Patience

perspectief Ella

Hij zei dat hij maar voor ff wegging, dat hij zo terug zou komen en het is inmiddels al half 4 snachts.
Dua begon te huilen en ik pakte haat op km haar te voeden. Ik keek of haar luier vies was en dat was zo dus verschoonde ik haar. Ik was klaar en legde haar terug in haar box ik ging weer het bed in en zat ff op mijn telefoon toen ik ineens werd gebeld.
Het is abdelila...

Ik: abdelila waar ben jijj waarom ben je nog niet terug.

"Maak je maar geen zorgen meidd. Hij is bij zn liefje. En we hebben het heel leuk gehad."
Zei een vrouwelijke stem.

Ik: yasmin? Ben jij dit.

'Jupp its me girl.'

Ik: wat doe je met de telefoon van abdelila?
Waar is hij?

Y: ik zeg toch net dat hij bij mij is, maar hij slaapt we hebben het namlijk echt leuk gehad. Ik wist niet dat hij zo gespierd was. Wauww wat een lichaam.

Ik: sorry?
Ik voelde mijn tranen al stromen.
Zou hij me dit echt aandoen?
Nee nee dat kan niet, zo is appiee niet zo ver zou hij nooit gaan.

'Wat bedoel je daar mee yasmin'
Zei ik met een brok in mn keel.

Y: ik heb echt genoten Ella. Echt waar het was het mooiste wat me ooit is overkomen.
Nogmaals ik heb genoten.
Maar ik moet gaan ik wil mn liefje niet wakker maken doeii ehh.

'Yyasmin w..w..wat bedoel je. Yasmin.'
*Pieep pieep pieep*
Dat is het enigste wat ik nog hoorde. Die bitch had opgehangen.

Dit meen je niet. Heeft hij me dit echt aangedaan. Waarom....wat heb ik hem ooit aangedaan dat hij me dit aandoet?
Mijn tranen bleven maar stromen en ze hielden maar niet op.
Het is net alsof iemand me heeft gestoken, recht in mn hart.
Ik belde marwa op maar ze nam niet op. Ze heeft zeker haar telefoon uit.
Ik ging mn bed uit en liep de hele tijd maar te ijsberen met stromende tranen over mijn wangen. Dua begon weer te huilen en wilde maar niet stil worden. Het is nu inmiddels 6uur sochtends en ging maat weer mn bed in met dua dicht naast me. In het begin was ze nog niet stil, maar pas nadat ik haar een kus gaf en wat koran opdeed begon ze te slapen. Ik veegde mn tranen weg en keek op mijn telefoon hoelaat het was. Het is nu alweer 7uur sochtends nu besloot ik toch maar te proberen te slapen want we hebben strakjes afgesproken met mouna en haar man, mouna is dus de Nederlandse vrouw van dat gezin dat we tegenkwamen. Ze zei me dat ze amal een mooie naam vond dus heeft ze dat gekozen als haar islamitische naam. Haar nederlandse naam; Mira. Dat wil ze niet meer horen.

Terug naar waar ik was. Ik heb een uurtje kunnen slapen en toen hoorde ik de deur opengaan. Het was abdelila. Mijn tranen begonnen zich weer te vullen met vocht en voor ik het wist waren mijn wangen weer helemaal nat.

A: ella gaat alles wel goed?

Ik: of alles goed gaat zeg je
Jaa hoor prima en met jou.

Hij doet gewoon alsof wat hij heeft gedaan niet voorstelde, klootzak.

A: hoebedoe je prima waarom huil je dan.

Ik: wil je weten waarom ik huil.
Omdat ik je vertrouwde. Ik vertrouwde je en kijk wat je hebt gedaan.

A: ik weet dat ik laat ben maar sorry er kwam gewoon iets tussen.

Ik: SORRY IS DAT ALLES WAT JE TE ZEGGEN HEBT?

Ik stond op en gaf hem een klap.
Ik kon me gewoon niet beheersen.

Ik: ik wil je niet eens meer zien.
Luister morgen vertrekken dua en ik weer terug naar huis.

A: wacht luister ik weet dat wat ik heb gedaan fout was en nog erger zelfs en daarom verdiende ik die klap en nog veel meer. Maar mag ik je wel wat vragen.