Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 8

  "Fvck this piece of shit!" litanya pa ni Natasha habang sinisipa ang harapan ng kotse niya. Bigla na lang itong tumirik at umusok. Wala pa naman siyang alam tungkol sa mga sasakyan.
 
  She's hopeless, nasa loob lang ng kotse si Levi na humalukipkip habang yakap-yakap si Lala. She's now reaching her temper dahil sa bwesit na sasakyang ito. Hindi yata 'to mine-maintain ni mang June! saad niya sa sarili. Pero bago pa man niya hatawin ulit iyon ay may narinig siyang boses ng anghel, este pamilyar na boses.
 
  "Need a help?" wari niya mula kay...nilingon muna niya ito para makasigurado. Ayon nga! Nakita niya si Flex.
 
  Agad itong lumapit sa kaniya, tiningnan nito ang harapan ng kotse niya at sa puntong iyon..nagtama ang kanilang mga mata. She was pinned on his eyes.
 
  Bakit nangungusap ang mata niya? Bakit nababasa ko roon na, huwag akong malungkot? sambit ng sarili ni Natasha habang tanaw si Flex. Kumurap-kurap siya at dumistansya.
 
  "Overheated ang makina ng sasakyan mo," sabi pa ni Flex na hindi naman yata nagsink-in sa utak niya.
 
  "How did you know? Hindi mo pa nga ino-open ang sasakyan?" pagtataray pa niya.
 
  "Let's cool down the temperature, gaya mo, huminahon ka muna." May laman ang sinasabi ni Flex, hindi nga niya ito maintindihan minsan dahil nagtutunog pari na ito para sa kaniya. As if marunong siyang magdasal, siguro kung ibang padasal ang pag-uusapan, oo, she's totally dealing with it occasionally.
 
  Umirap siya at nagkibit-balikat. Pinapakita ang disgusto niya sa binata.
  "You know what, are you trying to say that I'm something? Do I look boiling to you?"
 
  He smile and caught the attention of her son. "Did I tell that? Ang sabi ko lang po, ang init niyo." He said but it turns out something to Natasha, parang ibang meaning yata ang nakalap ng utak niya. Natigilan ito at tila switch ng sasakyang naging neutral ulit. Napangiti siya.
 
  "Really?" sarkastikong sambit niya. Flex on the other side bit his lips as if he did something strange. Yumuko ito at itinuon ang mata sa hood ng sasakyan. "Okey, bubuksan ko na po," sabay bukas ng hood. Sumingaw ang malayang usok sa kanilang dalawa and it turns out the slow motion of both of them. Ozing the hot air from the bottom, nagsayawan ang mga suot nila na sinasadya yata ng hangin.
 
  Flex gulped his own liquid, he never intended to pin his eyes on Natasha's boobs.
 
  While on Natasha's eyes, she never see something perfectly arch v-shaped curved femurs! Ang hot ng thigh-bones ni Flex! Shit!
 
  Shit 'bat ang perpekto ng hubog n'on, hindi kaya perpekto rin ang nasa ilalim na bagay niya? Kung saan natatabunan ng kaniyang pantalon? Napa-isip ulit si Natasha sa sarili dahil gaya kanina'y natutulala siya sa katawan ni Flex.
  "Madam?" Flex caught her eyes.
 
  Kumurap-kurap siya saka tumabi sa kabilang side ng kotse. "Marunong ka ba sa kotse?" tanong niya.
 
  "Opo, marunong ako sa kotse kasi.." naputol ito at hindi umimik.
 
  "What?"
 
  "Wala po, marunong ako kasi may talyer kami dati," ani ni Flex kay Natasha. Siguro sa pagiging bored na rin ni Levi ay bigla itong lumabas habang karga ang isang aso.
 
  "Mommy, let's go home na, Lala is sleepy."
 
  "Oh, sorry baby, the car is broken, sige lang anak...tutulungan tayo ni Flex."
 
  "Thank you po kuya for helping us," masuyong ani ni Levi kay Flex saka bumalik sa loob.
 
  Ngumiti lang si Flex at nilipat ang tingin kay Natasha. "So you're accepting my help?" sarkastikong sambit niya sa ginang. Umismid ito bago pa nagkibit-balikat, parang nagpapakipot.
 
  "Fine, help us."
 
  "Walang please?"
 
  "Tch, ikaw nga ang may pa-offer offer diyan, need help?" malditang saad niya na ginaya pa ang boses ni Flex kanina.
 
  Natawa ng wala sa oras si Flex sa pagiging maldita ni Natasha, he's not offended by her words, sa totoo nga nasisiyahan siyang makita itong malakas kahit ang totoo, hinang-hina na ito.
  "All I need lang naman, madam is your please. Sapat na iyon." Pigil-ngiting sambit niya rito.
 
