Patience

perspectief van Abdelila

Ik: IK ZEI TOCH ER IS NIETS.

Ik wordt gewoon psychisch van dit allemaal. Mijn jaloezie en woede namen alles over. Ik begon alles wat ik in de kamer zag te slopen. Zo net was ik niet lekker en kon ik haast niet opstaan, maar het lijkt net of dat hierdoor allemaal weg is. Ik begrijp gewoon niet waarom ze wel alles aan hun verteld en niet aan mij. We hadden afgesproken dat we geen geheimen meer voor elkaar zouden hebben. We zouden niets meer voor elkaar verbergen en wat doet ze nu een maand later...
Het is net of iemand me duizende keren in mn rug steekt. Het gaat me er gewoon om dat ze dit soort dingen aan mij moet vertellen en niet aan mn broer, lotfi en youssef. En vooral niet aan die youssef. Ik irriteer me kk erg aan die gast. Hele dag plakt ie aan haar en het feit dat mn broer en lotfi mij niets hebben verteld is nog erger.

Vertrouwt ze hen meer dan mij?
Ik begrijp het niet. Wollah echt niet.

Ik: TFOE WAAROM MOET ZE LIEGEN?

"wat is er?"

Ik draaide me om en zag ella staan.

Ik: waarom loog je?

E: over wat?

Ik: waarom vertel je hun alles en mij niet.

E: waar heb je het over?

Ik: WAAROM VERTEL JE MIJ NOOIT JE SHIT EN HUN WEL. IK BEN TOCH JE FUCKING MAN.

E: maar waarom moet je schreeuwen?

Ik liep op haar af en greep haar arm vast.

"ALS IK WIL SCHREEUWEN, SCHREEUW IK EN DAN. "

E: abdelila laat me los

Ik: hadden we niet afgesproken dat we geen geheimen meer voor elkaar zouden hebben. Je zou niets meer voor me verbergen zei je toch. Dus wat is er veranderd?

Ik: PRAAT DAN.

E: abdelila je doet me pijn laat me los

L: app laat dr los.

Ik: eyy lotfi bemoei niet hoor.

Ik stuurde iedereen naar buiten en deed de deur dicht.

Ik: WA PRAAT

E: Waarover app waarover moet ik praten.

Ik: waarom vertelde je me niet dat je verkracht bent. Waarom heb je me niet over die rechtzaak verteld. Waarom heb je het mn broer verteld en mij niet?

E: omdat ik niet kon abdelila.

Ik: hoezo je kon niet?
Is volgens mij niet zo moeilijk om te zeggen dat je een rechzaak had en waarover. Je verteld me nooit iets. Ik moet er altijd via via achterkomen.

E: abdelila je doet me pijn laat me los

Ik:WA PRAAT DAN

Ik sloeg mn hand tegen de muur aan maar voelde niets. Geen pijn niets. Mijn woede had me verblind. Ik wist niet meer wat ik deed.

E: LAAT ME LOS.

Ze trok zichzelf van me los en leunde tegen de muur.
De deur werd geopend en rarara door wie......Vieze plakband.

Ik: wat doet hij hier.

Y: ella gaat alles goed hier.

Ik: neem je nu je vriendje overal mee naar toe wella.

E: sorry.

Y: voor wat zeg je sorry.
Luister dan gap. Zo praat je niet tegen haar. Ik laat niemand haar zo behandelen. Al ben je de koning vriend.