Patience

perspectief van abdelila

Net toen we aankwamen bij lotfi thuis zagen we de auto van karim aan komen rijden.

L: waarom is karim hier?

Ik: omdat ik met hem moet praten.

L: over wat?

Ik: dat hoor je straks wel.

We liepen naar binnen en namen plaats op de bank.

Karim kwam binnen en vroeg meteen: " wat is er? Waarom moest ik komen?"

" Ik wil met je praten over ella"

K: dit gaat dus een probleem worden zeker ehh. Luister abdelila ik heb hier niet zoveel zin in. Ik weet dat ik er niet altikd voor je ben geweest en ik weet dat ik naar je moest luisteren en ik weet dat.......

Ik: hou is je bek dicht. Houd je van haar? Van ella bedoel ik.

K: ik wist dat je zoiets doms zou zeggen. What the fuck vraag je dit. Dat je dit uberhaup....waarom denk je dat.

Ik: ik heb toch gezien hoe je met haar doet en dat terwijl je haar pas een paar dagen kent. En waarom durft ze niemand aan te raken behalve jij.

Hij vertelde me alles en ik begreep t deels denk ik. Maar dat betekende niet dat ik naar huis kon gaan.

L:ze heeft je nu nodig app

Ik: ik kan er niet voor haar zijn als ze me hulp niet kan gebruiken
Ik wil haar zo graag een knuffel geven en haar zeggen dat alles goed gaat maar het kan niet. Ze wilt het niet.

K: ze moet het nog proberen te vergeten. Doe gewoon rustig aan. Heb geduld met haar. Ze is je vrouw app en dat betekend dat je er alles aan moet doen om haar gelukkig te maken. Geloof mij ze heeft je nodig. Ze wilt je bij dr in de buurt.

Twee jaar later:
Een week lang heb ik bij lotfi gezeten. Natuurlijk ben ik wel een paar keer langs geweest maar ben niet gebleven. Ik kon het niet.
Mohiem we hebben het eindelijk uit kunnen praten en nu ben ik gewoon weer thuis en alles gaat beter en de goede kant op.

Vandaag ben ik  vroeg opgestaan want ik ga beginnen net een restaurant. Mijn eigen restaurant. Een droom die uit komt,maar dat blijft nog even een verassing. De enige die het weten zijn lotfi en ik, want samen met hem richt ik het op.
Ik nam een snelle douche, ging me aankleden en gaf dua nog even een kus. Had ik jullie al verteld dat ella en ik niet in de zelfde kamer slapen? Denk het niet ehh. Nou dat dus...het is nog steeds ergmoeilijk voor haar, maar ik ben het inmiddels een beetje gewend. Het is moeilijk en ik doe echt mn best om haar te begrijpen en het lukt nog steeds niet. Maar dat komt wel.

Terug naar het onderwerp  over het restaurant. Lotfi eb ik gaan wat papieren tekenen, zodat het pand officieel van ons wordt.
Geweldig tochh. Over de naam zijn we nog niet helemaal uit. We denken eraan of we het gewoon dua gaan noemen of juist iets heel ongewoons. Dus dat komt nog wel. 

"Lotfi zidd nu moet jij nog tekenen en dan is het echt van ons"

Lotfi tekende en jaa hoor het is nu officieel van ons.

L: KLAAAAR A MATTIEE GELD GAAT BEGINNEN TE ROLLEN.

Ik: jaa en zeker voor jou

L: hoezo zeker voor mij

Ik: je bent je rijschool nu al vergeten yekk

L: ohhjaa nu je het zegt moet nog een afspraak maken voor ella dr rijexamen. OHHJAAA K HEB ZO EEN AFPRAAK

ik: met wie met marwa ehh

L:nee mongool. Een afspraak met een leerling die zijn leraar nodig heeft