Once Upon a Natasha [complete]

Chapter 42

  "Madam?" narinig ni Natasha mula sa kabilang linya. Mula iyon kay Donatela, ramdam niyang may masama itong balita.
 
  "Hello? Dona?"
 
  "Madam, may sasabihin ho ako, tinawagan ako ni Gideon, bina-black mail niya ako, gusto niyang sabihin ko raw sa'yo na alam niya ang sekreto ni Flex, anak n'ya raw si Emerald..but I'm not convinced, alam kong gusto lang niyang paghiwalayin kayo, I sent some reports to my friend, kung anuman ang mangyari sa akin, maam, si Gideon po ang may sala.." takot na saad ni Dona.
 
  "Don't worry, I will send some guards to you, Don. I know he's trying to tear us apart, thank you for the details." Buntung-hininga pa ni Natasha, kaharap niya si Flex na halatang naghihintay sa sasabihin niya.
 
  "Ano raw?"
 
  "Si Dona, tumawag..si Gideon daw, bina-black mail siya, may sinabi pang anak mo raw si Emerald, is it true?" walang prenong tanong ni Natasha.
 
  "No, kapatid ko si Emerald."
 
  "That's true, hija. Anak si Emerald ng asawa ko sa ibang babae. Bunsong kapatid nila si Emerald, and last time, Flex told me about the truth.." pahayag naman ni ginang Francesca na tinutulungang kumbinsehin si Natasha.
 
  "I understand, I know that he is only doing this just to tear us apart," nilingon niya si Flex.
 
  "..and even you have children, I still accept it, hindi ko naman binabase ang pagmamahal sa nakaraan mo, dahil alam kong tinanggap mo rin ang nakaraan ko, Flex." Saad ni Natasha na hinawakan pa si Flex sa kamay.
 
  "Dapat tayong mag-ingat ngayon, dapat nating ipaalam na huwag magtitiwala kay Gido!" ani Flex kay Natasha.
 
  "We will help," saad naman ni ginang Francesca at ginang Letecia. Sa oras na iyon, isinagawa nila ang isang plano.
 
  Nakiusap sila sa isang kakilalang imbestigador, kaibigan 'yon ni ginang Francesca. They report the details about Gideon, and searched all the camera's in the said terminal last time, nakita ito na sumakay ng bus papuntang Mindanao, a Philtranco bus who connects Luzon route to Mindanao, area. Tamang-tama at pupunta sila ni Flex sa Davao, para sana makita si Hezekiah, ang isa sa mga kapatid niya.
 
  Matapos ang isinagawang plano, ay tumuloy na sa Davao sina Flex at Natasha. Nakipag-kasundo sila sa ibang kooperatiba ng kapulisan, lalo pa't may search warrant na rin para kay Gido.
 
  They arrived in the land of promise, pasado alas singko na ng hapon sa oras na iyon, kaya medyo takip-silim na rin para dumiretso sa Samal. Sasakay pa sila ng roro para makapunta sa isla. Mabuti at may mga mabubuting taxi driver doon na nagpaunlak na mag-drive thru doon sa isla, all access and free guide na rin sa mga lugar na hindi naman nila alam. Basta ang binigay lang nila sa taxi driver ay ang address na Babak Talicud Beach Resort. Doon kasi nagta-trabaho si Hezekiah bilang resort staff, labandera umano ito roon, kaya doon na lang din nila napagpasyahan na mag-stay.
 
  Halos dalawang oras ang byahe from main airport hangggang makaabot sila sa pier ng Samal. Tuloy-tuloy sila sa sentro ng isla at namili na rin ng mga makakain at gagamitin nila sa pag-stay. Alas syete y medya na nang marating nila ang resort, mabuti at hindi fully-loaded iyon kaya mabilis silang nakakuha ng villa type cottage.
 
