Perfect in Bad BOOK 1

Chapter 21

Chapter 21

Jea’s POV

Pagkatapos ng concert, umuwi na ako. Hindi ko na hinintay na puntahan niya ako dahil pakiramdam ko malapit nang bumigay ang tuhod ko sa mga ginagawa niya. Hindi na rin ako nakapagpaalam sa dalawa umalis agad ako.

Pagdating ko sa bahay, tumunog ang cellphone ko.

Pagtingin ko, si Mama ang nag-chat.

[Nak, wala ako sa bahay. May pinuntahan lang kami ng Tito Greg mo. Kung natatakot ka diyan mag-isa, pupuntahan ka raw ng kuya mo. Bye, I love you.]

Hindi na ako nag-reply. Hindi naman ako natatakot mag-isa sa bahay. Lagi nga niya akong iniiwan noon nang naging sila ni Tito Greg. Safe naman dito.

Pumasok na ako sa loob ng bahay at diretso sa kwarto ko.

Sinong kuya ba ang tinutukoy niya? Si Kuya Andrie ba ang uuwi?

Napakibit-balikat na lang ako, “Imposible. Anong gagawin niya dito? Bakit siya uuwii? Susunduin ba niya ako?” bulong ko sa sarili ko habang tinatanggal ang zipper ng dress ko.

“Hmm… Wala ngang sinabi si Papa eh. Pauso ‘to si Mama.”

“Are you crazy?” Napatalon ako sa sobrang gulat nang may nagsalita sa likod ko.

Nilingon ko kung saan galing ang boses. Doon ko siya nakita—naka-upo sa kama ko, His arm wrapped against his chest while leaning on my bed.

Kahit madilim ang buong kwarto, tumatama ang liwanag ng buwan kaya kitang-kita ko ang nakakalokong mukha niya.

Natatarantang umatras ako at napatakip sa sarili ko. Siya ba ang tinutukoy ni mama? Shit. Shit.

“Hoy paano ka nakapasok dito?” gulat na gulat kong tanong.

“Tita called me,” he said, waving the house keys.

“Kanina kapa ba dito?”

“Yes. After the concert, I left right away and came straight here. Tita even told me early on to… keep an eye on you.” He smirked, his eyes locked straight on me.

Gosh.

Tumayo siya at naglakad papunta sakin. Napaatras ako hanggang sa macorner niya ako. Mahigpit kong hinawakan ang dress dahil ano mang oras malalaglag ito.

I swallowed. His eyes were fixed on my lips. Shit. What do I do?

“I’m hungry,” he said, biting his lower lip.

“Edi kumain ka,” I replied without thinking.

He studied my expression, then smirked. “Seriously?”

My heart started racing when he took a slow step closer. I could feel the heat rising to my cheeks.

“Oo. Wala naman sakin yang bituka mo.” Umiwas ako ng tingin.

“You really don’t get it, do you?” He tilted his head slightly, amusement dancing in his yes.

“Ang alin?” mabilis kong sagot at tumingin sa kanya. “Anong tinitingin tingin mo diyan?”

Sa halip na sagutin ako. Bahagya siyang yumuko. Mas lalong dinikit niya ang katawan niya sakin. Naramdaman ko ang matigas na bagay na tumatama sa tiyan ko. My heart racing. Yon ka yung..aahh!

Naamoy ko ang hininga at ang amoy ng pabango niya. Ang katawan ko hindi ko maigalaw para akong statwa sa kinatatayuan ko.

For a second, he just stared at me—then he burst out laughing.