Chapter 44

1 0 0
                                        

Chapter 44

Nakatingala ako ngayon sa kisame ng kwartong tinutuluyan ko. I can't stop thinking about what happen. Hindi pa mapuputol ang titigan namin ni Mommy kung hindi nag Ring ang Telepono.

What was that?

"What's happening!" Gulong gulo nako, i know what i remember!

Napaahon ako ng biglang bumukas ang pinto ng kwarto.

"Im sorry Anak b-baka napepressure ka na mabilis na makaalala kaya ganon or baka may kasama ka nung graduation mo" pilit na ngiti nitong usal. Wala akong nagawa kundi tumango dahil naguguluhan din.

"Ikukuha kita ng Soup niluto ko" hindi na niya inantay ang sagot ko umalis na siya.

Muli akong nahiga at tumitig sa kisama na akala mo may makikita ako doon. At mariin kong pinikit ang mata.

Hindi pa tuluyang naididilat ng may makita!.

"Ang Apo ko talaga! Hahahah"

"Lola naman eh wala naman akong crush don!"

"Alam mo Apo, nung bata ako mahiyain din ako, hindi ako lumalapit sa Crush ko non haha may nagustuhan na siyang iba.

"Ang sabi ni Papa bata pa raw po ako"

"Hahaha halika nga at pahalik ang Lola"

Nangingilid ang luha ng makita ang isang matanda. Im sure ako ang batang yon bukod sa mga litratong nakita ko sa baba ay imposibleng iba yon.

Tumayo ako at nag ikot ikot sa kwarto

Doon ay nakita ko ang napakaraming medalya. Akin bato? Nang inisa isa ay nakita pa na may mga printed na Pangalan sa Likod.

Kate Saviona Gutierrez

Then I remember again.

"Mama, bakit sila may mga sinabit sa leeg nila?"

"Because they study hard?

"But i study hard naman po"

"Mmm maybe they deserve it?

"Hindi ko po ba deserve? Sometimes i forgot to eat na nga po So i can have better grades and be an honor student too"

"You're still in kindergarten sa Elementary days mo im sure makakasama ka na"

H-how?

Iba ang itsura ng babaeng tinatawag kong Mommy sa nakita ko sa alaala ko na tinatawag kong Mama.

Gulat na gulat akong napalingon ng biglang nagsalita si Mommy sa likod ko hindi ko namalayang nakapasok na pala.

"Remember kindergarten ka palang you became an first honor na agad" dun palang ay nangunot na ang noo ko

Bakit laging salungat?

"W-where's grandma?" I asked

Nagsalubong ang kilay niya dahilan para kabahan ako.

"You dont have Lola Sav" seryosong usal niya.

"Nag iisang anak ang daddy mo at ulila na siya at ako naman kaming dalawa lang ng tito mo at matagal na ding patay ang magulang ko"

B-baka nung bata pa ko

"M-may picture po ba kami?"

"You never met your grandma and grandpa in both sides" sinabi niya iyon na parang napakalaki ng pagkakamali ko.

What now?

I don't know

"Kainin mo na yung soup lalabas lang ako sandali" mahinahon niyang dagdag.

Nang nakalabas siya ay doon lang ako naupo sa kama.

There's only one thing that Im sure.

It's not me.

I am not Kate Saviona Gutierrez.

Till Your Heartache EndsTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon