VOTE VE YORUMLAR AZ OLDUĞU İÇİN GEÇ YAZDIM BEKLEYENLERDEN -2-3 KİŞİ SANIRIM- ÖZÜR DİLERİM..
Hızla arkamı döndüm sesinden tanımıştım zaten Berk olduğunu. Onur bana 'ne oluyor' dercesine baktı.
"Sen beni ilerideki parkta bekleyebilir misin? " dedim yalvarırcasına. Berk'in bana söylediklerini duymasını ve onun yüzünden kavga etmemizi istemiyordum.
"Emin misin? " 'evet' anlamında başım salladım.
"Çok oyalanma! " dedi sesinde uyarıcı ve sinirli ton beni afallatmıştı. Hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Kolumdan tutup kulağıma eğildi.
"Eğer sana dokunursa içindeki aslanı kafesinden çıkar. " her ne kadar onu yemiştim demek istesem de pek uygun bir ortam değildi. Onur da bunun farkındaydı beklide sadece kendini sakinleştirmeye çalışıyordu. Çünkü Berk'e acayip kötü bakıyordu. Kolumu bıraktı.
"Görüşürüz, eğer hava soğursa beni bekleme sen git kendi başıma gelebilirim."
"Bakarız. " dedi ve arkasını dönüp gitti. Bende arkamı döndüm ve Berk'in yanına ilerledim. İçimde hiçbir duygu kırıntısı yoktu. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Yanına geldim.
"Artık ne söyleyeceksen söyle, sende kurtul bende kutulayım. " dedim yanına yaklaşınca. Okul çoktan dağılmıştı.
"Oturalım. " dedi iki ağıcın arasındaki bankı göstererek. Birlikte banka doğru ilerledik. Aramızda belirli bir mesafe koyup dizlerimi ve kafamı ona çevirdim.
"Bana neden bu kadar soğuk davrandığını anlamıyorum... anlayamıyorum. Nedeninin ne olduğu da pek umurumda değil. Onur'la çıkmaya başlamışınız. Söylediklerim senin onunla aranda olanı değiştirmeyecek olsa da hissettiklerimi bil istiyorum. " dedi ve bir anda duraksadı.
"Seni seviyorum varlığım. " söylediği şey içimi çok tuhaf yapmıştı. Berk bana sevgiliyken hep varlığım derdi.
"Bunu demeyi ayrıldığımızda bıraktığını sanıyordum. "
"Ben senden hiç ayrılmadım. Sen hep benimleydin. " sözünü kesip,
"İşte ilişkimizin asıl bitme nedeni bu. " bana anlamayan gözlerle baktı,
"Ayrıldığımız zaman 'neden?' diye sormuştun. Bende 'senden vazgeçtim' demiştim. Aslında nedeni ben hep seninleydim ama sen benimle değildin. Beni seviyordun belki ama benim sevgimi karşılayacak kadar değildi. Ya da beni benden çok seviyordun ama bunu bana hissettirmiyordun. "
Ne söylemem gerekirdi. Sana ne demedim ki seni sevdiğimi söylemedim mi? "
"Her şey birkaç kelimeden ibaret değil. Beni sevdiğini söylemen gerekmiyordu illa, hissettirmen bile yeterliydi benim için. Ama sen sadece söyledin, söylediğin halde beni çok sevdiğini hissetmedim. " derin bir nefes aldım ve devam ettim.
"Ben senden ayrıldığımız gün vazgeçmemiştim, ben senden beni orda bırakıp Beyza için gittiğin o gün vazgeçmiştim. Seninle dışarıda yemek yiyorduk, yaşadığımız en güzel anlardan biri gibiydi ama ne oldu? Beyza aradı ve çok kötü olduğunu söyledi. Telaşlandın,hemen gitmen gerektiğini ve bana bir taksi ayarlayacağını söyledin. İşte asıl vazgeçişim buradaydı. Beyza'yla aram iyi değildi sürekli senin etrafında olduğu için. Ertesi gün evinize gittiğimde Efsun Teyze eve gelmediğini bir arkadaşında kalacağını haber verdiğini söyledi. Kötü düşünmemeye çalıştım, belki Barışlarda kalmışsındır diye düşünüp seni aradım. Buluşmak için. Sen telefonlarıma cevap vermeyince pes edip Barış'ı aradım. O da bana birlikte değildik cevabını verdi. Senin bizden başka evinde kalacak kadar samimi olduğun kişi yoktu. Kardelenlerde olabilir diye düşünüp haberi var mı diye Kardelen'i bile aradım ama olumsuzdu. Sen Beyza'ya gitmiştin. Aranızda ne olduğunu hiç sormadım. Cevabından korktum beklide ama seni o gece her gece buluştuğumuz sokağın ilerisindeki kamelyada öpüşürken yakaladığım o an kalbimi söküp aldılar. Sana sorduğumda hayır demedin. Karşılık vermedim, beni o öptü diye inkar bile etmedin. Eğer ufacık bir haklılık belirtisi görseydim unuturdum her şeyi. Ama sonra fark ettim Beyza için beni restorantta bıraktığın o gece her şey bitmişti zaten. Sadece kelimelere dökülmemişti." Çok uzun konuşmuştum ve ağzım kurumuştu. Çantamdan suyu alıp tek yudumda yarısına indirdim.
