Patience

perspectief van Abdelila

We kwamen binnen en ik kreeg een berichtje op mn telefoon. Was van een onbekend nummer. Ik negeerde het en We liepen verder naar binnen trouwens met deze twee lopen was echt raar, ella was ineens haar zelf niet meer fso. Maar lotfi en ik liepen de tuin in en groette iedereen. Ik zat aan tafel en keek voor me uit, ik dacht aan ella en lotfi. Wat hebben die twee. Ik ben er nieuwsgierig voordat jullie denken dat ik jaloers ben of zo nee, Maar Ik moet weten wat er gaande is.
Nour kwam naar me toe met een huilende dua.

'Loop is met haar ofso misschien dat ze bij jou stil is want ze huilt al de hele tijd.'

Ik nam haar aan en liep een klein rondje met haar in de tuin.

'Je lijkt zoveel op je moeder dua, ik heb je moeder best wel gemist. Jij hebt haar jammer genoeg niet leren kennen, maar gelukkig heb je nu wel een mama waar je naar op kan kijken. Ella is echt blij met jou en ik ben blij met haar en jij waarschijnlijk ook of niet soms. Ze zal je goed opvoeden lieverd. '

Ze begon weer te huilen en ik ging weer terug naar iedereen. Ik ging zitten en probeerde haar stil te krijgen, maar ze wikde niet. Ik gaf dua aan de moeder van ella en toen ging zij een beetje met haar lopen. Mn neefje kwam rennend naar me toe en kwam tegen een glas limonade aan en toen viel de glas op mij.
Mn neefje werd bang en excuseerde zich. Ik zei m dat het niet erg was en stond op om mn kleren aan te trekken. Ik zag Ella tegen lotfi praten en dat maakte me weer aan het denken. Ik vergat t en liep naar boven. Ik pakte een andere (korte) broek en een blouse. Toen ik bezig was met mn blouse kwam Yasmin ineens binnen. Geen flauw idee wat ze hier deed. Ze had ook nog eens een strak jurkje aan waardoor je al haar vormen kom zien en

Y: heey

Ik: hmm hoi wat doe je hier.

Y: ik zocht de badkamer.

Ik: het is hier rechtsom, ze ziet het vanzelf en staat nog een bordje om met 'badkamer'

Y: ohh dankjewel.

Ik: graagedaan.
Ik was bezig met mn knopen en dacht dat ze wegging maar ze stond er dus nog steeds.
Ik keek haar aan en ze bleef me ook ff aankijken.

Ik: is er wat?

Y:Jaa hmmm Ik wilde je wat vertellen.

Ik: wat dan?

Ze kwam dichterbij en greep mn kraag.
Ik duwde haar een beetje naar achter maar ze stond alsnog dichtbij.

Y: Ik vind je nog steeds erg leuk abdelila.

Ik: luister ik ben getrouwd gweest en hield erg veel van mn vrouw en nu nog steeds ondaks dat ze dood is Allahi rhamha en heb nu een andere vrouw oke.

Y: maar je houd niet van haar. Alsjeblieft kijk naar mij en kijk naar haar.

Ze kwam weer dichterbij staan en fluisterde 'ik ben toch veel mooier'

Precies toen kwam Ella binnen.

E: Wauww erg laag van je dit. Echt laag.

Ik: het is niet wat je denkt.

E: ik hoef niets te weten oke. Luisterr ik ga dit een keer tegen je zeggen, haal haar hier weg want mijn geduld met haar raakt op.

Ik zag aan haar dat ze erg boos was, ik stuurde yasmin weg en ik zag dat ella een traan liet vallen.
Ik liep naar haar toe en draaide haar hoofd naar me toe.

Ik: Luister oke er is echt niets gebeurt ik leg je alles uit echt waar maar ga alsjeblieft niet huilen. En je hoeft ook niet jaloers te...

E: sshht. Jaloers zou ik nooit zijn en ik huil niet om jou, nee maar om dua. Ze is ziek oke. Ik moet....

Y: heey mag ik weer binnen komen?

E: laat maar. Ga maar naar binnen en veel plezier.
Kom maar dua we gaan.

Ik keek yasmin boos aan en ging daarna achter ella aan. Ik zag dat ze met lotfi aan t praten was en ze gingen naar buiten.

Y: waarom doe je zoveel moeite voor dr.

Ik: ey yasmin donderop van mij hoor.

Ik appte lotfi en vroeg hem waar ze heen gingen. Hij appte me terug en zei me dat ze naar de 1e hulp gingen. Ik pakte de auto en ging er ook vandoor.
Ik reed er ook heen en toen ik daar aankwam vroeg ik waar ik moest zijn. Ik zag lotfi aankomen en hij liep met me mee. Ella zag er echt gestrest uit, dus liep ik naar haar toe en ging naast haar zitten.

Ik: ella, sorry oke, maar luister er is echt niets gebeurd. Je hebt te snel geoordeed. Je weet niet eens wat er aan de hand was. Ga je me de kans geven om het uit te leggen.

E: jaa maar niet nu oke. Nu wil ik gewoon weten wat er met dua aan de hand is.

Ik: het komt goed, echt waar. Ze is een sterke meid.
En ik trok haar naar me toe om haar een knuffel te geven.
Ik hoorde haar snikken en ik keek haar aan. Ze was aan het huilen. Ik veegde haar tranen weg en zei haar nogmaals dat alles goed zou komen.
De dokter kwam naar buiten en zei ons dat dua haar mama wilde en dat de vader, dus ik mee moet naar zijn kantoor om over de uitslag te praten. Lotfi liep met me mee.
Doordat hij zei dat ik mee moest werd ik best bang man alleen liet ik dat natuurlijk niet zien.
We gingen zitten en ik vroeg hem direct of het erg was.

D: nee, jullie hebben haar op tijd gebracht dus het is niet zo erg.

Ik: wat heeft ze dan?

Lotfi stond op en ging de deur uit

D: ze heeft koorts. Het was wel hoog maar het is gedaald doordat jullie haar optijd hadden gebracht.

Ik: hoeveel graden?

D: 37 en voor een baby is dat erg.
Ik ga jullie een paar medicijnen mee geven en dan kunnen jullie gewoon naar huis.

Ik: ohh oke gelukkig.

Ik gaf hem een hand en bedankte hem.
Ik ging weg en toen ik de kamer in liep zag ik lotfi naast ella zitten. Hij keek haar verliefd aan. Ik trok het niet meer en vroeg ze wat er aan de speelt was tussen hun.