Selim

Final

Duydukları karşısında şaşkınlıkla kocasına baktı. Yanlış mı duymuştu? Daha kendisine ne olduğunu anlamamışken aldığı haber inanılır gibi değildi. Ne hissedeceğini bilemiyordu. Bu yüzden sustu. Bu sessizliği kocasının hoşuna gitmemişti. Görebiliyordu yüz ifadesinde.

"İstemiyor musun?"

Selim'in sabırsız ve hatta biraz öfkeli çıkan ses tonuyla şaşkınlığı bir kat daha arttı. Kendini toparlayıp bir şeyler demesi gerekti ama bir türlü ağzını açamıyordu. O kadar şaşkındı ki... Nasıl anne olabilirdi ki? Anne olmayı bilmiyordu ki... Ona anne olmayı öğretebilecek bir annesi bile yokken böylesi büyük bir şeyin altına girmek çok korkutuyordu. Çok fazla hem de.

"Neşe... Biliyorum ani oldu. Bende beklemiyordum ama bu bizim bebeğimiz. Düşünsene senin ve benim dünyaya getirdiğimiz küçük bir bebek."

Kocasının sesindeki mutluluk o kadar barizdi ki... Neşe bu mutluluk için değer diye düşündü. Değerdi ama gerçekler vardı bir yanda da. Dolan gözlerinde akıtmamaya zorladığı yaşlar ile "Ben anne olmayı bilmiyorum ki..." diye fısıldadı. Onun susması üzerine devam etti. "Annemi doğru düzgün tanımadım bile ben... Bilmediğim bir şeyi nasıl yapabilirim? Anneliği öğretecek bir annem bile yokken..."

Yüzü gözyaşları ile ıslanmıştı. Selim'e baktığında onunda gözlerinin yaşla dolu olduğunu gördü. Yüzünde ise acı bir gülümseme vardı.

"Bende baba olmayı bilmiyorum... Babamı hiç tanımadım ve tanıyamayacağım. Ama becerebiliriz bu işi... Ben sana anneliği öğretirim sende bana babalığı."

Neşe'nin gözünden akan yaşlar daha da hızlanırken nefesi hızlanmıştı. Eli karnını bulduğunda çok kısa bir an sanki onu hissetmiş gibi olmuştu. Bunun gerçek olamayacağının farkındaydı ama hissetmişti sanki. Bebekleri...

Selim'in elini sıkarken "Becereceğiz... Güzel bir anne ve baba olmayı becereceğiz," dedi. Olacaklardı. Selim onun yanında olduğu zaman her şeyi başarabilirlerdi. Yeter ki onun varlığı bir ömür benliğini terk etmesin...

*****

Bebek haberi herkese çok iyi gelmişti. Özellikle de Neşe ile Selim'in annesine. Bu duruma en çok Selim seviniyordu. Bu dünyada en çok sevdiği iki kadının kötü anlaşıyor olması onu fazlasıyla yaralıyordu. Şimdi ikisinin de birbirine karşı ilgili ve alakalı davranması dünyanın en mutlu insanı gibi hissetmesine neden oluyordu. Onların çok iyi olmalarını beklemiyordu. İkisi de hayatın farklı şartlarında yaşamış ve yaşamaya devam eden insanlardı. Annesi hala babasına ait olan hiçbir varlığı kabul etmiyordu. Ona karşı öfkesi hala ilk gün ki gibi tazeydi. Selim ise eskisi kadar öfkeli değildi babasına. Onun sayesinde rahat bir hayat yaşıyordu ve Neşe'yi onun sayesinde tanıyabilmişti.

"Etleri yakacaksın oğlum..." diye seslenen annesi ile düşüncelerinden sıyrıldı ve neredeyse kömür olacak etleri hemen tabağa aldı. Salatayı ve masayı kadınlar hazırlarken ona da mangal yakmak kalmıştı. Annesinin evindeydiler. Her şey hayallerindeki kadar güzeldi.

Annesi su getirmek için içeri girdiğinde Neşe hemen yanına gelip beline sarılmıştı.

"Çok mutluyum Selim."

"Bende."

"Bu mutluluk bir ömür sürsün istiyorum..."

"Sürecek güzelim."

Bir ömür mutlu olacaklardı. Selim bunun için elinden gelen her şeyi yapacaktı. Hayatlarında artık daha fazla acı ya da üzüntü olmayacaktı. Sadece mutluluk yer alacaktı.

