HARE " Tamamlandı"

21. Bölüm Part 1

Keyifli okumalar :)

2 ay sonra

Darmadağın bir ruha sahiptim. Artık kendimi eskisi gibi hissetmiyordum. Değişmiştim. Çok değişmiştim hemde. Her gece kabuslar görüyordum. Tek sınağım Korhandı. Aradan geçen iki ay da, kendimi tamamen bitirmiştim sanki. Emir, o gözümün önünden hiç gitmiyordu. Beni oraya çağırıp intihar etmesinin sebebi neydi? Vicdan azabı mı çekmemi istiyordu? Doğru çekiyordum.

Ama ben böyle olsun istememiştim. Nasıl isterdim ki, ben cani duygusuz biri değildim. Emir onu affetmemi istemişti, ama ben onu öldüğünde bile affetmemiştim. Bana onca şey yaşatmıştı. Sevdiklerime zarar verip, beni taciz etmişti. Onu uçurumun başında ilk gördüğümde blöf yaptığını sanmıştım.

Nereden bilebilirdim ki gerçekten gözümün önünde son nefesini verdiğini.

Kalbim yine bu düşünceyle sızladı. Vicdanım yakama yapışmış beni rahat bırakmıyordu. Gitmiyordu gözümün önünden o görüntü gitmiyordu.

Bacaklarımı iyice kendime çekip kollarımı bacaklarıma yaslayıp gözlerimi boşluğa diktim. Karanlıktı her yer, birazdan güneş doğacaktı ama. Yine kabus görüp uyanmıştım. Korhan yanımda derin bir uykudaydı. Bir iki saat önce gelmişti eve. İşte çok yoruluyordu, sürekli telefonla görüşüyor, elinden bilgisayarı hiç bırakmıyordu.

Yanından kalkıp sessiz adımlarla merdivenleri inip mutfağa geçtim. İnsanların stres anında iştahları kapanırken benim iştahım açılıyordu. Işığı yakıp buzdolabının kapağını açtım. Sandviç yapacaktım. Domatesi, salatalığı ve birkaç şey daha alıp tezgahın üzerine bıraktım. Ekmeklikten sandviç ekmeğini alıp, dolaptan çıkardıklarımı yıkayıp dilimledim. Midem aşırı kazınmıştı. Sonunda ekmeğimi hazırlayıp dolaptan içecek aldıktan sonra terasa çıktım.

Ekmeğimden küçük bir ısırık alıp geriye yaslandım. Adım sesleri duyduğumda arkamı dönüp içeri baktım. Korhan beni gördüğü gibi buraya gelmişti.

" Ne yapıyorsun burada? Seni göremiyince korktum. Açıktın mı?" Yanımda ki sandalyeyi çekip oturdu.

" Uyku tutmadı, bir de karnım açıktı. Sen neden uyandın?" O kadar sakin konuşuyorduk ki, bu bize göre değildi pek. Ses tonumuz oldukça alçaktı. Benim önceki hırçınlığım yoktu. Çok durgundum.

" Sana sarılmak için elimi attığımda boşlukla karşılaşınca uyandım birden. Elimden geldiğince işleri evden yürüyeceğim. Seninle kaç zamandır hiç vakit geçiremiyoruz. Artık bütün vaktimi sana ayırmak istiyorum." Diyip yanağımı okşadı. Yerinden doğrulup dudaklarını alnıma bastırdığında, elimi beline atıp gözlerimi kapatarak tebessüm ettim.

" Bütün gününü benimle geçirmenden büyük mutluluk duyarım sevgilim ama, işlerinden geri kalmanı istemiyorum. " Geri çekilip benim ekmeğimden büyük bir ısırık aldıktan sonra onu çiğneyip yuttu.

" Sen benim işlerimi düşünme güzelim. Kendini düşün. Yarın birlikte vakit geçirelim. Ne istersin? Ne yapalım?"

" Sadece sessizlik istiyorum Korhan. İnsanların olmadığı bir yere gidelim. Sadece bütün gün evde vakit geçirmek istiyorum. Film izleyelim, yemek yapalım, kitap okuyalım. " Şuanlık istediğim buydu. Asıl böyle dinlenecektim ben. Kalabalık, insanlar beni yoruyordu.

" Bu hafta sonu dağ evine gidelim o zaman. Sabah söylerim alışverişe çıkarlar. Temizlik için de birilerini gönderirim. On günlük bir tatil yaparız. Güzelce dinleriz." Aklıma gelen şeyle birlikte heyecanla onun koluna tutundum.