  "Finally, we're here." Saad pa ni Flex na sumalampak agad sa kama ng kwartong iyon. Yari ito sa nipa at may amakan na dingding, kulay asul ang tiles nito at mayroong sliding window na pwedeng isara kapag gustong mag-aircon. Presko ang klima sa Samal, maraming magagandang tanawin, sayang nga lang dahil medyo madilim na nang dumaong sila roon. But, sabi nga ni Flex, makikita rin nila ito kinabukasan.
 
  Naupo si Natasha sa tabi ni Flex. Nililinga niya ang paligid na halatang naninibago sa lugar. Umayos sa pag-upo si Flex at masuyong ginanap ang pisngi niya.
 
  "Tired?" Ani ni Flex. Umiling lang si Natasha at ngumiti.
 
  "Kinakabahan lang ako, kinakabahan ako kung ano ang masasabi ni Hezekiah sa akin, baka magalit siya, baka kamuhian niya ako, baka.."
 
  "Shhh, huwag ka munang mag-isip ng ganiyan, try to relax your mind, marami ka nang iniintindi, hindi ba't narito tayo para mag-relax na rin? Nandito ako, and I will be with you through your hardest times."
 
  Mapait na ngumiti si Natasha.
  "Thank you, Flex." Tinitigan niya ang mukha ng binata. Inaalala niya ang unang araw na nakita niya ito. She just observed so difficult on how she described this man before. An average joe, isang pangkaraniwang binata, mga akala niya na pinatunayan ni Flex na mali siya.
 
  Tinitigan niya ang bawat sulok ng mukha nito. His classic manly eyes who always smile while staring her, the pointed nose which blends the sweet lustful lips and his funny face who always try to made her laugh. Nakakadagdag points na rin ang pagiging maloko nito na bentang-benta sa kaniyang karupukan.
 
  "Flex, pwede ko bang marinig ulit?"
 
  "Hmm? Ang ano?"
 
  "Gusto kong marinig ulit na mahal mo ako.." anas niya habang nakatitig sa labi ng binata. Hinihintay na mabasa niya ang bawat isambit nito.
 
  "I.. I love you, madam Anastacia. And I'm willing to repeat it..again and again..hindi ako magsasawang ulit-ulitin na banggitin ang salitang 'yan." Masuyong saad ni Flex na noo'y malayang nilalapat ang kaniyang labi sa kaniya.
 
  They shared that sensual kiss again, parang nakabalot sa halik na iyon ang isang pangako na hindi mababali. That they will be happily together, kahit pa halos lahat na yata ng problema ay nasa kanila na.
 
  Nang mawalay ang mga labi nila'y kapwa sila napangiti.
 
  "Madam, tandaan mo 'to...hindi lahat ng lalaki sa mundo pare-pareho...gaya ko, nahuli man akong ipanganak kaysa sa'yo, hahabulin pa rin kita kahit pa malayo ang agwat natin, hindi naman binabase sa edad ang pagmamahal eh, 'di ba? Wala naman sigurong nakasulat sa bibliya na gan'on, hindi ba ang sabi nga..love one another as you love yourself."
 
  "Loko ka, pati bibliya pinapatos mo," marahang tinampal ni Natasha ang noo ni Flex.
 
  "Totoo, basta Natasha, heto lang ang tatandaan mo," kinuha pa ni Flex ang kamay ni Natasha at nilagay iyon sa dibdib niya.
 
  "Nararamdaman mo ba?" dugtong pa ni Flex. Tumango lang si Natasha.
 
  "Alam mo ba ang sinasabi n'yan?"
 
  "Hmm..dugdug?" nakangiting saad ni Natasha.
 
  "Hindi...ang sabi nito..ikaw."
  Pinamulahan si Natasha sa narinig, alam niyang bumabanat na naman si Flex sa mga cheezy pick up lines niya. Aminin man niya, kinikilig siya sa sinabi nito.
 
  "Alright, let's stop it now, Flex. Magpahinga na tayo, napagod ako sa biyahe.." saad pa ni Natasha na binabaling sa ibang bagay ang paningin.
 