  "Fine, p-please." Nauutal pa itong magsalita. Halatang hindi gumagamit ng salitang iyon.
 
  "Okey, madali ako kausap, okey, so here...I see it, kailangan lang natin ng tubig, cooler at okey...ito rin, dapat nating higpitan," nagsasalita si Flex habang kinukulikot ang makina ni Natasha, este ang kotse pala.
 
  She's staring to her car, no, honestly no, nakatuon ang paningin ni Natasha sa pang-upo ni Flex, sinusuri ang bawat pulgada n'on. Nakita pa niya ang dimples ng pwet nito na nagbibigay sexy-ness sa binata, perpekto rin ang likod nito na bakat na bakat sa suot na manipis na tela ng sando. Maskulado ang mga braso nito na parang ang sarap lingkisin. His torso is heaven, naiisip niyang ang sarap sigurong makulong sa bisig nito. She bit her lower lip and reach his bum.
 
  "Damn!" Nauntog si Flex sa hood ng kotse dahil sa pagkakabigla. Nataranta si Natasha at pasimpleng nagpatay-malisya sa ginawa.
 
  "Excuse me? Kinukulikot ko po ang kotse niyo, habang ikaw naman 'tong kumakalikot ng puwet ko," ani ni Flex kay Natasha.
 
  "Pinagpag ko lang, madumi eh," palusot niya.
 
  Pinagpag ulit iyon ni Flex at tinuon ulit sa kotse ang tingin. Lihim na napangiti si Natasha sa kabulastugan, she's behaving stranged this time. Kailangan na niyang magkulong sa kwarto niya, she can't help things out.
 
  "Ayan, okey na po," putol ni Flex sa kaniya.
 
  "Okey, how much?" walang emosyong sambit ni Natasha. Kumunot ang noo ni Flex. "No, it's free," ani nito saka pa nagpagpag ng kamay.
 
  "No, take this." Sabay ipit sa kamay ni Flex ng kulay bughaw papel.
 
  "Huwag na po, pero kung gusto niyo, ako na lang ang maghahatid sa inyo," sabi pa niya na ikinapalakpak ng puso ni Natasha.
 
  She smiled—a little.
 
  "Kung papayag ka," ani Flex na parang hinuhuli si Natasha.
 
  "Okey," she replied while tossing her keys to Flex.
 
  "Let's go," demanding na saad nito na nauna nang pumasok sa passenger'seat. Napailing na lamang si Flex sa ugali ni Natasha. She's uneven, no she's unbelievable!
 
  Nang makapasok siya sa kotse ay katabi sila nito habang nasa likod naman si Levi na halatang pagod at gusto nang matulog. Nakahiga ito habang yakap-yakap ang aso niya.
 
  "We will go home na, baby. Just take a rest muna, okey?" si Natasha kay Levi.
 
  "Okey," dinig nila ang namamos na boses nito.
 
  Binuksan na ni Flex ang makina at pinatakbo iyon, habang papalabas na sila ng building ay nagtanong siya sa amo.
  "Saan po pala kayo banda?"
 
  "Sa may Cainta, Rizal."
 
  "Naku, ang layo pala ng biyahe niyo, madam, ano?"
 
  Umismid si Natasha. "Nagrereklamo ka ba?"
 
  "Ay, hindi naman, I'm just trying to say that.. ang layo pala ng biyahe niyo papunta sa building niyo rito sa Pasay.
 
  "Hindi naman, hindi naman talaga ako nagda-drive eh, may driver kami..kaso."
 
  "Kaso po ano?"
 
  "Sinesante ko, ang lakas uminom e," komportableng ani ni Natasha kay Flex.
 
  Tumango-tango ito.
  "Ah kaya pala," he pinned his eyes to the road and choose a music to the stereo.
 
  "Okey lang bang mag-sounds? Anti-boredom kasi 'to, lalo na 'pag heavy traffic..gaya ngayon." Ani ni Flex na tinanguhan lang naman ni Natasha.
 
  Nakangiting pumili ito ng FM channel at doo'y tinugtog ang musikang nagustuhan din niya.
 
  I look at her and have to smile
  As we go driving for a while
  Her hair blowing in the open window of my car
  And as we go, the traffic lights
  I watch them glimmer in her eyes
  In the darkness of the evening
 
  Natasha smiled to Flex, hindi niya ito pangkaraniwan pero hindi niya mapigilang mapangiti. He smiled back and pinned his eyes again on the road. Tanaw pa niya ang pagpitik ng mga daliri nito sa manibela habang niyuyogyog ang ulo nito na parang nag-eenjoy sa kabila ng traffic.
 
