İYİ OKUMALAR :)
Eve geldiğimizde hemen üstümü değiştirip aşağı indim. Her ne kadar temizlik yapmayı istemesemde hemen bitsin pisikolojisindeyim. Aşağı indiğimde annem yanında babamla liste yapıyordu. Muhtemelen annem babamları hem evden uzuak olsunlar hem de işe yarasınlar diye alış-verişe gönderecekti. Annem listeyi babama verdi babamda Atakan ve abimle birlikte evden çıkıtlar.Onalar çıkar çıkmaz annem elime viledayı tutuşturdu, sonra düşündü ve hızlıca;
"Sen o viledayı koy,önce şuraların tozunu al, bende camları siliyim, sonra ben süpürürm sen silersin..." sözünü yarıda kesip,
"Ay anne tamam daha işe başlamadan yordun beni." deyip laptobumu ve hoparlörümü getirmek için odama çıktım, hızlıca aşağı indiğimde annem işe başlamıştı bile. Son ses müzik açıp elime toz bezini aldım. Bir saatte her yeri pırıl pırıl yaptım (!)
" Anne ben işimi bitirdim!" diye bağırdım.
" Ne çabuk bitirdin kızım, uyduruk yaptın değil mi? " bu sırada kapı çaldı. Hemen bunu fırsat bildim,
" Kapı çalıyor!" deyip kapıya koştum.
Kapıyı açtım, karşımda annem yaşlarında bir kadın vardı elinde bir tepsi börek ve kakolu kek vardı. Çok güzel görünüyorlardı.
" Hoşgeldiniz. " dedim sevecen bir sesle.
"Hoşbuldum." dedi sıcak bir gülümsemeyle. İçerden annem,
"Kim gelmiş kızım?" diyerek yanımıza geldi. Kadın,
" Ben Nesrin yan villada oturuyorum. " dedi elini uzatarak. Annem bana kızgın bir bakış attı bu bakış 'Niye içeri davet etmedin?' bakışıydı. Sonra hemen komşumuz olduğunu öğrendiğim Nesrin teyzeye döndü,
"Hoşgeldiniz Nesrin Hanım ,buyrun." dedi içeriyi işaret ederek. Annemle beraber salona geçtiler ve klasik tanışma konuşması yaptılar.Bende bu fırsattan istifade edip,
"Anne ben biraz dışarıda dolaşacağım." dedim sevecen yüz ifademi takınarak.
"Peki kızım ,ama çok fazla uzaklaşma buraları bilmiyorsun kayıp falan olursun dikkat et." dedi
"Tamam anne." dedim bıkkınlıkla. Tam merdivenlere yöneldim Nesrin teyze:
" Kızım evde oğlum var, şu anahtarlar verir misin?" dedi anahtarları uzatarak.
" Tabii ki ne demek" dedim bende anahtarlara uzanarak. Hızla yukarı çıktım üzerime pembe fosforlu bir omzu düşük tişörtümü, altıma siyah dar pantolonumu girdim. Saçlarımı doğal haline bıraktım. Telefonumu ve Nesri teyzenin verdiği anahtarı alıp aşağı indim, kapıdan çıkarken,
"Ben çıkıyorum!" diye bağırdım.
Kapıdan çıktığım anda bi an duraksadım. Nesrin teyze oğluma ver dedi küçük müydü acaba diye düşünürken kendimi yan villanın kapısının önünde buldum, içimde hiçbir heyecan olmadan zile bastım. KApıda benim yaşlarımda altında diz kapaklarına uzanan yeşil bir eşofman ve üzerinde beyaz sıfır kollu bir tişört vardı,yakışıklıydı. Ah ne düşünüyorsun sen Helen sevgilinden yeni ayrıldın! diye kendime kızdım. Sonra kafamdaki düşüncelerden sıyrıldım, çocuk bana ' Kimsin?' dermiş gibi baktı.
"Ah! Pardon, ben yan villada oturuyorum, beni Nesrin teyze gönderdi, bu anahtarları vermem için." deyip anahtarları uzattım. Ne bu heyecan diye yine kızdım kendime.
" Teşekkürler. Bu arada ben Onur. Ahmet Onur." dedi gülümseyerek bende gülmsedim,
"Bende Helen.Sadece Helen." dedim. Of sanki laf çakmak istedim gibi mi oldu?
"Tanıştığımıza memnun oldum, buyurmaz mısın?" höst yani o kadarda demedik tamam yakışıklı felan ama tanımadığım bir erkeğin evine giremem yani...
" Teklifin için teşekkür ederim, ama biraz hava almak istiyorum." dedim yüzmdeki gülümsemeyi silmeden.
" Sen bilirsin , görüşürüz. "dedi
" Görüşürüz" dedim.
Bu sefer yüzünde değişik bir gülümseme oldu, ve yeni fark ettim çok güzel ve çekici bir gülümsemesi var. Of ne diyorum ben ya? Çekiciymiş neresi çekici be? Sapık düşüncelerimden ayrılıp arkamı döndüm. Dönmemle yolun karşısında buraya doğru birinin baktığını görmem bir oldu. Yüzünü seçemedim ama biraz daha yaklaşınca... Yok artık bizi gördü mü yani kim bilir ne diyecek?.....
