Nje Fund Me Ty (3)

36

-Jam e depresionuar.-perplasi duart ne tavolinen e ngrenies. -A do byrek?-shtoi gjithe ngazellim pastaj. -Kur jam e depresionuar , gatuaj.

C'njeri i cuditshem, mendoi Xhoni. Sikur cdo dite te re fillonte nje jete te re. Duke u futur shkelmin te gjitha brengave te kaluara. Pozitiviteti i saj ishte me te vertete i habitshem.

-Me ca eshte?-u ul perballe saj.

-Me domate dhe qepe.-tha gjithe qejf.- Une e kam adhurim. Po nuk te pelqeu, mbylle gojen e mos e thuaj. Do te te urrej pastaj.-u hodh menjehere ne mbrojtje.

-Doli nje gje qe na pelqen te dyve.-afroi pjaten drejt vetes.-Besoje ose jo, edhe ne burg nuk rrija pa kete.-mori nje cope nga byreku qe kishte ne pjate dhe e kullofiti gjithe qejf.

- Thuaj qe nuk e kam qare po deshe.

- E ke qare.-nuk e zgjati shume por vec vazhdoi te hante nga pjata e tij.

-Sa shume talente qe kam. O Zot, pse hodhe kaq shume tek nje person i vetem?-tha ato fjale duke pare nga lart.- A nuk mendon dhe ti si une?-ju kthye e qeshur Xhonit.

- Talent i gjalle je.-su mor vesh ne e kishte seriozisht apo me ironi.

- A te qafsha menyren tende te komplimentuarit. Neeeeejse. Xhon...jam e depresionuar.-mblodhi buzet e filloi te kerciste gishtat ne tavoline. Tjetri nuk i ktheu fare pergjigje. As e kishte mendjen tek ajo.-Jam ne depresion te thashe.-ngriti zerin dhe i terhoqi pjaten.

- Pune e madhe!-e pa shtrember dhe mori serish pjaten.

-Perderisa nuk me ndihmon ne momentet e mia te veshtira, nuk meriton ti gezosh frytet e punes time.-beri te terhiqte serish pjaten por ai i gjuajti tek dora. -Cfare lloj burri je ti keshtu?

- Ca do? -i ra drejt e ne koke ceshtjes.

-A te dalim sonte?-i dha nje buzeqeshje gjigande, si per te dashur ta bindtte.-He se di une nje vend te bukur fare, nuk eshte klub se e di qe ty nuk te shtyhet neper klube...

-Dalim.-nderpreu llomotitjen e saj , per te cilen ishte i bindur se do te kishte vazhduar gjate.

-...he se jam ne depresion e vetem nuk me dilet. Pastaj, eshte vend shume klas. Eshte shume bukur, per koken tende... -aq e fokusuar ishte per te shprehur mendimet e saj saqe nuk e kishte mendjen aspak te degjonte fjalet e tij.

-Dalim , thashe. Me cakordove. -e nderpreu serish, me ze me te larte kesaj here. Femer e shkare. Priste pergjigje nga ai e humbiste ne enderrimet e veta.

-Kur e the more?-u hodh ne sulm Xheni.

-A je tu e lene kete muhabet tani? Apo te nderroj mendje?-ju kthye venger e ajo nxorri te dyja duart perpara e shkundi koken.

-Jojo. Mos nderro mendje se u trasha ketu. Pastaj, se kam fajin une qe e the me ze te ulet ti. Per interesat e tua e ngre zerin ti. Kur vjen puna per te me gezuar mua, si pule.-e pa me qortim.

Tjetri thjesht shkundi koken e nuk i tha asgje me shume. Edhe ti binte tere botes kryq e terthor, si kjo femer nuk do te gjente te dyte.

*****

Entuziasmi i Xhenit ishte aq i madh sa i kishte zgjedhur dhe rrobat. I kishte nxjerre nga dollapi nje kemishe te bardhe me menge te gjata e nje pale pantallona te zeza dhe i pat kembengulur gjate qe do vishte pikerisht ato qe ajo kishte zgjedhur. Per nje moment i qe dukur si e ema me ate ngazellimin e saj per mbremjen e tij te matures.

-Ku shkon keshtu ti?-i hodhi nje shikim nga koka te kembet vajzes, duke ndaluar pak me gjate te sodiste kembet e saj qe dukeshin pafundesisht te gjata me ate minifund lekure e ato kepuce te larta qe kishte veshur. Per te mos mbetur si guhak i kembeve te saj, ngriti shikimin me lart. Por perdreq, ajo bluza e ngushte dhe e shkurter ngjyre argjendi, theksonte persosmerisht gjoksin e saj te beshem, duke mos e bere me te lehte situaten. Ta shikoje ne fytyre, ai buzekuqi i perhershem i saj ngjyre gjaku, nuk te percillte ndonje mendim me te paster apo engjellor.