  This man is unbelievable! Iyon ang sambit ni Natasha sa sarili habang minumuni ang kasamang total stranger pa sa kaniya, yet his coping her heart like they're close for a lifetime.
 
  "And I've got all that I need
  Right here in the passenger seat
  Oh, and I can't keep my eyes on the road
  Knowing that she's inches from me.." kanta pa ni Flex habang nakatingin sa kaniya.
 
  Hindi niya malaman kung siya ba ang tinutukoy nito but it felt mutual to her. Hindi man aminin, but she's lowering her standards now just for this average Joe. Kampante siya kapag kasama niya ito. Parang hindi niya dapat itago ang sarili kung ano siya, she is a changed woman now.
 
  Muli pa itong kumanta at tumingin ulit sa kaniya.
  "Oh, and I know...That this love will grow.."
 
  She focused on the road that time and swift her eyes to him, nagtama ang mga mata nila, parang hinihimay ang bawat kaluluwang nandoon.
 
  Hanggang marinig nila ang isang busina mula sa kung saan. Naka-Go light na ang traffic light. "Fvck," sambit ni Flex na nagkanda-ugaga sa pag-apak ng pedal. Nawala yata siya sa focus dahil kay Natasha.
 
  Natasha on the other hand massage her own nape, parang nawala yata ang timing niya sa sarili. "Sorry," dinig niya kay Flex. Umiling siya.
 
  "There's nothing to say that," bawi naman ni Natasha na naging mannequin sa kinauupuan niya. Ilang oras ang nakalipas at nakauwi na rin si Natasha at Levi sa mansion nila, all credited to Flex Carnacion!
 
  Nang maka-park sa kotse ay nagsilabasan sina Flex at Natasha. Nakatulog na si Levi kaya nagpatulong na rin si Natasha kay Flex na buhatin ito papasok sa bahay.
 
  "Dito ka na mag-dinner." Yaya ni Natasha sa binata.
 
  "Naku, doon na lang sa amin."
 
  "Please...." Narinig ni Flex mula kay Natasha. Nabigla siya hindi dahil sa ginamit na nito ang salitang iyon, pero dahil naramdaman niyang nagtunog mabait ito kapag siya ang kausap.
 
  "Sige." Paubaya niya na ikinangiti lang din nito.
 
  Binuhat ni Flex si Levi at pinagbuksan naman sila ng mga katulong. Pumanhik sila sa itaas para mailagay si Levi sa kwarto nito. Nakasunod lang si Natasha na halatang nasisiyahan sa pag-alok kay Flex.
  "Ayan," dinig pa ni Natasha mula sa binata nang mailapag na ang anak nito sa kaniyang kama. Bitbit niya si Lala na aso ni Levi. Natuon doon ang mata ni Flex.
 
  "Mahilig ka pala sa aso?" tanong nito.
 
  Umarko ang ngiti niya at parang hindi naintindihan ang tanong nito.
  "Oo, gustong-gusto kong ina-aso ako."
 
  "Ha?"
 
  "Ay I mean.. Oo I like dogs, a lot.."
 
  "Ah, akala ko ano." Sambit nito na nakatayo pa rin sa kwarto ni Levi na tumitingala at sinisipat ang bawat sulok n'on.
 
  "Ang laki ng kwarto ni Levi." Puna ni Flex.
 
  "Oo, sinadya ko para presko at may bakante sa paglalaro niya." Saad naman ni Natasha.
 
  "It's so sad."
 
  "Ha? Anong sinabi mo?"
 
  "Wala, may naalala lang ako." Ani Flex na naunang maglakad sa pintuan.
 
  "Well, tara doon tayo sa baba." Sunod na tugon ni Natasha na pumantay sa pintuan. Hindi nito sinasadyang banggain si Flex, kaya ang ending, nahimas ni Flex ang malulusog na dibdib niya.
 
  "Fvck! I'm sorry." Paumanhin ng binata.
 
  Pero iba yata ang naisip ni Natasha habang nasa pasilyo sila sa ikalawang palapag.
  "It's fine. I know you're tempting to see how big is it, isn't it? Nakita kitang tinitignan ang dibdib ko kanina. Maybe I was wrong, am I?" panunudyo pa ni Natasha sa binata na marahang napapa-atras dahil sa ginagawa niyang pag-sulong sa harapan nito.
 
  "Can I..?" Hindi maintindihan ni Natasha kung ano ang ibig sabihin n'on pero tumango siya.
 
  Exciting! sa isip niya.
 
  "Can I...go to comfort room?" dugtong pa ni Flex na halatang triggered sa ginagawa niya.
 
  "Yeah." Tipid na sagot niya sa binata na halatang umiiwas sa dibdib niya, este sa kaniya pala. Nayayamot siyang napakibit-balikat. Letche! Wa epek ang dede niya!
 
  ...itutuloy.