The Secret Billionaire's Son

Chapter 57:Goodbye Arian

Chapter 57:Goodbye Arian

Erin's POV

Weeks have passed since Arian's demise and now nandito kami sa simbahan to conduct a funeral mass for Arian. Lahat nandito simula sa mga kamag anak namin hanggang sa mga kaibigan namin. Arian's dad rushed to catch a flight para makauwi dito sa Pilipinas. Lalo lamang akong umiyak when I saw Arian's dad cried. Parang napuno ng langgam ang simbahan sa dami ng dumalo, simula sa school hanggang sa kumpanya na kung saan ay hawak ni Arian. Kahit karayom ay hindi na ata malalaglag sa dami ng tao.

Pakiramdam ko buhay parin si Arian dahil sa malaking picture na nakalagay sa gita ng simbahan, he's too young para kunin ka na agad samin. Parang wala nang bukas kung tumulo ang mga luha ko, right now katabi ko si Gly at sa kabila ko naman ay si Jin, I can't leave Gly right now dahil naaawa ako sa kanya. Matapos kasi ang gabi ng pagsabog ng yate ay tumigil na siya sa pag iyak pero hindi man lang siya nagsasalita kahit na kausapin namin siya, sa isang lugar lamang siya nakatingin kahit na kumain ag hindi niya magawa dahil parang wala siyang lakas na ibuka ang bibig niya, pero kahit hindi siya umiyak ay ramdam ko ang tindi ng sakit na pinapasan niya ngayon.

"Ang buhay natin ay hiram lamang, kaya kailangan nating ihanda ang mga sarili natin kung sakaling bawiin ng panginoon ang buhay na pinahiram niya satin."said the priest.

"Mahirap man pero kailangan nating tanggapin ang pagkawala ng isa sa mga mahal natin sa buhay. Para sa mga kaanak o kaibigan ni Arian pwede kayong pumunta sa harap at magsabi mg mensahe para sa kanya."

Tumayo si Tita Annabeth at pumunta sa harapan, kinuha niya ang mic saka nagsalita.

"Alam naman po natin lahat na mabait ang anak kong si Arian, siya ang naging katuwang ko sa mga panahon na wala ang dad niya, wala na akong ibang masasabi pa sa anak ko because for me he is a perfect son, kaya mahirap tanggapin na wala na talaga ang anak ko."hindi tumigil sa pagiyak si Tita.

"Mahirap tanggapin dahil pinalaki at inalagaan ko siya ng maayos tapos darating na lang ang panahon na bigla na siya kukunin samin, masakit para sa isang ina na mawalan ng anak kaya hindi ko alam kung makakaya kong mabuhay nang wala si Arian sa piling ko, pero sinisiguro ko na hindi ko siya makakalimutan, kung saan man ang anak ko ngayon, I really wish that you're happy whenever Arian is."tinapos ni Tita ang pagsasalita niya saka bumaba na siga at bumalik sa pagupo, sumunod naman si Benedict na pumunta sa harap.

"A-ah pano ko ba sasabihin kung gaano kabuti ang kapatid ko?"hindi pa man humaba ang pagsalita ni Benedict ay agad na tumulo ang luha niya.

"I may not be a great brother for him pero kahit na naging pasaway ako he never quit on me kahit na sobra sobra na ang binigay kong sakit ng ulo sa kanya. Pero sinisiguro ko na hindi nawala ang pagmamahal ko sa kanya, ang swerte ko kasi nagkaroon ako ng kapatid na kagaya ni Ayan, nasa kanya na ang lahat wala na akong mahihiling pa, siya na ang mapagmahal, maalaga at maalahanin, I never got a chance to show him how much I love him but one thing is for sure. I love you brother at hindi ito magbabago kahit na madalas tayong hindi magkasundo sa mga bagay na gusto ko. I'm sorry kung hindi ako sumusunod sayo kahit na para sa ikabubuti ko ang mga sinasabi mo, I'm sorry din dahil naging pasaway at taga bigay ako ng sakit ng ulo sayo pati kay mama, because of your patience for me pinapangako ko na pipilitin kong magbago para sayo."binaba ni Benedict ang mic.

Now it's my turn, I stand up saka pumunta sa harap at kinuha ang mic.

"Okay a-ah-"my tears dropped.

"Words can't say how great Arian is, kahit na nagkakilala kami in a short period of time pero pakiramdam ko we're connected to each other at hindi ako nagkamali because we're cousin pero.."I sigh.