Nje Fund Me Ty (3)

29

- Xhon, kam nje pyetje shume te rendesishme per ty.- si tha keto fjale, gelltiti me nje ato kutite e mbetura te cokollates, sikur te kishte merak se nuk do mundej ti hante me nese do fillonte te fliste me te e prandaj duhej ti mbaronte tani qe kishte mundesine.

- Akoma nuk kam mbyll deren. -megjithese nuk cuditej me. Kjo ishte bere e zakonshme. Bezdisjet e Xhenit tashme kishin hyre ne perceptimin e normales per te.

-Ua, po te pakten te lashe ta hapje. -mblodhi supet.

-Mezi e pres diten kur do hap kete dere e nuk do shurdhohem nga zeri yt sapo te shkel ne kete dhome. -tha qete teksa rehatohej tek divani perballe saj.

-Ruhu semos na merzitesh ate dite.-e perqeshi duke nxjerre gjuhen perjashte si femije.

-Uff, 5 kile mish te pjek do ha nga merzia.-hoqi xhupin, ja fluturoi Xhenit ne koke dhe pervete u shtri ne divan.

- Me hutove. Desh harrova pyetjen.-la me kujdes anash xhupin e tij.

- Edhe po e harrova, ke 100 nga mbrapa. Nuk ngel kurre keq per pyetje ti.-tha tere ironi e ajo buzeqeshi.

-Nejse, mos fol me. Atehere...e ke parasysh qe une jam nje super femer, me super trup e fytyre...

-Po o super femer, po. Vec turinjte pastroji pak se i ke tere cokollate.-e nderpreu para se te emocionohej se tepermi duke folur per veten.

-Ihhhh, sa preres.-filloi te lepinte cepat e buzeve.-Pusho se nuk po me le te mbaroj pyetjen.

- Nxirre te shkreten.-tha merzitshem.

-Meqe une jam kaq e mire dhe e bukur...sa here i ke rene ti me dore duke menduar per mua?-i tha gjithe seriozitet keto fjale, duke pritur per nje pergjigje me vetulla te ngritura.

Sikur ishte me shikimin fiksuar ne tivan, stakoi per pak. Me pas u kthye nga ajo dhe e pa teresisht mosbesues. Mbase ja kishin kapur veshet gabim.

-He , mos me shiko si guhak se nje pyetje te bera.-tha lehtshem Xheni. Nuk ishte sekret per askend qe ajo ishte shume e cliret ne te folur.

-Ti je ekzemplar i rralle.-plasi doren ne kraharor Xhoni. Thjesht nuk i besohej tipi i kesaj vajze.

-Po ca th...

-Jo!-nxorri doren perpara Xhoni.-Ti nuk je ekzemplar i rralle. Je ekzemplar unik. Nuk ka te dyte si ti.

-Auuu, sa i mire qe je. Shume faleminderit.-tha gjithe ngazellim.

-Nuk e kisha per kompliment.-nuk hezitoi aspak t'ja thoshte edhe me ze cka ishte e kuptueshme.

-Une zgjedh ta marr si nje kompliment. Ti cfare halli ke?-shtremberoi turinjte.

- Ti sa e hap ate goje, e nxjerr nje budallik. Mor, ja q*fsha jeten, edhe Klausi nuk eshte kaq rende sa ti.-shkundi koken teresisht mosbesues.

- Zot i madh, sa njeri me komplekse...sikur ca bera ndonje pyetje super skandaloze. Ce ke kete fiksim per te ndrydhur njerezit? Na ler more te shprehemi si duam.

-Me mua shprehu si dua une. Me tjeret bej ca te duash.

-Ua, po nuk eshte me telekomande kjo pune. -le njehere qe ishte. Dhe telekomanda e saj ja kishte taksur pikerisht Xhonit tere keto budallalleqe.

-Pusho se ke fol idiotsi sa per tere javen sot. Edhe qe te te pergjigjem...asnjehere.

-Bravo Xhon. Jam shume krenare per ty. Perndryshe do te te kisha paditur qe me perdhunon ne imagjinaten tende. -e pa me nje shikim gjoja krenar e ai shtangu edhe njehere tjeter. Duhej talent i madh per tere keto budalliqe.