Patience

perspectief van abdelila

Ik ben er echt klaar mee.
Ik bleef alsmaar rechtdoor rijden en toen ik bij Rotterdam kwam moest ik tanken. Tijdens het tanken kwam ik Zakaria tegen samen met zijn vriend. We raakte in gesprek en hij zei me dat ik met hem mee moest komen om ff wat te drinken bij hem thuis. zo gezegd, zo gedaan. Ik ging met hem mee en we bleven maar praten en praten en vergaten de tijd. Ik heb hem van A tot Z alles verteld. 

Ik: Mohiem zakka ik moet gaan man. Doe de groetjes aan Mouna en de kids.

'' je gaat nergens heen hoor en waarom heb je Ella en dua niet meegenomen?''

Ik keek op en zag Mouna bij de deur staan. Ook zij was met een vriendin. De kleintjes rende mijn kant op en knuffelde me. 

ik: volgende keer blijf ik, maar nu moet ik echt gaan. 

M: blijf be3da (tenminste) eten en dan mag je gaan. 

Z: klaar je kan nu nergens heen. Je gaat toch niet naar huis, dus blijf gewoon a sahbi.

M: waar ga je heen dan?

ik: ik vertel je later alles 

M: hmm is goed. Dit is trouwens Sabrine, mijn vriendin en Sabrine dit is Abdelila.

S: aangenaam.

ik: aangenaam

De vriend van Zakaria ging er vandoor en toen Mounia klaar was met koken gingen we aan tafel. Tijdens het eten voelde ik 2 ogen op me branden. Het was de vriendin van Mouna. Telkens als ik opkeek, keek ze weg. ze kwam me erg bekend voor, maar ik kan me maar niet herrineren waarvan.

'Sorry als ik een beetje nieuwsgierig ben hoor, maar ben je getrouwd?' zei de vriendin van Mouna. 

Ik keek op en vroeg haar of ze het tegen mij had. Ze knikte en wachtte tot ik antwoorde.

Z: Tegen wie moet ze het anders hebben hahaha. Mouna en ik zijn toch al getrouwd.

Ik: Ja sorry ben er niet bij met mn hoofd hahhaha, maar ik ben getrouwd ja.

S: En heb je kinderen?

Ik: Ja. Ik heb een dochtertje.

S: leuk, sorry hoor voor m'n vragen, maar ik ben gewoon een nieuwsgierig persoon.

Ik: Geeft niet.

M: Sabrine, ze is zo schattig. Echt niet normaal en ook echt een knapperd.

S: hahaha aawh en ben je gelukkig in je huwelijk?

Ik keek haar vragend en verwarrend aan en zag dat Mounia haar een duw gaf met haar elleboog. Dat ze vraagt of ik getrouwd ben en of ik kinderen heb....oke geen probleem, maar ff serieus wat is dit nou weer voor rare vraag? 

Ik: Ik denk dat, dat jou niet echt aangaat, maar ja ik ben zeker gelukkig in mijn huwelijk.

S: Ik vroeg het me gewoon af, want zo ziet het er namelijk niet uit. 

Nog voor ik iets kon zeggen gaf Zakaria me een tik onder de tafel en gaf hij me een blik met dat ik me er niets van aan moest trekken. 

Ik: Chokran (bedankt) voor het eten Mounia. Het was echt lekker.

M: Je hebt je bord nog niet eens op. 

Ik: Ik zit vol wollah

M: Eet je thuis zehma (zogenaamd) ook zo weinig?

Ik: Ja wollah. Ik eet niet meer zoveel als toen we op vakantie waren.

M: Hoe kan je zo zijn aangekomen als dit de hoeveelheid is dat je eet?

Ik: goeie vraag hahaha

Z: Wajoo wat is dit voor verhoor. Willen jullie hem alsjeblieft in z'n waarde laten.

Ik: Als je het goed vindt ga ik van tafel. Ik moet nog woedoe (reiniging) doen en bidden.

Z: Kom ik laat je de badkamer zien.

Eenmaal boven, liet zakaria me de rest van het huis zien en vertelde hij me nog het een en ander van zijn plannen voor het huis.

Z: Sorry trouwens voor die meiden wollah. 

Ik: Ewa saff geen probleem 

Z: Ik blijf maar tegen mouna zeggen dat ze niet met die chick om moet gaan maar walou. Het gaat de ene oor in en de ander er meteen weer uit. 

Ik: Ik begrijp precies waarom hahaha. Wat een rare chick man. 

Z: jaa wollah ze is niet barkie. 

Isha (laatste gebed van de dag) was aangebroken, dus gingen we samen bidden en toen werd het tijd om te gaan. De vriendin van Mouna was al weg en ik bleef maar denken aan waar ik haar van kende.  Ik weet dat ik haar ergens van ken, maar ik weet maar niet van waar. 

M: je gaat echt nergens heen hoor. je blijft precies hier en morgen mag je weg.

ik: nee chokran, maar ik moet echt weg.

M: nee wollah je gaat echt nergens heen en daarnaast heb ik nog steeds geen antwoord gehad op mijn vragen en je weet dat ik nieuwsgierig ben.

Ik: Maar waarom moet je zweren

M: omdat ik weet dat je alleen dan blijft.

Ik: saff ik blijf, maar morgen ga ik echt wollah

M: jaajaa morgen mag je weg

Mijn telefoon ging af en ik zag dat het lotfi was. Ik nam op en ging naar buiten om daar verder te praten.

L: eyy waar ben je nu?

Ik: Ik ben nu bij mouna en zakka man. Ik blijf tot morgen en dan ga ik naar dat huisje in Duitsland in shae Allah.

L: Maar ff serieus ehh, waarom ren je altijd weg voor je problemen? 

Ik: wie zegt dat ik weg ren?

L: Ik zeg dat,  en je weet dat ik gelijk heb.

Ik: Eyy lotfi ik ga hier niet eens met je over in discussie

L: zie je weer ontwijk je deze shit.

Ik:  eyy lotfi laat dit hoor.... 

Ik hing op. Heb geen zin in gezeik. Ik liep terug naar binnen en ging zitten op de bank.

Whatsapp:

L: Luister dan, weet niet wat je verwacht en shit, maar je gedraagt je echt bhal shi kleuter. Wollah soms begrijp ik je echt niet. En vergeet  niet dat we nog veel moeten doen voor het restaurant. Je weet ik ben druk en kan niet alles in m'n eentje doen. Mohiem beter ben je snel klaat met kinderachtig doen , want heb hier geen tijd voor en je vrouw en kind ook niet. Soms vraag ik me echt af of je de titel 'man' wel verdiend jonge. 

ik: Doe alsjeblieft niet alsof je zehma echt wilt dat ik terug kom. Nu heb je Ella voor jezelf. Dat is wat je altijd al wilde toch. wollah soms twijfel ik gewoon aan het feit of ik met haar getrouwd ben of jij, maar vanaf nu geef ik je de taak om haar man te zijn. Je mag op haar letten tot ik terug ben saffi en doe aub geen moeite meer om mij te appen of te  bellen. Geef dat aan iedereen door.  Thalla.

Ik legde m'n telefoon neer en staarde voor me uit. 

M: ga je me nog vertellen wat er aan de hand is. 

Ik vertelde haar alles en ik begon me weer te beseffen in wat voor shit situatie ik op dit moment zat, toen ze begon met huilen. Na veel praten gingen we naar bed. Morgen ga ik weer verder op pad. Ik moet echt even alleen zijn.