OUR SISTER'S SECRET (COMPLETED)

CHAPTER 26

ZHIENNA'S POV

Late na akong gumising at alam kong late na din ako ulit sa first class ko. Nandito ako sa harap ng school namin. Again, all black ulit ako. Naka hoodie, sweat pants and naka mask. Para tuloy akong may sakit.

Pumasok na ako sa loob, hindi muna ako sa cafeteria dahil hindi ako gutom. Pumunta ako sa likod ng building, yung palagi kong tambayan.

Wala dito si Kyron. Sumandal ako sa kahoy saka ako umidlip. Mag-iisip ako kung ano ang ipapaliwanag ko sa mga kuya ko. Alam kong nagtataka na sila.

Maya-maya lang ay naramdaman kong may tumabi sa akin. Alam ko naman kung sino iyon dahil palagi sigang nakatambay dito.

"Bakit hindi ka pumasok Kyron?"

Hindi siya sumagot pero nanatili parin akong nakaidlip. Dinama ko ang preskong hangin.

"I'm not Kyron, I'm Kian."

Minulat ko ang mata ako at nanlalaki ang matang nakatingin kay Kian na ngayon ay nakatingin sa akn. Napalunok nalang ako dahil ang lapit ng mukha namin.

"U-uh... Sorry, akala ko k-kasi si K-kyron."

Tiningnan niya muna ako saka siya tumango at tumingin sa harapan namin. Bakit siya nandito? At bakit wala si Kyron dito? At bakit ko nga ba siya iniisip?

"Are you expecting Kyron?"

Tumingin ako sa kanya pero nakatingin lang siya ng deritso sa harap. Bakit parang ang seryoso niya naman?

"Nakasanayan ko na kasi."

Tiningnan niya ako kaya umiwas ako ng tingin. Muling namayani ang katahimikan namin kaya't pumikit nalang ako.

"Zhienna I want to ask you a question."

"Okay?"

"Do you like Kyron?"

Napamulat ako saka ko tingingnan si Kian. Ha? Ano bang iniisip niya? Wala naman akong gusto kay Kyron. He's just a friend to me.

"No, he's just my Friend. Like you."

Wait?! Did I just said that he's my friend?! Nakakatawa ang sinabi ko. I mean, Kailan ko pa nga ba sila itinuturing na kaibigan? Ni hindi ko nga sila masyadong kilala.

"A friend." he said then he nodded.

Kumunot ang noo ko sa inasta niya. Parang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko, parang hindi niya gusto na tinuring ko siyang kaibigan. Tss, syempre naman hindi niya gugustuhin! Alam ko naman na hindi siya basta-basta lang makikipagkaibigan.

"I wanna tell you a story." sabi nito pero hindi siya nakatingin sa akin. Tumango nalang ako.

"There's a boy who fell inlove with a girl. This girl is mysterious, cold, hindi gustong makipagkaibigan. The boy doesn't know why he likes this girl. Maybe because of her attitude? Of being a mysterious one? But, this girl is beautiful, a goddess. One day, the boy want to confess his feelings to the girl he likes. Hindi na siya makapaghintay na maging sila. But, he didn't expect want he just saw. He just saw the girl he likes together with a man. The man is also mysterious, he's silent. The boy felt pain. Tinalikuran niya lamang ang dalawang magkasama. This is the first time na mainlove siya. The question is. May pag-asa pa ba siyang iparamdam sa babaeng gusto niya ang nararamdaman niya? Natakot siya na mag confess dahil baka iba na naman ang makita niya na makakapagpasakit sa kanya. Pero nabuhayan siya ng sinabi sa kanya ng babae na he's just a friend, pero nasaktan din siya ng sinabi niyang pati siya tinuring niya lang kaibigan. Pero, hindi parin nagbago ang feelings niya toward this girl. Gusto niya sanang mag confess, but he's scared. Iniisip niya na baka hindi siya magustuhuhan nito. Na baka, masaktan lang siya. Now, nagdadalawang-isip siya na mag confess sa babae. If he confess? Ano kayang sagot ng gusto niya? Yes, tinuring siya nitong kaibigan but pwede ring bang more than friends nalang?"