*****

Çıldırmak üzereydi. Bir yandan gülümserken bir yandan da ağlıyordu. Karısını öyle acı çekerken gördükten sonra kendine lanetler etmişti. Ama bebeklerinin gelecek olduğunu öğrenmeleri mutlu olmasına neden oluyordu.

Omzuna dokunan el ile başını kaldırdı. Kayınpederi de en az onun kadar stresliydi.

"Annesi Neşe'yi doğururken bende tıpkı böyleydim..."

"Kendimi kötü hissediyorum."

"Bende öyle hissetmiştim."

Doğumhaneden çıkan görevli "Neşe Hanım'ı birazdan odasına alacağız... Odada bebeği ve anneyi görebilirsiniz," dediğinde Selim rahat bir nefes alabilmişti. Neşe'nin son dönemlerde doğumda öleceğine dair korkuları artmıştı. Annesi onu doğururken öldüğü için kendisinin de başına öyle bir şey geleceğinden korkuyordu. Her gece bununla ilgili kâbuslar görerek uyanıyordu.

Düşünmeyecekti bunları. Sadece mutluluğu yaşayacaktı birde merak. Neşe'nin isteği üzerine bebeklerinin cinsiyetlerini son ana kadar öğrenmemişlerdi. Şimdi gidip kızımı ya da oğlumu olduğunu öğrenecekti.

On dakikanın sonunda odanın önüne gelebilmişlerdi. Hemen içeri girmek istiyordu. Ama sakin kalmalıydı. Karısının hala canı yanıyor olabilirdi. Sakin davranmalıydı.

"Gir hadi oğlum sen..."

"Siz?" diye annesine ve kayınpederine baktı.

"Sen önce gir de biz sonra gireriz," diyerek annesi lafa girişmişti. İtiraz etmeden hemen odanın içerisine girdi. Zaman kazanmak istercesine kapıyı kapattı ve yatakta hayli yorgun bir şekilde yatan Neşe ile göz göze geldi. Onun gözlerinin kızarık hali canını sıkmıştı.

"Özür dilerim..." diye fısıldamaktan kendini alamadı. Neşe kaşlarını çatarak ona cevap vermişti.

"Bir özür ile kurtulamazsın."

"Ne istiyorsan..."

"Düşüneceğim ne isteğimi ama önce gel oğlumuzla tanış."

"Erkek mi?"

Neşe başını sallayarak gülümsemişti. Selim için kız ya da erkek olmasının hiçbir önemi yoktu. Önemli olan tek şey Neşe ile onun çocuğu olmasıydı.

Annesinin kucağında uyuyan bebeği uyandırmaktan korkarcasına yavaş adımlarla yatağa yaklaştı. Bir süre gözlerini oğlunun üzerinden ayıramadı. O kadar güzeldi ki...

"Almak ister misin?"

"Düşürürsem?"

"Düşürmezsin..." diyen Neşe bebeği onun ellerine bırakmıştı. Oğlunu kucağına aldığında burnuna dolan koku eşsizdi. Oğlu cennet gibi kokuyordu. Mutluluğu katlanırken, oğlunun gözlerini açıp ona bakmasıyla nefessiz kaldı. Yüreğinde öyle bir yere işlemişti ki onun ufacık gözleri... Boğazı düğümlendi. Neşe'nin elini tuttu. "Teşekkür ederim," dedi.

"Niçin?"

"Bir aile olduğumuz için... Benim olduğunuz için..."

Selim yıllardır hayallerini kurduğu ailenin içerisindeydi. Babasının yaptığı hataları yapmayacak, ne koşullarda olursa olsun oğlunun yanında olacaktı. Oğluyla birlikte babalığı öğrenecekti.

Hayat artık Neşe ve Selim için çok farlı bir boyuta taşınmıştı. Tıpkı masallardaki gibi sonsuza dek mutluluk için dua etmişlerdi. Sonsuza dek mutlu ve beraber...

-

Merhaba arkadaşlar bir kitabın daha sonuna geldik. Bana bu yolculuğumda eşlik ettiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim... İnşallah Selim ve Neşe içinize işlemeyi başarmıştır. Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum...

Ayrıca kitap olarak çıkacak olan Sevda Yanığı yani Okan ve Yasemin'in hikayesinin yer aldığı kitabımın bazı bölümlerini burada paylaşıyorum... Okumak isteyenler profilimden girip Sevda Yanığı adlı kitabıma bakabilirler.

İnstagram hesabım : dilektaygun takibi unutmayalım, seviliyorsunuz ♥