Kural 1 : Pantolon yasak, ailenin geleneksel kıyafetleri giyilecek
Kural 2 : kız kısmı oturaklı olur kocasının, erkeğin işine karışmaz
Kurak 3 : Kocadan izinsiz dışarıya adım atılmayacak
Kural 4 : Kadın çalışamaz evde temizlik yapar
Kural 5 : Kuma g...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Sabahın sahibi vardır, Gün daima bulutta kalmaz. Herhalilerdedir, Yaşanacak günlerin en güzelleri...
Hissetmeye başladığı hareketlilikle kollarını iki yana açtı kadın. Boşluğa düşen eli ile kaşlarını çatarken gözleri kendiliğinden açılıp etrafı süzmeye başladı. Dağ evindeki odasından daha küçük bir odada, daha küçük bir yatakta uzanıyordu. Odada sadece küçük bir giysi dolabı, küçük bir buzdolabı, uzanmış olduğu yatak ve odanın köşesinde tuvalet olduğunu düşündüğü küçük bir odanın kapısı vardı.
"Neredeyim ben?" dedi uyku mahmurluğuyla uzanmış olduğu yatakta doğrularak. Gözleri mavi duvar kağıtlarını süzerken ayakları yere basınca yataktan kalktı ve aniden dengesini kaybetmesiyle yatağın başlığına tutundu.
"Kimse yok mu!" bir an sarsılmasıyla bir karavanın içinde olduğunu anlaması uzun sürmemişti. Karşısındaki dolabın kapağındaki aynadan gördüğü kadarıyla üzerinde mavi geniş bir tişört ve altında siyah geniş bir pantolon vardı. Saçları ise acemice örülmüş ve ucundan toplanmıştı.
"Kimse yok mu! Nereye gidiyoruz!" gözleri dolabın yanındaki mavi tül perdeye takılırken dolaptan destek alarak pencereye ulaştı ve perdeyi çekince gözlerinin gün ışığıyla buluşması ile gözlerini kapattı. Elini gözlerinin önüne getirdikten sonra gözlerini açıp pencereden dışarıya bakmaya başladı. Her nerede ise İstanbul'dan çıktığı belliydi. Etrafta yüksek binalar yerine dipsiz bucaksız ormanlar, yüksek ağaçlar ve daha türlü türlü yeşillik bölge vardı.
"Kimse yok mu!" karavanın bir an durmasıyla gerileyip yatağa oturdu ve çaresizlikle beklemeye başladı. Elleri karnını bulurken kapıların birden açılmasıyla gözleri kapıyı buldu.
"Nefes"
"Tahir!" oturduğu yerden kalkıp hızla kapıya doğru yürüdü ve kollarını adamın boynuna sardı. Adamın gerilemesiyle ayakları yerden kesilirken sırtını sımsıkı saran kollarla düşmekten kurtulup içine derin bir nefes çekti.
"Şştt tamam. Buradayım ben" dedi adam kızın çıplak ayaklarını yere değdirmemeye özen göstererek.
"Bir an seni göremeyince korktum. Şimdi sen yanımdasın ya, varlığını biliyorum ya, artık rahatım"
"Ben hep yanındayım" dedi adam ve kızı kaldırıp karavanın içine bıraktı. Kızın çıplak ayakları karavandaki halıyla buluşurken Tahir ile boyları eşitlenmiş, adamın boynundan kollarını ayırmamıştı.
"Nereye geldik peki?" dedi etrafa bakınırken.
"Daha gelmedik. Uyanıp sürprizi bozdun güzelim" dedi Tahir ise.
"Peki nereye gidiyoruz yakışıklım?" adamın yüzünde muzip bir gülümseme oluşurken cevap verdi kadına.
