kasama na nakaiwas sa bomba, doon niya nakita ang nakadipang si Gido na walang malay. He was also damaged upon the explosion. It was a suicide on act!
 
  Parang sila yata ang na-entrap sa pangyayari. Anim sa mga kasamahang pulis ang malubhang nasugatan. Kasama na rin doon si Gido na nagtamo ng sugat sa binti. It's very sudden as it goes, halos pre-occupied siya habang isa-isang pinagdadampot ang mga kasamahan.
 
  Nanatili siyang malakas kahit pa hilong-hilo dahil sa impact, dalawa ang namatay na police at ngayon nga'y sakay na siya sa isang ambulansya na agad namang rumesponde sa kanila.
 
  He is riding at the back while staring to Gido's face. Nakahiga ito ngayon sa isang stretchers habang walang malay. Duguan ang mukha nito at halos lumitaw na ang tuhod nito sa bandang kanan dahil sa pagsabog ng bomba.
 
  He hold his hands, parang imbes na kasuklaman niya ito ay awa ang namayani sa kaniyang puso.
 
  "You're still my brother.." anas niya rito kahit pa wala itong malay.
 
  "Please stay, please stay with me!" He added while holding Gido's bloody hands.
  Malaki ang kasalanan nito pero hindi makakayanan ng konsensya niya kapag nawala ito.
 
  "Bro! Huwag kang bumitaw!" saad pa niya habang naiiyak sa kaniyang inuupuan. Malayo-layo pa ang hospital kaya halos mapuno ng dugo ni Gido ang sasakyan, marami ang nawalang dugo nito.
 
 
  It took almost an hour when they arrived to the Regional Hospital nearby. Iyon ang pinakamalapit na hospital doon, since probinsya ito. Madaling inasikaso ng mga staffs ang sugatan, kabilang na doon sina Flex at Gido. Naunang kinuha si Gido na noo'y nakahiga sa stretcher, kasunod naman siya na pinaupo sa isang wheel chair, naroroon din ang ibang kasamahan niya na inasikaso na rin ng nga nurse.
 
  Flex was helped by the nurse, nilinis nito ang mga sugat niya at tinurukan ng mga gamot para hindi mainfect ang mga sugat niya. Benendahan din ang ulo niya at ang braso niya. Nang matapos ang pagde-dressing ay napunta na siya sa ward para doon makapagpahinga.
 
  He tried to sit and reach his phone. Tatawagan muna niya si Natasha para ipaalam ang nangyari sa kaniya, but he hold back. Ayaw niyang sabihin muna ang pangyayari so he sitted straight back. Sumandal muna siya bago pa bumuntung-hininga.
 
  He must protect Natasha's feeling for now, so he decide to call his mom.
  Nagtipa siya ng numero at pinindot ang button. Nang mag-ring iyon ay agad naman itong sinagot.
 
  "Hello?" bungad pa ni ginang Francesca.
 
  "Ma.."
 
  "Oh, anak. Kamusta ang lakad mo?"
 
  "I'm fine ma..nakuha na ng mga pulis si Gido." He answered covering his discomfort.
 
  "Talaga anak? Mabuti. I hope it went well, nasaan ka ngayon?"
 
  "Hmmm.. I'm in the hospital."
 
  "Wait, what? Anong nangyari?"
 
  "May sumabog na bomba, ma."
 
  "Oh my god! Nasaan ka ngayon?! Anong nangyari, nasaktan ka ba?" garalgal na boses nito na halatang nag-aalala.
 
  "Hmm..I'm fine ma. Malayo 'to sa bituka."
 
  "Oh stop being silly! I'll call Flair to go where you are!" He giggles upon hearing the voice of his mom. Hindi niya alam pero parang natutuwa pa siya sa sinabi nito.
 
  "Ma..I hope this will be the end. Salamat po sa lahat."
 
  "Oh god, hijo, why are you saying this? Kinakabahan ako sa pinagsasasabi mo!" saad pa nito na ikinatawa lang ni Flex.
 
  "..I love you ma," dugtong pa ni Flex sa ina.
 
  "Feliciano, tumigil ka! Oh, how's Gideon? Kamusta ang kapatid mo?" Pag-iiba pa ng ginang.
 
  "He's been blasted, masama ang tama niya."
 
  "Oh god!"
 
  "His knees are damaged." He added.
 
  "I'll call someone, I'll call Letecia about this, don't worry we will be there as long as we finished here. May tinatapos pa akong meeting anak," sabi pa ng mama niya.
 
  "Okey mom, we will be fine..don't worry," he responded.
 
  "Sige po..papatayin ko na, bye ma." Saad pa ni Flex nang mapansin ang mga taong nasa paanan niya. It was General Chavez, may kasama rin itong mga naka-uniporme at ngayon nga'y tinatanong siya.
 
  "Sir.." Umayos siya sa inuupuang kama.
 
  "Mr. Feliciano Carnacion, we're here to ask you some questions." Ani nito na pinaunlakan naman niya. Tinanong siya nito about what happened, paano nangyari ang pagsabog at kung anu-anong detalye. Sinabi rin nito na idaragdag ito sa kaso ni Gido.
 