  "Okey," saad pa ni Flex na mabilis dumipa sa higaan.
 
  "Oy? 'Bat nasa sa'yo lahat ang space ng kama? Saan ako hihiga?" Reklamo pa ni Natasha sa binata. Pilyong ngumisi si Flex.
 
  "Eh di sa ibabaw ko, pwedeng-pwede naman eh, malapad naman ang bisig ko," pilyong sambit ni Flex. Halatang tinutudyo si Natasha.
 
  "Aba! Tumigil ka Flex ha, kapag ako talaga humiga sa taas mo, tingnan lang natin kung sino ang hindi makakahinga!"
 
  "Oooh, I'm scared. Sige nga, halika ka nga."
 
  Umirap si Natasha at hinampas ang unan sa binata.
 
  "Baliw!"
 
  "Sa'yo.." dugtong ni Flex na lihim na nagpangiti sa kaniya.
 
  "Ewan ko sa'yo! bahala ka," aaksyon na sana siya na tatayo nang bigla siyang hapitin ni Flex sa kaniyang beywang.
 
  "Aay!" tili niya dahil nag-landing ang pang-upo niya sa hita nito.
 
  Yakap-yakap siya ni Flex na halatang ayaw siyang pakawalan.
 
  "Ahh, stop it, Feliciano! Tumigil ka.." banta pa ni Natasha na pinaghahampas ang braso ni Flex.
 
  "Nakikiliti ako.." dagdag pa niya. Hinahalik-halikan kasi ni Flex ang batok niya.
 
  "Hmm...your smell is very addicting." Saad pa ni Flex na halatang pinag-iigihan ang pakikipag-harutan.
 
  "Ahh," tili pa ni Natasha nang mapasa-ilalim siya ni Flex.
 
  They are staring each other's face, searching of all reason why they choose to hold on.
 
  "Natasha.."
 
  "Flex.."
 
  "Hmm..pwede naman sigurong mauna ang honeymoon ano?"
 
  "Ewan ko sa'yo, ilang honeymoon na nga ang nagawa natin.." protesta ni Natasha.
 
  He giggles as he continue kissing her neck. "Ugh, Feliciano...s-stop it," ani ni Natasha sa napapaos na boses.
 
  "I won't," ngisi pa ni Flex na malayang naghubad sa kaniyang damit.
 
  "Oh shit! Feliciano! Bakit ka ba naghuhubad?!" maang na tanong ni Natasha.
 
  "Hmm..to convince you to sleep above me?"
 
  "Shit, how can I sleep with that?" turo pa ni Natasha sa mga pandesal ni Flex na pumuputok sa laman.
 
  "Hmmm..I guess, let's sleep while dancing, honey.." anas pa ni Flex na agad kumubabaw sa kaniya.
 
  Napapikit na lamang siya sa oras na iyon, kahit anong pilit niyang takasan ang pagiging inosente 'kuno' niya, hindi niya iyon magawa dahil halos halimaw si Flex kapag kasama niya ito.
 
  "Oh heavenly father.." anas niya habang nagdarasal. Alam niyang sa bawat sambit ng dasal niya ay ang pagbukas, pagbaba, paghubad ni Flex sa kaniyang kasuotan.
 
  "Have mercy on us..." anas pa ni Flex sa kaniyang taenga na noo'y sinasalikop ng dila nito.
 
  Napasinghap si Natasha habang umaalon ang sariling dibdib. Halos hindi na niya namalayan ang sumunod na pangyayari nang malayang sakupin ni Flex ang kaniyang kabuuan.
 
  "M-magdasal pa tayo.." ani Flex na hindi maawat sa ginagawa. Tagaktak ang pawis nito, halatang pinag-iigihan ang bawat udyok ng kaniyang sandata sa ilalim ni Natasha. Deeper and deeper, all they said was the prayer of moan and sigh.
 
  ...itutuloy.