Listen To Your Heart

Pod wpływem imperiusa

Hope P.O.V

Chodziłam po korytarzach. Dalej ciężko było mi uwierzyć że Draco jest taki podły. Naprawdę zakochanie tak boli? To ja już wolę się odkochać. Z moich myśli wyrwał mnie czyjś dotyk na dłoni. Odwróciłam się i zobaczyłam czarnoskórego ślizgona.
- Musimy porozmawiać Hope. Proszę- mówił to takim błaglnym głosem.
- Jasne, mów.
- Draco cię kocha nad życie.- mówił to tak szybko że musiałam kilka razy przestudiować jej treść.
- Gdyby mnie kochał nigdy by nie całował się z Pansty. - syczałam
- zauważyłaś kto z tobą zaczął często rozmawiać?
- Astoria?
- No niekoniecznie
-Teodor?
-Bingo mała!
- I co z tego? Przecież to zwykły kolega.- mówiłam z ironią w głosie
- Czyli jak każdy kolega ślini się na twój widok i wygląda jak miałby cię za chwile zerżnąć? - mówił bardzo poważnie.
- Do czego zmierzasz Blais?
- Dobra powiem ci bo jesteś dla mnie jak siostra... Nott rzucił na Smoka imperiusa.. ponieważ nie mógł wytrzymać, że wybrałaś go. A nawet zauważyłaś że stał przy drzwiach gdy zobaczyłaś jak Pansy klei się do Malfoya. Sam mi się do tego przyznał. Chcę żebyście byli razem. A Dracon nie może bez ciebie żyć. Proszę cię wybacz mu. Zresztą sama go kochasz. A tak poza tym jak ręka? Dobrze się czujesz? Widziałem że ledwo wytrzymałaś ból.- w jego głosie słyszałam troskę.
Podwinęłam rękaw i obróciłam głowę aby nie patrzeć. Brzydziłam się tego.
- Pamiętaj jesteśmy z tobą. Zakon Feniksa jest z nami. Wie że nie jesteśmy źli. To nie nasza wina że nasi rodzice są tacy. Trzymaj się- powiedział przytulając mnie i odszedł.
Szłam sama któraś minutę i moją głowę zajmowały trzy myśli.
1.Draco i moje uczucie do niego.
2. Wojna i bycie sługą Voldemorta.
3. Dream i tęsknota za nią.
Nagle zauważyłam byłą przyjaciółkę. Bałam się o nią. Myślałam że mnie ominie ale ni stąd ni z owąd niemalże biegła i wtuliła się do mnie. Bardzo szybko odwzajemniłam uścisk. Tęsknota za nią źle na mnie wpływała.
- Przepraszam Hope- wydukała
- Jestem potworem... Dream uważaj na siebie.- mówiłam szeptem
-Nie jesteś! Nie mów tak!
- muszę iść porozmawiać z pewną osobą. Spotkamy się jeszcze?
- Pewnie!- uśmiechnęła się blado
Szłam w stronę pokoju życzeń i zobaczyłam tam stojącego Harrego. Zauważył mnie i szedł w moją stronę. Szybko się odwróciłam ale nie zdążyłam uciec. Złapał mnie za rękę i patrzał wrogo.
- Nie wiem co knujesz z Malfoyem ale dowiem się tego. Słyszałam co mówił ci Dumbeldore. Jesteś wtyką. Ale twój chłopak Draco jest śmierciożercą zresztą ty też. - wysyczał
- Słuchaj Bliznowaty, nie obchodzi mnie Twoje zdanie ale nie wtykaj nosa w nie swoje sprawy. Matka cię kultury nie nauczyła? A nie zaraz, nie zdążyła. - zadrwiłam i odeszłam.
Szybkim krokiem podążałam w stronę lochów. Niedługo po tym zdarzeniu znalazlam się pod obrazem.
-Hasło!
- "Czysta krew to podstawa w świecie magii"
Otworzyły się drzwi i zobaczyłam tą fretkę. Zauważył mnie szybciej niż się spodziewałam.
- Wiesz już co on zrobił. - brzmiało to jak stwierdzenie niż zapytanie .
- Tak
- Bardzo Cię przepraszam. Wiem może to i nie moja wina. Ale nie mogę sobie wyobrazić ile bólu wtedy poczułaś. A co do moich uczuć.. zapomnij. Nie możesz być z kimś kogo nie kochasz.- widziałam że mówi to z bólem.