  Gido on the other hand will be imprison once guilty, sabi pa ng ginoo sa kaniya, mas mabuti na aminin niya ang katotohanan sa hearing. At gan'on nga, once he opened his eyes on that moment, he stated all the necessary informations, he is guilty, the fact na iyon ang plano niya once Natasha will came to him, but it turned out he is wrong. Nang malapatan na ng doktor si Gido ay pinagpasyahan muna ng mga doktor na magpagaling muna siya sa hospital na iyon.
 
  After that day, ay nagsidatingan sina Flair, Donatella, si ginang Letecia at si ginang Francesca sa nasabing hospital, sinabihan na rin ni Flex na huwag muna nilang ipaalam kay Natasha ang mga pangyayari.
 
  Nasa labas ng kwarto ni Gido silang lahat ngayon, na noo'y humihinge ng paalam sa mga nakabantay na police. Gusto nila itong makita at makausap. Buti na lang at pinayagan sila ng mga police at doon nga'y sabay-sabay silang pumasok para makita ang kalagayan nito.
 
  Dahan-dahan nilang binuksan ang pintuan at doo'y nagimbal sa nakita, nakakapang-lumo ang sinapit nito dahil sa pagsabog. Gido's eyes was damaged. Naputol din ang kanang binti nito. They are all looking on his figure now, tanaw nila ang mga palatandaan na naghihimagsik siya sa kanilang lahat.
 
  He's eyes are now covered with bandage, nakabenda rin ang kaniyang binti na isinabit sa isang hanging metal-rack.
  "Whose there?" tanong ni Gido na halatang nararamdaman ang kanilang presensya.
 
  "Bro.." Flex answered.
 
  Naging alerto ito, at parang nag-panic.
  "Hey hey hey..easy. I won't hurt you." Aniya na nilapitan ito at pinakalma.
 
  "Don't you try to touch me! Fuc—k you!
  Fu—k the both of you!" litanya pa nito na halatang nararamdaman ang iba pang presensya ng mga taong nandoon.
 
  "We're sorry, hijo.." saad pa ni ginang Francesca. Umayos ang binata at nilinga-linga ang mukha sa kung saan naroroon ang tunog ng boses ng ginang.
 
  "Why you're here, ninang?" Gido asked.
 
  "Narito ako para ipaalam sa'yo ang katotohanan.." nagsimulang pumatak ang mga luha ng ginang na noo'y hawak-hawak ang balikat ni Letecia.
 
  "Narito ang mama mo.."
 
  "Ma?" hinanap pa ni Gido ang sinabi nitong ina. He is reaching his hands in the air. Dahan-dahan namang lumapit si ginang Letecia at noo'y niyakap ang anak.
 
  "Ma? Ikaw ba 'to? Bakit ka nandito?" tanong pa ni Gido sa ginang.
 
  "Nandito ako..anak para sabihin ang katotohanan.." ani ng ginang.
 
  "What? What are you trying to say?"
 
  "Makinig ka...ngayon ko lang sasahihin 'to, anak. Gideon, you and Flex are brothers...magkapatid kayo, half-brother mo si Flex..iisa ang papa ninyo, and unfortunately, I don't know the truth.."
 
  "What are you saying ma?" nalilitong tanong ni Gido na halatang hindi pa rin mawari ang sinabi ng ina.
 
  "Hindi ko alam na naging magkakilala kayo ni Flex, at naging ninang-ninangan mo pa ang tunay na asawa ng papa mo, hindi ko sana sasabihin ito, pero...panahon na siguro upang malaman mo na... you're also related to Natasha." She paused while wiping her tears.
 
  "What?! Anong kalokohan ang sinasabi mo, ma?" ani nito na halatang hindi matanggap ang katotohanan.
 
  "Magpinsan kayo ni Natasha, kapatid ko ang mama niya..pamangkin ko si Natasha, and I'm so sorry I don't know about it. I didn't mean to hurt you." Garalgal na boses nito na noo'y umiyak na, inalo naman ito si Francesca na gan'on din ang pag-iyak.
 
  "God damn it!" litanya pa ni Gido. Namumula ang leeg nito na halatang galit.
 
  "Bro..I'm sorry, pareho nating hindi alam ang lahat.." suyo pa ni Flex kay Gido.
 
  "All my life, I've been acting like an as*hole! It's just like..the joke was on me?" mapait itong tumawa.
 
  Marahang niyakap ni Flex si Gido na halatang umiiyak, kahit pa may takip ang mata nito'y naririnig nilang umiiyak ito.
 
  "We're sorry.." Pag-aalo pa ni Flex sa kapatid habang yakap-yakap ito.
 
  "I deserve this..i deserve this.." paulit-ulit na litanya ni Gido habang umiiyak, kinakastigo nito ang sarili na halatang naging biktima rin ng kapalaran.
 
  They all know that he is just a boy who wants attention and love.
 
 
  ...itutuloy.