Perfect in Bad BOOK 1

Chapter 51

Chapter 51

This is my special day! Horay! My birthday! It's my 18th birthday! 18 na ako pwede na akong lumandi. Biro lang.

“Jea, when did you start dating my son?” Tito asked while driving.

Isang kotse lang ang ginamit namin. Gusto sana ni Zean na magmotor kami, pero ayaw pumayag ni Tito. Gusto niya sabay-sabay kaming pumunta sa beach resort nila—as family.

Gusto sana ni Tito na engrande ang 18th birthday ko, pero tumanggi ako kasi wala si Papa. Hindi niya ako maiisayaw sa 18 dance ko, at mas malulungkot lang ako kung ganoon. Kaya nagdesisyon akong simple lang ang celebration, konti lang ang tao at mas personal.

Napangisi ako. Bakit ako ang tinatanong? Ano bang role ni Zean dito, parang display lang ba?

Kailan ba kami naging kami, Zean? Sandali… parang hindi ko matandaan. Wala ngang exact date.

Napa-kamot ako sa ulo.
“Hindi ko na po matandaan.”
“You’re old already!” Zean shouted.

I glare on him, “Gurang ang mukha mo! Eh bakit ikaw naalala mo?”

“Of course not! I think it was about a month before your wedding,” he said proudly, grinning at me.
“Or… maybe when we were at… that place? That was September 28 last year, I think.”

Biglang uminit ang mukha ko. Counted ba yung nasa yate? Eh hindi pa naman kami noon.

“Ganon na katagal?” buntong-hininga ni Mama. “Sana sinabi niyo sa amin noon pa. Edi sana, hindi na namin itinuloy ang kasal.”

“Mama! Don’t say that! I don’t want to take away your happiness!” I said, head bowed. “And again, sorry, Ma, Tito. I didn’t expect to actually fall for him.”

“Don’t be sorry, Jea. Honestly, I’m really happy you’re my son’s girl—you’re good for him,” Tito said, smiling at me in the mirror. “I don’t know how you put up with Zean’s attitude. You know him… he’s like a little… demon. But I’ve noticed—you’re the one who keeps him calm when he loses his temper!”

“Old fart!” Nasa tuno ng boses niya pagbabanta.

“Natatakot ako sa pwedeng mangyari. Sorry, Greg… paano kung malaman ng tatay mo tungkol sa mga bata? Pakiramdam ko, hindi siya gagawa ng mabuti.”
Nag-aalalang nilingon ni Mama si Tito saglit.

Sa totoo lang, iyon din ang kinatatakutan ko. Paano kaya kung malaman ng lolo ni Zean? Ano ang gagawin niya? Magagalit ba siya?
Ipaghihiwalay pa ba kami? Hindi ko alam kung paano ko haharapin kung mangyari iyon…

“Hon, don’t be scared. I know my son. He’s not the type of man who’d let an old man control him. Even Scarleth can’t force him to marry her, so don’t worry… We’ll face him together, as a family.” Tito looked at us through the rearview mirror and smiled.

“I hope you stay strong and hold each other’s hand. What do you think, son?”

Nabigla ako nang hawakan ni Zean ang kamay ko. Gusto ko sanang tanggalin, partly kasi nahihiya ako kay Mama, pero hinigpitan niya pa ang hawak at nginitian ako.

“Of course. I’ll protect her until my last breath,” he said, looking right at me.

****
"AHHHHHHH!" Pagsisigaw ko.

Saktong pagbaba ko ng kotse may biglang humila ng buhok ko. Pa-atras nilang nilapastangan ang kawawa kong buhok. Ganoon din ang ginawa ng mga kalalakihan kay Zean.

Dinala nila ako sa seaside at tinulak sa buhangin para mapa-upo ako. Sino pa ba ang gagawa ng ganito sa akin kundi ang mga “mababait” kong kaibigan?