- O czym ty mowie? Kocham cię! Tylko musiałam to przemyśleć. To normalnie u mnie. Ale chcę z tobą być! A tym bardziej że nie jesteśmy w ciekawej sytuacji. Chcę Cię wspierać.- mówiłam to bardzo szybko ledwo łapałam tlen.
Szybko do mnie podszedł i przytulił. Czułam się w jego ramionach bardzo bezpiecznie. To był ten którego pokochałam.
- Trzymasz się jakoś?- zaczął
- Tak.. chociaż nie mogę uwierzyć że jestem dopiero tu niedawno a mogę umrzeć za moich rodziców. Boję się że stracę każdego na kim mi zależy. Przecież to takie nieludzkie. Wszyscy będą myśleć że jesteśmy najgorsi.- mówiłam prawie płacząc. Było tego za wiele dla mnie.
- Zrobię wszystko żeby nic ci się nie stało. Hope, bo ja musze ci coś powiedzieć.- zaczął bardzo niepewnie.
- Hmm?
- Muszę zabić Dumbeldora. Wraz z tobą.- jego oczy były wypełnione smutkiem i żalem.
- Jak to?- powiedziałam bez emocji.
- Dziś dostałem list. Dostaliśmy zadanie. Ale jeszcze nie teraz. Dopiero mamy się oswoić z tą informację.
- To nasz koniec. Ja tego nie zrobię.
- Myślisz, że ja to zrobię? Narazie nie martwmy się tym.
-Dobrze. - szybko się to niego przytuliłam. Gdy nagle wpadł dumny Teo, który był pewny że jego plan zadziałał. Jego wzrok zatrzymał się na nas.
- Hooo-pp-e? Jak ty? Znaczy dlaczego? Co wy tu robicie? - zapytał zdziwiony.
Podeszłam szybko i zdałam mu jeden pożądany cios w nos. Polała się krew. Nott szybko wybiegł a ja trzymałam się za obolałą rękę. Popatrzyłam na zegarek miałam jakieś 10 minut do kolacji. Ubrałam szatę szkolną. Przy wyjściu czekał na mnie roześmiany Draco który do teraz śmieje się z całej sytuacji. Szliśmy spokojnym krokiem. Kolacja akurat się zaczęła. Spojrzałam na stół gryfonów i zauważyłam Dream. Nie śmiała się jak kiedyś. Po starej przyjaciółce został tylko cień. Jadłam kolacje zmusu. Nie miałam ochoty ale " pani-zrobisz-tak-jak-ja-każę" powiedział że jak nie zjem to wepchnie mi to do buzi. Z naszej kłótni o to czy będę jadła czy nie wyrwał nas Teo.
- PRZEPRASZAM ALE MUSZE COŚ POWIEDZIEĆ NASZA KOCHANA KOLEŻANKA HOPE TO ŚMIERCIOŻERCA KTÓRY ZABIJA Z ZIMNĄ KRWIĄ. WRAZ Z SWOJĄ BANDĄ SĄ SŁUGAMI CZARNEGO PANA. ZOBACZYCIE JAK ZABIJE KTÓREGOŚ Z NAS. ALE TERAZ ZAMILKNĘ PONIEWAŻ ZARAZ TEN POTWÓR RZUCI W MNIE AVADĄ.- wrzeszczał. Wszyscy się na nas patrzyli. Patrzyli na mnie i mówili coś po cichu. Nawet nauczyciele patrzyli się na mnie z przerażeniem. Oni doskonale o mnie wiedzieli jaką rolę pełnię ale i tak dalej czułam się strasznie.
Szybko wybiegłam z płaczem. Nie mogłam zrozumieć jak on mógł to przy wszystkich powiedzieć. Słyszałam krzyki nauczycieli, Draco, nawet Dream usłyszałam, gdy krzyczała na Teo. Poczułam gdy ktoś mnie chwyta za rękę i ciągnie w dół lochów. To był Snape. Wszedł z mną do klasy w której uczy. Zaczął mówić;
- Słuchaj Hope! Teraz wszyscy będą wytykać palcami i mówić przykre rzeczy. Ale ty nie masz prawa się im poddać bo inaczej cały plan legnie w gruzach. Nie możesz chodzić w krótkich bluzkach. Zaktyta od góry do dołu. Zrozumiano? - syczał
- Tak jest panie profesorze.
- Możesz odejść.
Myślałam gdzie teraz pójść... pokój życzeń. I też tam się udałam.

~Hope~