Yeni yılda da so ailesini yalnız bırakmadığınız içın teşekkürler.
Umarım beğenirsiniz :D
Bütün süslemeler bitmişti ama bizde bitmiştik. Cenk ve Berliz ayrıldıktan sonra bizde bir kaç ayarlama daha yapıp alış veriş merkezine doğru yola koyulduk.
"Sence ne alamalıyım? "
"Ne biliyim, takıl kafana göre. "
"Sen ne alacaksın?"
"Imm.. Bilmem ki. Pek hediye felan seçemem ben. Sen al ikimiz birlikte verelim."
"Olur mu öyle şey? Bir saat felan al yani. "
"Çok klasik değil mi? "
"Hiç bir şey almamaktan iyi! "
"Ya bilmiyorum bakaraız işte. " dedi ve daha da bir şey konuşmadık.
Alış veriş merkezine geldiğimizde arabadan inip hediyelik eşyaların olduğu bölüme girdik. Arabada gelirken forma almayı alternatif olarak düşünmüştüm bunun dışında daha çok beğendiğim bir şey olursa onu alacaktım.
...
Eve gittiğimde direkt olarak banyoya girdim. Kısa bir duş alıp çıkmam gerekiyordu çünkü Onur Beyler birazdan beni almaya gelecekti. Banyodan çıktığımda Gardrobumun kapağına astığım elbisemi alıp giydim. Şık ve sade bir elbiseydi. Dizimin dört parmak yukarısında beyaz sırtı dekolteliydi. Ayağıma siyah topuklularımı giyip saçımı dekoltemin gözükmesi için bağladım. Çanta almayacaktım çünkü elbisemin cepleri vardı. Hediyemi ve telefonumu alıp aşağı inmek için odamdan çıktım. Bu sırada Atakan'da odasından çıkmıştı. Bir ıslık çalıp yanıma geldi.
"Abla bu ne hal nereye gidiyorsun böyle? "
"Batu'nun doğum günü var oraya gidiyorum. "
"Bu halde? "
"Evet bu halde. " deyip aşağı indim. Kimseye hesap vermek zorunda değildim.Kapıdan çıkar çıkmaz üşüdüm. Bu halde dışarı çıkarsam olacağı buydu zaten. Bahçedeki salıncağa oturup Onur'u bekmeye başladım, hafiftende sallanıyordum.
"Kızım? "
Arkamı dönüp baktığımda annemi gördüm.
"Nereye gidiyorsun? "
"Batu'nun doğum gününe. " dedim gönülsüzce.
"Biz neden haber vermedin? " arkada babmı da görünce salıncaktan inip,
"İnanancak mıydınız? Ömer Beyimiz başka adamların altına girdiğimi sanacaktı ve yine bir kavga, önemsemediğim insanlardan ne izin isterim nede başka bir şey bence siz de öyle yapmalısınız! "
"Sesini yükseltme! " dedi Ömer Bey. Yanına yaklaşıp sordum,
"Ne o? Bir daha mı vuracaksın? Geçi sen yaparsın alışkanlık olmuş. " dediğim anda tam vurmaya yelteniyordu ki bir el onu tuttu. Tutan kişiye baktığımda Atakan'dı.
"Bir daha ablama vurmaya kalkarsan beni de kaybedersin. "
"Sen karışma! " dedim sinirle Atakan'da bana sinirle bakıyordu. Ona aldırmadan bahçeden çıktım. Ve site boyunca yürümeye başladım. Babam beni kaybetmekten oğlunu kaybetmekten korkmuyordu. O hiç bir zaman korkmazdı. Bilirdim o kimsesi olmasada, tek başına kalsada hiç bir şeyden korkmazdı, Hiç kimseye güvenmezdi. Zihnimde sekiz yaşındayken yaşadığım bir anı belirdi.
"Baba korkuyorum. "
"Korkma kızım hadi, güven bana. Seni tutacağım. "
"Ya düşersem?"
