It Just Happened

CHAPTER 19: Van and Vios

               CHAPTER 19

Raine's POV

      
      Naglalakad ako ng matiwasay sa daan. Nangunguna sina Aya at Bing at nasa likod nila ako.

"Oemji gurl, look, your bebe Van!"-tili ni Bing kaya naman sinundan ko ng tingin ang kanilang tinitingnan.

Si Van nga, himala wala syang kasama. May dala na naman syang snacks, hndi nya ba alam na kakakain ko lang? Tsk.

Ng magkaabot kami ay agad na nagpaalam ang dalawa.

"Una na kami Raine, Van ha"-saad ni Aya.

"Sge lang, landian lang"-pagpupush naman ni bakla.

Pinandilatan ko sila, napakataabil nila kita ng andaming tao sa paligid. Maissue pa kami nito mamaya eh, mahirap na.

"Hi"-bati nya.

"Mm?"

"How's your day?"-tanong nya, pambihira ang taong to sa tuwing magkikita kami sa isang araw laging ganyan ang taning nya.

"Maayos naman."-sagot ko.

Tumango-tango sya. "I see"-napakamot sya sa ulo at umiwas ng tingin. Anong meron?

"May sasabhin ka?"-tanong ko. Gusto ko na kaseng umalis dito. Masydo na akong naeexpose sa mata ng mga chismosa.

"heheh"-huminto sya at tumingin sa ibang direksyon. "Pano ba to?  ahm.. Ganto kasi Raine, pede bang mas makilala kita?"-tanong nya.

Napatitig ako sa kanya. Anong klaseng tanong yan?

"Pero kung a-ayaw mo naman. O-okay lang din"-sabay bawi nya.

"Bakit?"-

"Anong bakit?"

"Para saan at gusto mo kong mas makilala?"-tanong ko sa kanya.

"Wala naman, naisip ko lang kase baka kaya hndi tayo nagwowork? Alam mo yun? Kase hndi pa kita ganon kakilala kaya di tayo magmatch ng maayos."

Napaisip ako. Sa tinagal-tagal na ginagawa nya to, hndi nya pa rin ba talaga nakikita ang sagot?

Nilibot ko ang tingin ko, mas lalong dumarami ang tao.

"Sundan mo ko."-utos ko at nagsimulang maglakad. Tahimik lang sya sumusunod sa akin. I wonder kung anong nasa isip nya sa mga oras na to.

Huminto ako sa may batibot. Clear, walang gaanong tao, kung meron may kanya-kanya silang ginagawa at obviously malayo sa amin.

"Van I guess its about time."-I started.

Bigla syang lumapit sa akin. "Raine no. Kalimutan mo na lang pala yung sinabi ko hahah"-he faked a laugh. Bakit parang naaawa ako sa kanya. Kapag tumitingin ako sa mata nya mababakas yung sakit. "Kalimutan na lang natin yung tanong ko, wala namang kwenta yon."

"Shhh. Pero may kwenta ka sakin."

"T-talaga?"

"Van ayoko kaseng saktan ka. Kaya mas mabuti pa na itigil mo na. Wala kang aasahan sakin."

"Raine ilang beses ng nangyari to. At ganon pa din lagi yung makukuha mong sagot sakin. Maghihintay ako sayo"

"Nakikiusap ako."

"Nakikiusap din ako, hayaan mo kong gawin to. Kung mafall ka sa iba pero hndi ko hahayaan yon. Kung wala na talagang choice at may mahal kang iba, then I'll let you go. Pero hndi muna sa ngayon."

Gusto talagang saktan ang sarili. I closed my eyes and breathe heavily.

"Its your choice"

Ngumiti sya sa akin. "Mm. Sge na pumasok ka na, gusto mo bang ihatid kita?"